[płynę...]

[Pan_Fei]

nieskończenie*

płynę
w rzece
ona
we mnie

wietrznie

nim
w końcu będzie za późno
przerwij mnie boże
w połowie



_________________________

*niezobowiązująca propozycja tytułu

[Miłka Maj]

No nie wiem, Grzegorzu
Czytam i czytam, w sumie jak zwykle bardzo misię ale to "przerwanie" do "pływania" - inna bajka. Może by tak 'przytopić'?

Jeszcze wrócę;)
Pozdr./V.

[HAYQ]

a mnie akurat ten przerwany "w połowie" nurt zatrzymał przy tym wierszu. Być może źle odczytuję, ale podoba mi się - surrealistycznie jakby trochę.
Pozdrawiam

[M._Krzywak]

Woda/powietrze - płynę (jak) wietrznie (wiecznie), przerwij mnie w połowie (skróć/zabij/wyrwij z nurtu).
Taki mi się wzór na wiersz ułożył, pewnie i tak zbyt zagmatwany, ale to nic - intuicyjnie wyczuwam myśl w treści, ale ciężko ubrać mi ją w słowa.
A ocena - tradycyjnie.
Pozdrawiam.

[Atena]

a może zamiast przerywać to zatamować? bardziej rzecznie będzie
p.

[BARBARA_JANAS]

tekst na piątkę, przeraża mnie jego autentyczność współ czucia.
pozdrawiam

ps: brakowało nam ciebie w piatek

[Pan_Fei]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz powstawał długo, i być może stąd ta "kondensacja" znaczeń.
Ostatnio zbyt rzadko piszę cokolwiek, żeby być obiektywnym w stosunku do swoich tekstów. Może po sesji będzie tego więcej, tj. będzie o czym dyskutować;)

Pozdrawiam

Fei

[Pan_Fei]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki wielkie za odwiedziny i docenienie tego nurtu,
choć, przyznam szczerze, surrealizm, jeśli jest, to niezamierzony;)

pozdrawiam

Fei

[Pan_Fei]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zastanawiałem się, czy nie napisać tego "wietrznie" kursywą, ewentualnie od myślnika, żeby podkreślić dwuznaczność w wymowie, ale, jak zwykle, dotarłeś do sedna bez dodatkowych tropów;)
Dzięki za odwiedziny

Serdecznie

Grzegorz

[Pan_Fei]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za propozycję, ale nie komponuje się z tym, co chciałem przekazać.

Pozdrawiam

Fei

[Pan_Fei]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)
ostatnio kiepsko u mnie z pisaniem, więc to musiało być przeznaczenie, że mnie tutaj, w trakcie tego okazjonalnego podrygu, znalazłaś;)
Obawiam się, że w kolejny piątek też nie dam rady się z Wami spotkać. Cóż... uczelnia nie zna litości:]

Pozdrawiam

Grzegorz