Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czy warto mieć więcej
czy nie chcieć to grzech
za słaby by unieść
obejrzeć się wstecz

żyć tylko ze sobą
to czarne to biel
nie dotknąć pożaru
nie rozpędzić mew

zapomnieć o bólu
zniweczyć ich trud
tu wszystko tak proste
i piękne w grze słów

nie odrąbać słów
nie odrąbać słów

Opublikowano

niewidoczna niesłyszalna (jak ładnie)
powyżej to taka moja osobista modlitwa
zastanawiałem się czy ją tu umieścić
ale stało się
co do pytań
czy w wierszach są proste pytania
(uprzedzę komentarze – zakładam że to powyżej to wiersz)
jeśli są to niezmiernie rzadko
a odpowiedzi cóż
zawsze trzeba wierzyć że istnieją

dziękuję i pozdrawiam
Kmiel

Opublikowano

dziękuję Katarzyno
„nie najdoskonalszy” a tak liczyłem że tym razem
arcydzieło z pod pióra mi wyjdzie ;)))
ale się uparliście na te pytania :)
toć to proza życia
przyznaję szczerze spisana
pozdrawiam
Kmiel

Opublikowano

czy ja jakiejś czcionki archaicznej używam
że tak mi Panie Panują
Anno jeszcze pamiętasz to wielki komplement dla mnie
a i tu zajrzałaś :)
pierwsze –nie- wbrew wszystkim
także wbrew tym dziwnym czasom które nastały
drugie –tak- bo tak łatwiej
dziękuję
Kmiel

Opublikowano

Zawsze tutaj zaglądam, nie zawsze komentuję
pierwsze - miałam na myśli coś więcej niż ten
świat
drugie - owszem najłatwiej i to jest smutne
Myślałam, że nie należysz do tych, którzy
wybierają to drugie...
A kobiety najwyraźniej Ciebie lubią, czy to
źle?

Opublikowano

pierwsze-w tym wysiłku to o tym świecie
jak piszę o istotach nie z tego świata
to nawet skrytykować nikt nie chce
więc nie wrzucam już ich na forum
drugie-nie należę !!!
już moje życie najlepiej to weryfikuje ;))
ale troszkę o inny pożar chodziło
a kobiety ach kobiety
to twoja opinia czy może również koleżanek :)))
oczywiście że dobrze
jak dobrze
Kmiel

Opublikowano

mężczyźni dużo piszą wierszy dla kobiet
o kobietach i często dzięki nim
ale również jest tak że jaka kobieta taki wiersz ;))
więc i z tą łaskawością bywa różnie Anno
słodkich wierszy do podusi
Kmiel

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor No to może jeszcze coś dopiszę, muszę, bo mnie trzyma i nie mogę wyjść z domu. Dalej zgaduję, że: Nie nie piszesz o łące jak o krajobrazie. Piszesz jak o kimś, kto Ciebie przyjmuje. To jest bardzo relacyjne pisanie.   A ludzie, którzy tak piszą… …rzadko są obojętni w relacjach -  teraz na powietrze :) Pozdrawiam     
    • @MigrenaTytuł brzmi bardzo obiecująco. Zaczepił mnie cieniem Wojaczka, którego czytuję pasjami ;) Wiem, że będzie ekscytująco :)   Twoje obrazy są niezwykle intensywne - to nie jest zwykły opis zespolenia miłosnego, tylko podróż do prapoczątków, do arché, rozumianej jako pierwotna substancja wszystkiego - w tym wypadku jest nią gorąca zmysłowość, z której powstaje unikalna rzeczywistość. A że granicami świata jest język, pojawia się w tekście kreowanie wyjątkowego systemu znaków - z ciała; to ono staje się słowem, nie odwrotnie.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Imię, jego wymawianie - jest tutaj inkantacją. Ma ona w sobie zabarwienie erotyczne... cierń, który rozrywa ;) Bo to nie jest zwykłe zawołanie, ale magiczne zaklęcie.     Po nadaniu imienia, czyli skonkretyzowania się zamysłu - mamy do czynienia z szaleństwem stwarzania. Dotyk jest narzędziem mistrza.     Wspaniałe! Przemiana materii w dynamikę, w czysty ruch i przepływ energii - w nawiązaniu do bliskości kochanków - smakuje wybornie.     Ten obraz też przemawia do mnie, gdyż podobnie jak poprzedni - transformuje cielesność w inną jakość. Życiodajna, odżywcza funkcja krwi zostaje tu przez analogię przypisana językowi miłości.     Celna puenta, wpisująca się w ten poprzedni obraz. Zbliżenie miłosne staje się tutaj desygnatem dla znaków (alfabet, litery, itd.), które zostały stworzone z żywej, organicznej tkanki.   Myślę, że jeszcze będę do tego wiersza wracać.  
    • @iwonaroma   Twoje słowa zostawiają mosty w ciszy.   ktoś kto je czyta, wchodzi w świat Twojego ognia .   z apetytem.  
    • Piękny utwór. Adekwatny do tematu. Nie sposób nie myśleć o czasie/ naszym czasie, bo oznacza dla nas życie/ wszystko. A racjonalnie nie możemy go nigdzie "przyłapać". Podobnie, jak Boga, znamy go jedynie z jego manifestacji. Czy jest przyjacielem czy wrogiem? Jest towarzyszem wszystkich oddechów. Pozdrawiam.
    • @Alicja_Wysocka   Alicjo.   Ty nosisz własne niepodległe wszechświaty w swoim  ciele gdzie  prawda jest pierwotna, a świat nie istnieje poza jej dzikością .   Twój wiersz uderzyl mnie poetyckim blaskiem !!!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...