Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

powiedziałem
w obcym pokoju
do echa ścian

utuliłem
puste przestrzenie -
szorstko się ze mną obeszły

zawołałem - „wstawaj!”
ale pościel ani drgnęła

jadłem powoli
ale krzesło obok nie chciało kanapek

śpiewałem głośno -
ale nic się nie uśmiechało łobuzersko

zasnąłem zmęczony
obejmując drugą poduszkę

wpatrzyłem oczy w żółtego tulipana
ostatni ślad twojej obecności

Opublikowano

Podoba mi się. Bo nieskomplikowane, sentymentalne, smutne, proste, szczere. Po pretensjonalności i "przeładowaniu" wielu współczesnych, snobistycznych wierszy, lubię czytać te proste, napisane naturalnym, codziennym językiem, wyrażające zwykłe, znane wszystkim uczucia. Kto nie zna tej pustki, kiedy nagle zostaje sam, bo ktoś bliski odszedł, umarł albo tylko wyjechał?

Opublikowano

hmm.... jak to dziwnie się składa ale te 'utulone puste przestrzenie' jak dla mnie bardzo ;)
co do tulipana mam podobnie. całość - dodatnio, forma niewielka acz docierająca [do mnie].
klucz jakiś taki powszechny - nic nowego, opuszczenie - często występująca dolegliwość na różnych kontynentach

serdeczności

----------------
a jednak Pigmalion kochał Galatee... choć zimna była jak syberyjski poranek

Opublikowano

Pani Katarzyno, spokojnie :) zachęcam każdego aby nie pisał nigdy w celach dogodzenia komukolwiek. Rozumiem że ten tekst jest dla autora ważny, być może mocno osobisty. Ale z takimi tekstami tak już jest - treść może przerosnąć formę - to zrozumiałe :). Zachęcam również do rozważenia swojej odporności na krytyczne uwagi [w przypadku Michała Krzywaka po prostu szczere i niekoniecznie osłodzone].

Teks broni się i nie ma powodu do paniki a że ma słabsze i lepsze momenty - no cóż, nikt nie sili się za każdym razem na doskonałość. Powariowalibyśmy przecie - zawsze będzie ktoś kto uzna nas za idotów ale też są i tacy którym poprawiamy jakość życia

serdeczności - do miłego :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panie Krzywak...Żenujący i komiczny jest tu tylko i wyłącznie Pana komentarz i odbiór.
A może zwyczajnie nie zna Pan znaczenia słowa metafora??? Za prostotą też Pan nie przepada, w takim razie jak tu Panu dogodzić???

A pani gorzej?
Osobiście może pani sobie uważać, co chce, grafomanom i tak mówię: "nie". Niech więc pani zajmie się sobą, a nie ustawia innych. Szczególnie, że pani twórczość to też dno.

Metafora, co to może być? To się je?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panie Krzywak...Żenujący i komiczny jest tu tylko i wyłącznie Pana komentarz i odbiór.
A może zwyczajnie nie zna Pan znaczenia słowa metafora??? Za prostotą też Pan nie przepada, w takim razie jak tu Panu dogodzić???

A pani gorzej?
Osobiście może pani sobie uważać, co chce, grafomanom i tak mówię: "nie". Niech więc pani zajmie się sobą, a nie ustawia innych. Szczególnie, że pani twórczość to też dno.

Metafora, co to może być? To się je?
Oooo.... widzę, że nie potrafimy trzymać nerwów na wodzy:) Po cóż ta złość? Krytykę należy przyjmować z godnością. Widzę, że Pan przywykł do krytykowania innych i jest Pan mało odporny na krytykę wobec Pana. A przecież my - grafomani:)też mamy prawo do wypowiadania się na temat twórczośći i opinii innych. To tak Pana boli? Więcej kultury Panie Krzywak. Takie zachowanie nie przystoi poecie....
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A pani gorzej?
Osobiście może pani sobie uważać, co chce, grafomanom i tak mówię: "nie". Niech więc pani zajmie się sobą, a nie ustawia innych. Szczególnie, że pani twórczość to też dno.

Metafora, co to może być? To się je?
Oooo.... widzę, że nie potrafimy trzymać nerwów na wodzy:) Po cóż ta złość? Krytykę należy przyjmować z godnością. Widzę, że Pan przywykł do krytykowania innych i jest Pan mało odporny na krytykę wobec Pana. A przecież my - grafomani:)też mamy prawo do wypowiadania się na temat twórczośći i opinii innych. To tak Pana boli? Więcej kultury Panie Krzywak. Takie zachowanie nie przystoi poecie....

Pani pisze nie na temat, a ja na temat - tutaj jest różnica.
Pani wściubia nos, ja go przycieram po prostu.
Ja tutaj krytykuje utwór, pani się ośmiesza.
Ja będę krytykował tak, jak ja chce i mi się podoba, pani może iść się poryczeć do kuchni czy coś takiego.
Żegnam.

