Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie mam weny do pisania
tylko.aż do malowania
fiksatyną trochę jedzie
oby wiedzieć

tak.miłosiernie
gdzież jest oczu
nasycenie
zdobywcą spojrzenie

o niewiernie
nie.po to

konturówką
to my.symbol.siebie
28.04.07r./"do obrazu" cz.2/

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no.pozdrawiam/iza

ps.
a tak (do końca) poważnie - po co te kropeczki?
/i.

Izo również pozdrawiam,
kropeczki element postoju;)
jak najbardziej potrzebne,
ze względu na odczyt,
pozdrawiam ciepło
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziekuję Inko, jeśli tak,
pozdrawiam ciepło
mniemam, że od fiksatywy..;)
bliskie klimaty
fiksujące;)
:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziekuję Inko, jeśli tak,
pozdrawiam ciepło
mniemam, że od fiksatywy..;)
bliskie klimaty
fiksujące;)
:)))

fiksujące a jakże,
się przekręciła literka,
dziękuję za wskazówkę,
pozdrawiam ciepło
Opublikowano

Judytko
nie wiem co to fiksatywa, czy fiksatyna a do słownika mi się chce daleko:)
wiem co to fiksować - mieć odchylenia, działać nieprawidłowo

tytułowy plagiat siebie to chyba kobiecy temat przed lustrem :)))
i jeszcze jedno
ale to już tak między nami
jeśli Alter Net pyta o kropeczki,
to ja - co najmniej - zastanowiłbym się przed udzieleniem odpowiedzi:)
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Piotrze całość niestety z braku aparatu nie mam tej kopii,
lecz być może uda się, nie wykluczone,
pozdrawiam ciepło,
ps. choć cz. 1 jest uwieczniona
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To może choć tyle by zaspokoić ciekawość.

ah nalegasz Piotrze:),
to taki prywatny uuu:),
ps. na cz. 2 obecną- poczekam,
aż być może zostanie mi
dane zdjęcie, bo ofiarowałam
i nie uwiecznione,

pozdrawiam ciepło

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sylwestrze, te maski opadły dawno, tylko nie było globalnych mediów.  Ot nasi protoplaści kulturowi i cywilizacyjni, Rzymianie, najpierw obiecali Kartagińczykom, że nic im się nie stanie, jak oddadzą broń, a potem szturmem zdobyli miasto, i spalili wraz z połową mieszkańców, a resztę wzięli do niewoli. Potem z podobnej półki, czyli krzyżowcy i rzeź w Jerozolimie i tak dalej i dalej, a tak bliżej nas to obozy Hitlera i bardziej ciche ludobójstwo za Lenina i Stalina. To, co się jeszcze zmieniło, to narzędzia niszczenia. Pozdrawiam
    • @Achilles_Rasti podoba się pozdrawiam serdecznie 
    • @Berenika97 ... słowa bywają  jak klaun rozbawione  małe dzieci  samopas puszczone    gdy swoje  koryto mają  same  się ledwo poznają  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
    • @Berenika97 bardzo dobry świetne porównania pozdrawiam serdecznie 
    • „życie zaczyna się wtedy, gdy przestajesz liczyć dni. a miłość gdy przestajesz się bać ognia.” ona pachniała deszczem i młodym liściem on miał w oczach drogę która jeszcze nie znała nazw motor zadrżał pod nimi jak serce wyrwane z zimy i ruszyli prosto w zielone w jasne w nieznane w ustach mieli śmiech i smak powietrza po burzy a między ciałami wiosnę która rosła szybciej niż rozsądek asfalt płonął przed nimi jak obietnica pachniał benzyną i wolnością a ich cienie gubiły się za nimi jak stare życia których już nie chcieli dotykał jej tak jakby uczył się świata od nowa ona rozplatała go jak wiatr rozplata gałęzie ich krew była lekka pełna światła i ruchu jakby nie płynęła tylko krzyczała bez planu bez mapy  bez "potem” tylko teraz rozpięte jak niebo nad drogą zatrzymali się tam gdzie trawa była jeszcze wilgotna a ziemia oddychała ciepłem śmiali się bez powodu kładli się w słońcu jakby należało do nich ona miała w dłoniach cały kwiecień on oddawał jej każdy oddech jak coś jedynego nie pytali dokąd nie pytali ile nie pytali czy bo wszystko działo się właśnie teraz wiatr przesuwał im dni po skórze słońce zapisywało ich ciała w języku, którego nikt nie tłumaczy a noc kiedy przyszła nie była końcem tylko kolejnym początkiem zasnęli spleceni jakby świat mógł się rozpaść a oni i tak zostaliby razem i nawet jeśli rano rozrzuci ich w różne strony zostanie w nich żar bo wszystko co miało się zdarzyć już stało się wiecznością              
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...