pół-sonet wibrujący*

[Kasia O.]

udało mi się usunąć myśli z czoła
drobne obrazki w jaskrawych kolorach
przetopione na wersy z zamkniętymi oczami
dobry wezyr postępu książką wachlowany

świsty i zgrzyty buczenie dryndanie
zajęcia powszednie literkowych panien
wyłożonych językiem na twarz boga ducha
kolejny sznurek pląsa przekwitła nuta

papieru mi trzeba
papieru i chleba
papieru i nieba

wy macie poetów
ratujcie poetów
kochajcie poetów





_____________________________________
*czyli jak powstaje wiersz

[Jacek_Suchowicz]

usiadłem i stękam
stękam bólem skuty
papieru mi trzeba
papieru do ....

kochamy poetów
:)

[Kasia O.]

poetów jak najbardziej:)

chyba przekombinowałam pod koniec. to ja zrobię z tego jakąś abstrakcję. ale to potem.
dzięki za wpis.

[Krzysztof]

ciekawy

i dobry :))
pozdrawiam :)

[Darfusity]

Opisowa część sonetu (2 pierwsze zwrotki) jest ciekawa i taka zadziorna nawet.
Ale koniec trochę tę buńczuczność nadpsuł. taki w porównaniu z pierwszymi dwiema zwrotkami troche zbyt prostolinijny.
ale być może taki efekt miał być.

[Katarzyna Leoniewska]

Mi ostatnia strofa tak nie bardzo, ale reszta naprawdę niezła i przewrotna!

[Mr.Suicide]

łojeżu kolczasty (jak mawia moja matka) a cóż to jest?
toć asani powinna przynajmniej mieć staranie,by utrzymać jednakową
liczbę zgłosek w dwóch pierwszych strofencjach.
pozdrawiam.

[Kasia O.]

zdania podzielone jak widzę:)

p.Krzysztofie - dziękuję bardzo

p. Darfusity - mhm, ja też mam mieszane odczucia,co do końca

p. Katarzyno - jak wyżej ;)

Mr.Suicide - łokuno wyleśna, doszłam do głupiego wniosku, że chociaż ilość sylab nie jest taka sama, to jest chociaż podobna. i ziu:)

pozdrawiam
KO