PS - nie wytłumaczyła mi pani, co to jest metafora - co jest?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Oooo.... widzę, że nie potrafimy trzymać nerwów na wodzy:) Po cóż ta złość? Krytykę należy przyjmować z godnością. Widzę, że Pan przywykł do krytykowania innych i jest Pan mało odporny na krytykę wobec Pana. A przecież my - grafomani:)też mamy prawo do wypowiadania się na temat twórczośći i opinii innych. To tak Pana boli? Więcej kultury Panie Krzywak. Takie zachowanie nie przystoi poecie....

Pani pisze nie na temat, a ja na temat - tutaj jest różnica.
Pani wściubia nos, ja go przycieram po prostu.

Ja tutaj krytykuje utwór, pani się ośmiesza.
Ja będę krytykował tak, jak ja chce i mi się podoba, pani może iść się poryczeć do kuchni czy coś takiego.
Żegnam.

PS - nie wytłumaczyła mi pani, co to jest metafora - co jest?

Myślałam, że to pytanie retoryczne...Ale cóż:) Tak...to się je...Bardzo smaczne. Acha...tylko nie każdy wie, jak to zjeść Panie Krzywak:) Współczuję osobom, które mają tak mało samokrytycyzmu w sobie. Boże jak dobrze, że ja do nich nie należę! Nie zdawałam sobie sprawy z jakim ideałem poety i człowieka mam do czynienia:
" Pani pisze nie na temat, a ja na temat - tutaj jest różnica.
Pani wściubia nos, ja go przycieram po prostu.

Ja tutaj krytykuje utwór, pani się ośmiesza."

Po prostu jest Pan doskonały! Padam do pana stóp!
Ps. Niby dlaczego miałabym ryczeć??? Przez Pana? :))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pani pisze nie na temat, a ja na temat - tutaj jest różnica.
Pani wściubia nos, ja go przycieram po prostu.

Ja tutaj krytykuje utwór, pani się ośmiesza.
Ja będę krytykował tak, jak ja chce i mi się podoba, pani może iść się poryczeć do kuchni czy coś takiego.
Żegnam.

PS - nie wytłumaczyła mi pani, co to jest metafora - co jest?

Myślałam, że to pytanie retoryczne...Ale cóż:) Tak...to się je...Bardzo smaczne. Acha...tylko nie każdy wie, jak to zjeść Panie Krzywak:) Współczuję osobom, które mają tak mało samokrytycyzmu w sobie. Boże jak dobrze, że ja do nich nie należę! Nie zdawałam sobie sprawy z jakim ideałem poety i człowieka mam do czynienia:
" Pani pisze nie na temat, a ja na temat - tutaj jest różnica.
Pani wściubia nos, ja go przycieram po prostu.

Ja tutaj krytykuje utwór, pani się ośmiesza."

Po prostu jest Pan doskonały! Padam do pana stóp!
Ps. Niby dlaczego miałabym ryczeć??? Przez Pana? :))))

Zadałem w miarę proste pytanie - co to jest metafora, a to jest na temat, przynajmniej krytyczny i dotyczący tekstu. A pani zaczyna histeryzować, więc postarałem się, żeby pani ochłonęła (a w kuchni przecież najwygodniej, a i ziemniaki można oskrobać przy okazji).
Dalej - napisałem, żeby pani nie krytykowała mnie, tylko ew. krytykę moją, bo to, co napisałem, dalej uważam za obowiązujące. W sumie podkreśliłem trzy wersy, ma pani okazje je teraz ładnie i zgrabnie obronić - i wtedy faktycznie może pani napisać, że nie miałem racji i wtedy ja się ośmieszę, że ośmieliłem się skrytykować to arcydzieło poezji współczesnej.
Proste?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Myślałam, że to pytanie retoryczne...Ale cóż:) Tak...to się je...Bardzo smaczne. Acha...tylko nie każdy wie, jak to zjeść Panie Krzywak:) Współczuję osobom, które mają tak mało samokrytycyzmu w sobie. Boże jak dobrze, że ja do nich nie należę! Nie zdawałam sobie sprawy z jakim ideałem poety i człowieka mam do czynienia:
" Pani pisze nie na temat, a ja na temat - tutaj jest różnica.
Pani wściubia nos, ja go przycieram po prostu.

Ja tutaj krytykuje utwór, pani się ośmiesza."

Po prostu jest Pan doskonały! Padam do pana stóp!
Ps. Niby dlaczego miałabym ryczeć??? Przez Pana? :))))

Zadałem w miarę proste pytanie - co to jest metafora, a to jest na temat, przynajmniej krytyczny i dotyczący tekstu. A pani zaczyna histeryzować, więc postarałem się, żeby pani ochłonęła (a w kuchni przecież najwygodniej, a i ziemniaki można oskrobać przy okazji).
Dalej - napisałem, żeby pani nie krytykowała mnie, tylko ew. krytykę moją, bo to, co napisałem, dalej uważam za obowiązujące. W sumie podkreśliłem trzy wersy, ma pani okazje je teraz ładnie i zgrabnie obronić - i wtedy faktycznie może pani napisać, że nie miałem racji i wtedy ja się ośmieszę, że ośmieliłem się skrytykować to arcydzieło poezji współczesnej.
Proste?

