Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Przebaczenie

Mr._Żubr
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mr._Żubr

Mr._Żubr

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Przychodzisz do mnie
Cicho na palcach
To przebaczenie

Znów cię zawiodłem
Lecz to nieważne
Już nie pamiętasz

Jesteś tak blisko
Że słyszę każde
Najcichsze tchnienie

Chcę twoje ciało
Móc celebrować
Święcić noc świętą

Tylko mi pozwól
Znowu pozwalasz
To przebaczenie

memento adsum

memento adsum

Opublikowano
Opublikowano

gdyby zostawić tylko drugą, czwartą i ostatnią strofę, myślę, że wiersz wiele by nie stracił na treści, a byłby mniej banalny. bo: po tytule zaraz w pierwszej strofie przebaczenie nie jest już chyba konieczne, a trzecia strofa jakaś takaś oklepana...

ale ogólnie podoba się, tylko tak sobie marudzę:)

pozdrawiam!

Atena

Atena

Opublikowano
Opublikowano

zamiar autora może i górnolotny ale wykonanie pospolite, w swojej najbardziej prymitywnej formie. Ludzie, poczytajcie kogoś z tych bardziej uznanych, chociażby z tego forum, a potem piszcie coś o "pięknym wierszu", "doskonałej treści" czy o "drobnych niedoskonałościach".
p.

Mr._Żubr

Mr._Żubr

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dzięki za wszystkie pozytywne komentarze, a także (może w szczególności) za konstruktywną krytykę.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Do niedoskonałości przyznaję się w pokorze:) Jeśli chodzi o treść... Zainspirowane życiem po prostu...

Pozdrawiam! Atenę zwłaszcza;)
Jimmy_Jordan

Jimmy_Jordan

Opublikowano
Opublikowano

O to jedyny tekst, o którym dzisiaj mogę powiedzieć, że podoba mi się w pełni, taki jaki jest, bez żadnych zmian. Kawał dobrej roboty, aż się zdziwiłem jak przeczytałem. I puenta podana tak jakby mimochodem... Przebaczenie
pozdrawiam Jimmy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Maciej Szwengielski
      "Klepsydra zmierzchu. Rozważania tautologiczne".

      Przez Maciej Szwengielski · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za życzliwe słowo. Pozdrawiam.
    • MIROSŁAW C.
      Sztuka szukania

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • MIROSŁAW C.
      w krainie lodu i ognia

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • Migrena
      zbieranie światła

      Przez Migrena · Opublikowano

      @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
    • Migrena
      substytut

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...