Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

niech co innego będzie twoim blaskiem
może lampa albo
świeczka
z kolekcji glamour
ot błyskotka do trumny

*

próbuję wypełnić pustkę
zielonymi spodniami
wierszami depresyjnego poety
błogosławieni szurnięci
albowiem już tu, na ziemi, są w raju*

lodami o smaku malagi

oni też wyłowią jabłko
z czarnej kawy
miłość w syropie
do dziesięciu procent alkoholu

samobójcy rozmnożyli się
w telenowelach wyż demograficzny
około odcinka dwa tysiące pięćsetnego niosą
swoje tabletki w puderniczkach
i papierośnicach

chyba zapalę tę świecę
trzask
czekoladowy wosk na biurku



*Jan Rybowicz

Opublikowano

coś jest w tym wierszu.
nie rozumiem dużej litery na początku pierwszego wersu,
nie rozumiem wersyfikacji (full enterów!)


oni też wyłowią jabłko
z czarnej kawy
miłość w syropie
do dziesiąciu procent alkoholu
- jacy oni? nieścisłość.
i literówka.

i jeszcze samobójcy rozmnożyli się .

smutny tekst. i ważny. warto było przeczytać
/j

ps. i może oddzielić "*" niektóre strofy,
bo wydają się niespójne. np. między pierwszą
a drugą przydałaby się gwiazdka.

Opublikowano

Dziękuję za wszystkie komentarze! Literówki już poprawiam, wielką literę mogę zamienić na małą (z przyzwyczajenia zaczynam z wielkiej... nie miało to konkretnego celu). Co do gwiazdki, panie Jerzy, chyba niezła myśl :)

Czy próbuję wypełnić pustkę - myślę, że całkiem skutecznie, zrobiła się trochę mniej pusta :)
Wiersz powstał jakiś czas temu...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wie Pani, to wszystko bardzo piękne
ale jesteśmy na ORGII Słowa, a nie w szkółce niedzielnej.
można wszystko - to jasne - ale ciekaw jestem
jak będzie się Pani czuła, gdy pod każdym postem
(nieistotne czy adresowanym do mnie, czy nie)
będę rzucał cytatami z Biblii Szatana. nie chodzi
o żadne morale tudzież inne pierdoły;
to zwyczajnie nudne. pozdrawiam serdecznie,
/j
Opublikowano

Szanowny Panie Rybak
Jeśli to, co myślę zwyczajnie Pana nudzi, to po co czyta Pan tak zawzięcie
moje komentarze, zwłaszcza, że ten powyżej nie jest skierowany do Pana.
Tutaj raczej Pani Kasia i Pan Sosna powinni czuć się jakoś szczególnie urażeni, ale są to ludzie raczej innego kalibru niż Pan - wielki poeta. O ile
mi wiadomo, żyjemy w wolnym kraju, gdzie kazdy pisze i mówi to, co
chce. Skoro w dobrym tonie brzmi dla wielu ludzi słowo na literę k..., to
dlaczego słowa z Pisma Św. mają być postrzegane jako coś nienormalnego? To podstawawowa lektura ludzi, którzy uważają się za
wierzących chrześcijan, obojętnie jakiego wyznania. Więc w czym
problem? Czy Biblia należy do kanonu ksiąg zakazanych na stronie
poezja.org? Czy tutaj jest miejsce tylko dla takich jak Pan? Panu
wolno powiedzieć wszystko - np."ruja i poróbstwo"itp., a mi nie wypada
zacytować frag. z Biblii? Dobra farsa.
Nie będziemy tu chyba bić się na słowa. Jesteśmy na forum
poetckim, a nie w knajpie Panie Rybak, a to do czegoś zobowiązuje. Nie wchodźmy sobie w drogę i tyle. Nie mam zamiaru z Panem walczyć, bo niby o co? Niech Pan wykaże zdrowy rozsądek i nie walczy ze mną i z moimi poglądami, bo to na nic (jestem uparta, niech Bóg mi wybaczy, ale to święta prawda).
Życie jest cudem, nie rzucajmy gnoju w ten skrawek nieba nam dany. Carpe diem, Panie Rybak, co złego proszę wybaczyć.

Opublikowano

Ja bynajmniej nie mam powodu do gniewu, ale zgadzam się z Tobą, że każdy ma prawo do wypowiedzi. Zamieściłaś tylko jeden krótki cytat, więc nie wiem skąd oskarżenie pana Rybaka "o zarzucanie cytatami". Nie wiem skąd powód do takiej irytacji...

Kłócić się z nikim nie zamierzam, ale uważam, że powyższy atak i złośliwości były zupełnie bezpodstawne i niesprawiedliwe! KAŻDY ma prawo wyrażać swoje poglądy, ale to trochę co innego niż krzyczeć i obrażać innych...