Ok. Metafora - "inaczej przenośnia - językowy środek stylistyczny, w którym obce znaczeniowo wyrazy są ze sobą składniowo zestawione, po to, aby pokazać ich podobieństwo lub analogię np. "od ust sobie odejmę", lub "podzielę się z wami milczeniem".
" Utulić przestrzenie" to nie jest wg Pana metafora???
Nie wie Pan co znaczy histeria u kobiety:) Ja się zwyczajnie dobrze bawię Pana samouwielbieniem i nieomylnością:) Proszę nie mylić pojęć. Acha...Ciekawi mnie, w którym momencie zauważył Pan owe oznaki histerii?:)
Pan się myli...Ja nie krytykuję Pana, tylko Pana postawę w stosunku do mnie i innych. Żaden szanujący się poeta nie nazwie twórczości innego poety "dnem", czy "żenadą". Znam wiele innych mniej drastycznych i bardziej eleganckich określeń.
Nikt tu się nie ośmiesza Panie Krzywak. Proszę się tego nie bać:)
Jeszcze jedno...skrytykowałam Pana komentarz pisząc, iż jest "żenujący i komiczny", a nie Pana osobę. Prosze czytać ze zrozumieniem....
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zadałem w miarę proste pytanie - co to jest metafora, a to jest na temat, przynajmniej krytyczny i dotyczący tekstu. A pani zaczyna histeryzować, więc postarałem się, żeby pani ochłonęła (a w kuchni przecież najwygodniej, a i ziemniaki można oskrobać przy okazji).
Dalej - napisałem, żeby pani nie krytykowała mnie, tylko ew. krytykę moją, bo to, co napisałem, dalej uważam za obowiązujące. W sumie podkreśliłem trzy wersy, ma pani okazje je teraz ładnie i zgrabnie obronić - i wtedy faktycznie może pani napisać, że nie miałem racji i wtedy ja się ośmieszę, że ośmieliłem się skrytykować to arcydzieło poezji współczesnej.
Proste?

Ok. Metafora - "inaczej przenośnia - językowy środek stylistyczny, w którym obce znaczeniowo wyrazy są ze sobą składniowo zestawione, po to, aby pokazać ich podobieństwo lub analogię np. "od ust sobie odejmę", lub "podzielę się z wami milczeniem".
" Utulić przestrzenie" to nie jest wg Pana metafora???
Nie wie Pan co znaczy histeria u kobiety:) Ja się zwyczajnie dobrze bawię Pana samouwielbieniem i nieomylnością:) Proszę nie mylić pojęć. Acha...Ciekawi mnie, w którym momencie zauważył Pan owe oznaki histerii?:)
Pan się myli...Ja nie krytykuję Pana, tylko Pana postawę w stosunku do mnie i innych. Żaden szanujący się poeta nie nazwie twórczości innego poety "dnem", czy "żenadą". Znam wiele innych mniej drastycznych i bardziej eleganckich określeń.
Nikt tu się nie ośmiesza Panie Krzywak. Proszę się tego nie bać:)

Ad 1. - no widzi pani,obce znaczeniowo wyrazy, a "puste przestrzenie" nie są takimi. Chyba, że zna pani coś takiego, jak "pełna przestrzeń". Inaczej jest np. w metaforze 'suchy ocean", gdzie rzeczywiście metafora substytucyjna ma miejsce. Są dwa wyrazy znaczeniowo obce, a z nich tworzy się zupełnie nowe znaczenie. Dlatego nie zwalałbym tutaj całą winę na metoforę, szczególnie, że w kontekście kolejnych wersów raczej mamy do czynienia z oksymoronem, a te "puste przestrzenie" zdają się być typowym pleonazmem. Bez tych "pustych" strofa byłaby bardziej przystępna i doczepiłbym się tylko "ócz tulipanów" (nawet jako personifikacja, jest to nieudolne). Reasumując - jest to tylko jedna z 3 metafor wg. Maxa Blacka, a pani zostawia mnie z niewiedzą. O reszcie nie będę pisał, ponieważ widzę, że pani korzysta z podręcznika z zerówki.

Ad 2 - w słowotoku, kobiety bardzo często popadają w słowotok i piszą głupoty, byleby tylko coś napisać - u pani to jest bardzo charakterystyczne.

Ad 3 - nazwie, ja już miałem przyjemność oceniać pani utwory i jest to "żenada" i "dno", więc niech pani nie mści się jako adwokat pokrzywdzonych, bo jeszcze sam Autor nie ustosunkował się do tej krytyki (mojej).

