**II**

[Asiulka]

rozstąpiła się ziemia
i zgasło mi słońce
rozbite odłamki szkła
wbiły się boleśnie
nad krawędzią stoję
nie podasz mi ręki
nie powiesz "zostań"
lecz powiewem śmierci
strącisz mnie w krainę cieni...

[Witold_Adam_Rosołowski]

Pani Asiulko skąd takie ciemne mysli i skąd ten co Cię tak traktuje co za cień Cię ma - nie wiem - ale powinnaś co tylko sugeruję gdzie indziej pić z napoju życia - spróbuj ... a co do wiersza to oprócz swej mroczności ma niezłe znamiona pracy (nad nim) - forma i styl doskonale złączone i tak mi się wydaje widziesz Asiulko z każdym słowem jak bys była w nim

pozdrówko W_A_R

[Thomas Deszcz]

" lecz powiewem śmierci
strącisz mnie w krainę cieni... "

Droga bohaterko!
Raczej Ty sama się strącisz w krainę cieni, bo w końcu to od Ciebie zależy, w której krainie się znajdziesz, a że akurat nie wyszło z tym osobnikiem to nie znaczy, że od razu masz się kierować w stronę tej krainy. Czy nie lepiej ( choć trudniej zapewne ) podnieść głowę i wstrzymać łzy? Albo przynajmniej spróbować?




Pozdrawiam.

[Asiulka]

dzięki za szczere komentarze. rzeczywiście lepiej jest się podnieść i pójść naprzód, ale najpierw trzeba powstać, i to jeste chyba najtrudniejsze. ale staram się jak mogę.