Opublikowano

Pani Alter Net
i cóż takiego Pani tutaj udowodniła? Jestem jaka jestem,
a jeśli złamałam regulamin tego forum, to proszę
zgłosić. A ludzie, do których kierowałam powyższe słowa,
dlaczego nie zarzucają mi tego co Pani?
A Pani słowa "ruja poróbstwo" czym są, Pani Izo?
Myśli Pani, że Św. Augustyn też by tak powiedział?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie chcę stawać po żadnej stronie konfliktu i nic nie mam do żadnej z dam, ale akurat św. Augustyn aniołkiem nie był. Zresztą to chyba on uważał, że człowiek młody musi się wyszaleć i nacieszyć się dobrami doczesnymi ile wlezie (kobitki etc.). Dopiero później zmienił swoje nastawienie i postępowanie. Ponoć bardzo nie chciał być biskupem pomocniczym, uznając do za obciach, ale jakoś tak został wkopany, no i ku swemu niepocieszeniu musiał piastować tę funkcję.
Nie chcę oczywiśnie negować zasług św. Augustyna. Jedynie taka moja mała wcinka w dyskusję, że to "św." może być czasem zwodzące.

Już mnie nie ma.

Pozdrawiam.
Opublikowano

Pani Izo
słowa "ruja i poróbstwo, jak Boga kocham" - są przepisane co do joty z Pani
własnoręcznego komentarza do wiersza Pana Rybaka - tytułu dobrze nie
pamiętam, coś tam z Małgorzatą. Więc proszę mi nie zarzucać przez jakie u-ó
pisze się ten wyraz. Pamięć raczej mam dobrą, a z błędami ort. problemów
nigdy nie miałam.
Całą wymianę zdań czytałam i nie ubawiło mnie to wcale. Było mi raczej
przykro, ale to chyba Panią raczej nie obchodzi.
Co do misji - to jej nie prowadzę, nie należę do żadnego kościoła czy też
sekty. Religii mówę nie, Bogu - tak, bo nie widzę na tym świecie niczego
bardziej wartościowego od Niego. Mówię i piszę to, co czuję. Jeśli Pani to
się nie podoba, to proszę nie czytać i przejść obok tego obojętnie.

  • 1 rok później...
Opublikowano

Kaśko jak zwykle wprawiasz mnie w porywającą palpitację egzystencjalną !!!;)
E.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Magdalena Już samo to jest darem.
    • nadzieja to zużyte bezdźwięczne - jakoś to będzie wyblakłe, zardzewiałe, nawet nie nudne  nie wiadomo po co - dziwne sny no koorva, to się zdziwisz walnie po umyśle  czarny kruk   wierzę w ciebie świecie bez burz  pozwól mi zetrzeć zapomnienia kurz  w bajecznym nastroju w pąkach dzikich róż  może to początek może koniec złudnych marzeń już    pomimo wszystko żyć się chce  zdziwienie zadziwić może cię     
    • Coś się kończy, coś się zaczyna:     Z sercem bolącym, z próżną nadzieją Chłopiec nuty rzewne wysłał w ciszę, A niech wiatry poniosą, niech zawieją – Załkał. – Na szybką odpowiedź liczę.   I zadaje pytanie o cel kroku tego: Do czego to prowadzi? Do czego?   W miłości zawiedziony – gdy on i ona, Lecz kres smutny i nieszczęsny: Rozstaniem miłość zakończona – Przeciera przemoczone rzęsy.   I zadaje pytanie o cel kroku tego: Do czego to prowadzi? Do czego?   A wiatr szemrze cicho, w śnie utula, Liść przyśniony, na nim dwa słowa, Pragnieniem do serca liść przytula, Budzi się – senna ciąży głowa.   I zadaje pytanie o cel kroku tego: Do czego to prowadzi? Do czego?   Na świat spod mokrego oka spogląda, Dookoła pustka zamiast lasu, Pustkę smętnym wzrokiem ogląda, Gdzie nic nie ma – nie ma czasu.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   I tylko liść na horyzontu kresie, Kręgi roztańczone wolno zatacza, Chłopca do liścia pragnienie niesie, Lecz czarna mgła liść otacza.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Z czarnej mgły głos się wydobywa, Słuch drażnik, i po krótkiej chwili, Pojawia się dziewczyna jak żywa – Chłopiec płacze i głośno kwili.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Lecz to duch, jakaś mara przeklęta Liść płonący w dłoni trzyma, A na liściu twarz dziewczyny zaklęta Patrzy nań pustymi oczyma.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Głos dziewczyny powietrze przecina, Do głowy uderza jak huragan dziki, – Coś się kończy, coś się zaczyna, Niepotrzebne próby i uniki.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Znikł obraz, znikła mara przeklęta, Chłopiec budzi się w zieleni lesie, Historia nie skończona, a zaczęta – Wiatr słowa natchnione niesie.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Za uczucia odpłatą – rozczarowanie, Zbyt dużo miłości, zbyt serce gorące – Zostało gorzkich słów malowanie, I uczucia duszę do cna palące.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Po której stronie, gdzie wina leżała? Myśli, zagubiony w wyobraźni lesie. Ona – na taką miłość zbyt mała. Zostały piosenki. Gdzie je wiatr poniesie?   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?
    • @Piotr Samborski Smutne, bardzo smutne. Tragicznie bolesne. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...