PS - Ad 4 - pani ma prawo krytykować krytykę, a ja mam prawo ją bronic - a niech pani sobie przejrzy ilość epitetów w stosunku "do" i będzie tutaj zupełna jasność w temacie. Szczególnie, że już przy pierwszym pani żenującym poście była ocena mojej skromnej tutaj osoby.

Ech, poeci, poeci...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ok. Metafora - "inaczej przenośnia - językowy środek stylistyczny, w którym obce znaczeniowo wyrazy są ze sobą składniowo zestawione, po to, aby pokazać ich podobieństwo lub analogię np. "od ust sobie odejmę", lub "podzielę się z wami milczeniem".
" Utulić przestrzenie" to nie jest wg Pana metafora???
Nie wie Pan co znaczy histeria u kobiety:) Ja się zwyczajnie dobrze bawię Pana samouwielbieniem i nieomylnością:) Proszę nie mylić pojęć. Acha...Ciekawi mnie, w którym momencie zauważył Pan owe oznaki histerii?:)
Pan się myli...Ja nie krytykuję Pana, tylko Pana postawę w stosunku do mnie i innych. Żaden szanujący się poeta nie nazwie twórczości innego poety "dnem", czy "żenadą". Znam wiele innych mniej drastycznych i bardziej eleganckich określeń.
Nikt tu się nie ośmiesza Panie Krzywak. Proszę się tego nie bać:)

Ad 1. - no widzi pani,obce znaczeniowo wyrazy, a "puste przestrzenie" nie są takimi. Chyba, że zna pani coś takiego, jak "pełna przestrzeń". Inaczej jest np. w metaforze 'suchy ocean", gdzie rzeczywiście metafora substytucyjna ma miejsce. Są dwa wyrazy znaczeniowo obce, a z nich tworzy się zupełnie nowe znaczenie. Jest to tylko jedna z 3 metafor wg. Maxa Blacka, o reszcie nie będę pisał, ponieważ widzę, że pani korzysta z podręcznika z zerówki.

Ad 2 - w słowotoku, kobiety bardzo często popadają w słowotok i piszą głupoty, byleby tylko coś napisać - u pani to jest bardzo charakterystyczne.

Ad 3 - nazwie, ja już miałem przyjemność oceniać pani utwory i jest to "żenada" i "dno", więc niech pani nie mści się jako adwokat pokrzywdzonych, bo jeszcze sam Autor nie ustosunkował się do tej krytyki (mojej).

PS - Ad 4 - pani ma prawo krytykować krytykę, a ja mam prawo ją bronic - a niech pani sobie przejrzy ilość epitetów w stosunku "do" i będzie tutaj zupełna jasność w temacie. Szczególnie, że już przy pierwszym pani żenującym poście była ocena mojej skromnej tutaj osoby.

Ech, poeci, poeci...

Po pierwsze...chyba wyraźnie napisałam: "Utulić przestrzeń". Nie wspomniałam tu o pustej przestrzeni. Jeszcze raz proszę czytać uważnie! Nadal uważa Pan, że to nie przenośnia? No chyba, że potrafi Pan utulić przestrzeń?:) Znając Pana umiejętności, śmiem twierdzić, że tak:)))
Po drugie.....:)))) Pozostaje mi się tylko uśmiechnąć. Pożal się Boże....
Po trzecie...Powtarzam: Żaden szanujący się poeta nie nazwie twórczości innego poety "dnem", czy "żenadą". Tylko potwierdza Pan tu brak kultury. Cóż...
Po czwarte: Główne miejsce w słowniku Pana Krzywaka zajmują słowa: "żenujący" i "dno". Tylko pogratulować....Bardzo poetyckie:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ad 1. - no widzi pani,obce znaczeniowo wyrazy, a "puste przestrzenie" nie są takimi. Chyba, że zna pani coś takiego, jak "pełna przestrzeń". Inaczej jest np. w metaforze 'suchy ocean", gdzie rzeczywiście metafora substytucyjna ma miejsce. Są dwa wyrazy znaczeniowo obce, a z nich tworzy się zupełnie nowe znaczenie. Jest to tylko jedna z 3 metafor wg. Maxa Blacka, o reszcie nie będę pisał, ponieważ widzę, że pani korzysta z podręcznika z zerówki.

Ad 2 - w słowotoku, kobiety bardzo często popadają w słowotok i piszą głupoty, byleby tylko coś napisać - u pani to jest bardzo charakterystyczne.

Ad 3 - nazwie, ja już miałem przyjemność oceniać pani utwory i jest to "żenada" i "dno", więc niech pani nie mści się jako adwokat pokrzywdzonych, bo jeszcze sam Autor nie ustosunkował się do tej krytyki (mojej).

PS - Ad 4 - pani ma prawo krytykować krytykę, a ja mam prawo ją bronic - a niech pani sobie przejrzy ilość epitetów w stosunku "do" i będzie tutaj zupełna jasność w temacie. Szczególnie, że już przy pierwszym pani żenującym poście była ocena mojej skromnej tutaj osoby.

Ech, poeci, poeci...

Po pierwsze...chyba wyraźnie napisałam: "Utulić przestrzeń". Nie wspomniałam tu o pustej przestrzeni. Jeszcze raz proszę czytać uważnie! Nadal uważa Pan, że to nie przenośnia? No chyba, że potrafi Pan utulić przestrzeń?:) Znając Pana umiejętności, śmiem twierdzić, że tak:)))
Po drugie.....:)))) Pozostaje mi się tylko uśmiechnąć. Pożal się Boże....
Po trzecie...Powtarzam: Żaden szanujący się poeta nie nazwie twórczości innego poety "dnem", czy "żenadą". Tylko potwierdza Pan tu brak kultury. Cóż...
Po czwarte: Główne miejsce w słowniku Pana Krzywaka zajmują słowa: "żenujący" i "dno". Tylko pogratulować....Bardzo poetyckie:)

Ad 1 - nie piszę tutaj o "otulić przestrzeń", a o " utuleni pustych przestrzeni", bo w tym wypadku znaczenie się zmienia, a ja odpisuje na pani krytykę mojej krytyki. A "utuliłem puste przestrzenie" jest zdecydowanym nadużyciem znaczeniowym przez to, co napisałem powyżej. A jak pani nie może się odczytać to proponuje odnaleźć puste przestrzenie i się do nich potulic.

Ad 2 - i pewnie bardzo męczące, prawda?

Ad 3 - a ja powtarzam, że nazwie

Ad4 - ale tylko przy niektórych utworach, tutaj w sumie do 2 wersów. Musimy poczekać, aż pani coś wyda.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Po pierwsze...chyba wyraźnie napisałam: "Utulić przestrzeń". Nie wspomniałam tu o pustej przestrzeni. Jeszcze raz proszę czytać uważnie! Nadal uważa Pan, że to nie przenośnia? No chyba, że potrafi Pan utulić przestrzeń?:) Znając Pana umiejętności, śmiem twierdzić, że tak:)))
Po drugie.....:)))) Pozostaje mi się tylko uśmiechnąć. Pożal się Boże....
Po trzecie...Powtarzam: Żaden szanujący się poeta nie nazwie twórczości innego poety "dnem", czy "żenadą". Tylko potwierdza Pan tu brak kultury. Cóż...
Po czwarte: Główne miejsce w słowniku Pana Krzywaka zajmują słowa: "żenujący" i "dno". Tylko pogratulować....Bardzo poetyckie:)

Ad 1 - nie piszę tutaj o "otulić przestrzeń", a o " utuleni pustych przestrzeni", bo w tym wypadku znaczenie się zmienia, a ja odpisuje na pani krytykę mojej krytyki. A "utuliłem puste przestrzenie" jest zdecydowanym nadużyciem znaczeniowym przez to, co napisałem powyżej.

Ad 2 - i pewnie bardzo męczące, prawda?

Ad 3 - a ja powtarzam, że nazwie

Ad4 - ale tylko przy niektórych utworach, tutaj w sumie do 2 wersów. Musimy poczekać, aż pani coś wyda.

Panie Krzywak, nie musimy czekać! Proszę zajrzeć do bez limitu i haiku i brać się za krytykę moich "dennych" i "żenujących" utworów!:) Zapraszam! Będę wdzięczna za słowo krytyki od kogoś takiego, jak Pan- Wielki Poeto:):)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ad 1 - nie piszę tutaj o "otulić przestrzeń", a o " utuleni pustych przestrzeni", bo w tym wypadku znaczenie się zmienia, a ja odpisuje na pani krytykę mojej krytyki. A "utuliłem puste przestrzenie" jest zdecydowanym nadużyciem znaczeniowym przez to, co napisałem powyżej.

Ad 2 - i pewnie bardzo męczące, prawda?

Ad 3 - a ja powtarzam, że nazwie

Ad4 - ale tylko przy niektórych utworach, tutaj w sumie do 2 wersów. Musimy poczekać, aż pani coś wyda.

Panie Krzywak, nie musimy czekać! Proszę zajrzeć do bez limitu i haiku i brać się za krytykę moich "dennych" i "żenujących" utworów!:) Zapraszam! Będę wdzięczna za słowo krytyki od kogoś takiego, jak Pan- Wielki Poeto:):)

Eee, poczekamy, ma pani trochę czasu, ponieważ już zapowiadam ostry atak, więc proszę się przygotować.
Kłaniam się Wielkiej Poetce i Krytyczce zarazem nisko do samej podłogi:

Kołysała się w rytmie
bicia twego serca...
A ja…umierałam cichutko,
wygrzebując z serca resztki bólu i strachu,
niczym popiół z popielnika.

DNO!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Postęp

       

      Zaryzykowałbym zdanie, iż wiara w postęp nauki i techniki narodziła się w „epoce renesansu” (choć rozmaite wynalazki ułatwiające życie pojawiały się już w epoce Archimedesa i wcześniej). Wielkie „tuzy”, które ukazały się na firmamencie epoki usiłowały unieść człowieka w powietrze i „przypinały” mu skrzydła. Konstruowały doskonalsze machiny wojenne takie, które zwiększały siłę rażenia i unicestwiania przeciwnika, zabijania drugiego człowieka. W architekturze dokonano przełomowego odkrycia i skonstruowano łukowate sklepienie świątyni (kopułę) we Florencji. Udoskonalano broń palną. Jednocześnie wraz z postępem techniki pojawił się regres dobrych obyczajów ludzi. Wyzwalano się z zbawiennych oków średniowiecznej dyscypliny etyczno-moralnej na rzecz powrotu do pogańskiej swobody obyczajów, co poskutkowało niemal natychmiast wzrostem zachorowań na choroby weneryczne. Następowało „zwyrodnienie” relacji międzyludzkich. Wielkie odkrycia geograficzne jakie miały miejsce w tej epoce, znacznie poszerzyły wiedzę o globie ziemskim i ilości kontynentów. Wraz z odkryciami nowych lądów odnowiły się także takie cechy osobowości ludzkich jak niezmierna chciwość i pazerność na kruszec złota. Kolonizowano nowo odkryte tereny i podporządkowywano sobie miejscową ludność siłą, brutalną przewagą militarną. Gwałcono łatwowiernych tubylców roznosząc jednocześnie nieznane tam wcześniej choroby takie, jak odra czy syfilis. Rola Kościoła została zmarginalizowana i wyparta przez bezpardonowy imperializm świeckiej władzy.

       

      Kolejną epoką, w której dominowała wiara w „ludzki geniusz”, w postęp nauki i techniki było „oświecenie”. Wiara w to, że człowiek samodzielnie, bez Boga i mimo Boga może, a nawet powinien kreować nową rzeczywistość. Zagrabiono i zlikwidowano dobra kościelne w wielu krajach uzyskując ogromny kapitał, który spożytkowano na „nowy” system kształcenia. Powstawały szkoły świeckie, w których kształcono przyszłe „elity” choć metody kształcenia w takich szkołach były, eufemistycznie rzecz ujmując, bardzo surowe. Za złe zachowanie, za nieuctwo karano chłostą. Uczono przeważnie lichwy. Choć nie tylko i wyłącznie. Ubodzy ludzie, którymi do tej pory opiekowało się duchowieństwo w rozmaitych przytułkach i sierocińcach zostali pozbawieni jakiegokolwiek wsparcia. Narastała przestępczość, wzrastał tzw. „margines społeczny”. Sytuację zaostrzał panujący powszechnie głód. Kary za przestępstwa (np. za kradzież chleba) były niewspółmiernie wysokie: ciężkie galery. To rodziło bunt i aprobatę haseł rewolucyjnych. Całą winę za zaistniałą sytuację społeczno-polityczną obarczono króla, arystokrację i duchowieństwo. Wymyślono i skonstruowano gilotynę przez którą „przewinęło” się wiele tysięcy ludzi. „Zgilotynowano” pół Francji. Najbardziej wymownym przykładem były wydarzenia w miejscowości Wandea we Francji. Odkryto siłę powszechnego ciążenia. Wzniesiono się po raz pierwszy w balonie na ogrzane powietrze, w powietrze.

       

      „Wiek pary” umożliwił ludziom szybsze i łatwiejsze przemieszczanie się na znaczne odległości w czasie i przestrzeni. Powstały maszyny, które ułatwiły wiele ciężkich prac wymagających do tej pory siły rąk ludzkich. Wymyślono nawet „filozofię pozytywizmu”, w której wychwalano pod niebiosa wiarę w postęp naukowo-techniczny oparty tylko i wyłącznie o doświadczenie. Zaczęto wierzyć w to, że postęp nauki, sam w sobie, przyczyni się do rozwiązania wszelkich problemów trapiących ludzkość. Wiara w Boga została uznana za relikt minionego czasu. Tymczasem „wojny napoleońskie” znów przyniosły opłakane żniwo w postaci śmierci setek tysięcy istnień ludzkich. Czy można tu mówić o postępie? Czy może raczej o regresie człowieczeństwa? Inny myśliciel naukowy (w tym czasie), postępowy zasugerował światu nauki i społeczeństwu, iż człowieka nie stworzył żaden Bóg lecz człowiek po prostu wyewoluował z małpy. Nie byłoby w tym nic niepokojącego (ot jeszcze jedna, nieszkodliwa teoria naukowa) gdyby nie fakt przeniesienia poglądów tego pana do etyki społecznej, a w końcu do moralności poszczególnych osób („darwinizm społeczny”). Doprowadziło to do zwyrodnienia relacji interpersonalnych. Mówiąc kolokwialnie „do zezwierzęcenia” znacznej części społeczeństwa, zaniku empatii. Pokrewny naukowiec do wyżej wymienionego dołożył swoje „trzy grosze” i powstała nauka zwana „eugeniką” co zaowocowało, w późniejszym okresie „rozwoju” ludzkości, katastrofalną w skutkach teorią „naukową” zwaną „higieną ras”. Rewolucja bolszewicka w Rosji na początku XX wieku, oparta o idee „wielkich myślicieli” i „dobroczyńców ludzkości”, gloryfikująca świecki humanizm, miała obalić istniejący, rzekomo skostniały ustrój społeczny przemocą, brutalną siłą. Na czele tej „rewolty” stanęły niedouczone męty społeczne, zbrodniarze rozmaitej konduity, przestępcy pozbawieni jakichkolwiek skrupułów moralnych. W tym to czasie, postęp techniczny „wynalazł” ciężki karabin maszynowy, który zastosowany na polach walki siał spustoszenie pomiędzy walczącymi: zarówno atakującymi, jak i broniącymi dotychczasowego ustroju społecznego (czyli caratu). Podobnie jak to działo się podczas „wielkiej rewolucji francuskiej” z tą różnicą, iż dokonywano rzezi już nie setek tysięcy obywateli ale ponad setkę milionów. Wprowadzono w Rosji terror jakiego przedtem ta ziemia nie znała. Wszystko pod „patronatem” akademii nauk i w imię nauki, i postępu. Wysłano do „łagrów” zarówno osoby duchowne, jak i wykształcone według tradycyjnych wartości takich jak filozofia grecka, hellenizm i cerkiew prawosławna (cywilizacja bizantyńska). Oponentów likwidowano lub w najlepszym razie zmuszano do emigracji. Na czele państwa stanęli psychopaci tłumiący jakiekolwiek ludzkie odruchy w skali społecznej. Wprowadzono ustrój „bez ludzkiej twarzy”.

       

      Pierwsza wojna światowa wraz z postępem naukowo-technicznym kosztowała istnienie wielu milionów ludzi. Usadawiano się w okopach („atak pozycyjny”) i strzelano do siebie „jak do kaczek” z „udoskonalonych” armat ogromnego kalibru, ciężkich karabinów maszynowych, pojawiły się czołgi. Jakby tego było mało wprowadzono do walki chemiczne środki bojowe. Trup słał się gęsto. Po wojnie było bardzo wielu okaleczonych mężczyzn, wymagających stałej opieki medycznej.

       

      Oczywiście byłbym tendencyjny, mało prawdopodobny i niesprawiedliwy, gdybym nie wspomniał tu o pozytywach „postępu” takich, jak wynalazek fotografii, ruchomego filmu, prądu elektrycznego, fal radiowych, penicyliny, samolotów, etc. itp. Te „dobre” wynalazki przysłużyły się „dobrej” stronie tzw. „postępu”. Dały ludziom ogromne możliwości rozwoju indywidualnego i społecznego w wielu dziedzinach nauki. Posunęły ludzkość niewątpliwie „do przodu”. Ludzie zauroczeni nowymi możliwościami zachłysnęli się się „postępem” i zaniechali tego co stanowi i stanowiło podstawy prawdziwego postępu w etyce i moralności, w sferze ducha, duszy, osobowości.

       

      Nadszedł czas przemysłowego ludobójstwa. Ludzi umieszczano w obozach zagłady i robiono z ich tłuszczu kostki mydła. Czas drugiej wojny światowej stanowił, historycznie rzecz ujmując, najmroczniejszy okres w dziejach świata. Eugenika posłużyła za podstawę teorii o wyższości rasowej określonych grup ludzi, o ściśle określonych cechach takich jak kolor oczu, włosów, kształtu czaszki itp. Doświadczenia [pseudo] medyczne na żywych, zdrowych i chorych ludziach miały posłużyć tak zwanemu „postępowi” wyższych rasowo „nadludzi”, znalezieniu „polepszaczy” bytu ludzkiego. Co zaś przyniosły? Ogrom cierpienia, bólu i śmierci. Wynalazcy, w imię obłąkańczej ideologii, wymyślili pocisk o napędzie odrzutowym, który miał zapewnić szybkie zwycięstwo siłom „wielkiej rzeszy niemieckiej”. Paradoksalnie, to odkrycie, znacznie udoskonalone, przyczyniło się do powstania w niedalekiej przyszłości pierwszej rakiety kosmicznej. Zarysowuje się więc dwoisty charakter tak zwanego postępu naukowo-technicznego. Z jednej strony ludzie żyją szybciej, podróżują dalej, a egzystencja ludzka staje się łatwiejsza. Jednak z drugiej, tej mroczniejszej strony, staje się straszniejsza, „nieludzka”. „Ludzie ludziom zgotowali ten los” - powiedziała dwudziestowieczna myślicielka. I co położyło kres temu dwudziestowiecznemu szaleństwu, jakim była druga wojna światowa? Oczywiście nowy, „postępowy” wynalazek jakim okazała się bomba atomowa, zrzucona na dwa wielkie miasta. Zmusiła siły zideologizowanych bojowników o lepsze jutro do bezwarunkowej kapitulacji. Zaczął się w powojennej rzeczywistości nowy wyścig. Wyścig zbrojeń. Każdy kraj, każde państwo chciało i chce posiadać taką broń masowego rażenia [ABC].

       

      W połowie XX wieku „narodzili” się nowi myśliciele związani z tzw. „szkołą frankfurcką”. W czym upatrzyli sobie postęp ludzkości? M. in. w odrzuceniu cywilizacji łacińskiej i kultury zachodu powiązanej z chrześcijaństwem. Uważali oni, iż współczesnego człowieka trzeba „wyzwolić” z ograniczeń, jakie nakłada na niego ta cywilizacja i kultura. Temu celowi miała posłużyć „rewolucja seksualna”. Dotknęła ona takie dziedziny kultury, jak: modę, film, teatr, muzykę młodzieżową, literaturę, prasę itp. itd. Środkiem prowadzącym do tego celu miał być niczym nieograniczony seks. Ponieważ „bliższa jest koszula ciału”, mówiąc kolokwialnie, ta myśl została bardzo łatwo przyswojona przez młodzież i jej „underground”. Naczelnym hasłem młodzieży „hipisowskiej” stało się powiedzenie „make love, not war”. Z podziemnego nurtu „wolnego rynku” dorzucono do tego ideologicznego kłamstwa narkotyki (LSD). Czym to poskutkowało? Uzależnieniem się ludzi od seksu, pornografii i narkotyków. Ile zgonów miało miejsce pomiędzy „idolami” stworzonymi przez tę ideologię, z powodu przedawkowania narkotyków...? Nie da się ich policzyć na palcach rąk i nóg. Tak wyglądał i wygląda ów „postęp” w odniesieniu do moralności ludzkiej, który sobie założyła „postępowa” część społeczeństwa. Przez cały XX wiek ludzkość borykała się z tą teorią „postępu”.

       

      Jakby tego było mało z w/w pnia myśli człowieczej zrodziła się „nowa” ideologia XXI wieku, popularnie zwana „gender”. Ideologia negująca nie tylko prawa przyrody, logiki, „prawo naturalne” ale także „zdrowy rozsądek”. Każdy normalny człowiek wie, że mamy tylko dwie płcie u ludzi: męską i żeńską. W w/w ideologii („gender”) okazuje się, że mamy setki płci, płci do wyboru, gdyż klasyczny podział płci to ograniczenie narzucone nam przez ową „nieszczęsną” cywilizację i kulturę.

       

      Cóż z tego, że nauka rozwiązała zagadkę kodu genetycznego człowieka (DNA). Że możemy tworzyć genetycznie zmodyfikowaną żywność (GMO), odporną na rozmaite choroby. Dziś nikt nie chce kupować i spożywać takiej żywności, ponieważ nieznane są konsekwencje żywienia się taką żywnością dla organizmu ludzkiego. Znakomitym wynalazkiem okazał się komputer osobisty (laptop, ajfon, smartfon). Tak, jak kiedyś w dziejach postępu znakomitym wynalazkiem okazał się klucz i zamek w drzwiach, tak może on posłużyć zarówno dobrym celom, jak i złym. Tak samo, jak kiedyś ten kto posiadał „wytrych” pośród złodziei, łatwo mógł usunąć przyczynę blokującą go i oddzielającą od skarbu, i otworzyć wszystkie drzwi. Tak samo dziś ten, który przygotował w komputerze fałszywą stronę internetową może wyłudzić fortunę na znaczną skalę. Kto zliczy tych, którzy dali się na to „nabrać” (zaufali oferentowi powodowani domniemaną uczciwością oferenta) i stracili fundusze, zgromadzone oszczędności? Gdzie jest ten właściwy postęp etyczno - moralny dzięki któremu ludzie ludziom mogliby bardziej zaufać? Czy systemy monitoringu wizyjnego rozwiązują problem? Nie! Przestępstwa są coraz bardziej wyrafinowane, a bandyci (hakerzy) coraz lepiej „wyedukowani”. Szkoda tylko, że nie jest to edukacja moralna we właściwym tego słowa znaczeniu. Szkoda tylko, że nie jest to nauka empatii.

       

      Na horyzoncie „postępu naukowo – technicznego” pojawiła się tzw. „sztuczna inteligencja”. Jakie perspektywy zarysowały się dla rozwoju nauki i postępu! Wielu cmoka z zachwytu. A we mnie powstaje niepokój: czy „sztuczna inteligencja” ma serce? To serce, które ma swoje racje, jakich rozum nie zna. Quo vadis homo viator?

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...