Pielgrzym

[Tomek Łach]

Śmiałym krokiem
światu bokiem
z jednym butem
i kikutem
zamiast nogi
tak ubogi

kroczy...

śmiałym krokiem
rok za rokiem
zagubionej
więc nie chcianej
w pół wygięty
szuka pięty

tu przystaje...

Wtawać!
Nie spać!
Biegać!
Śpiewać!

wstaje i biega
śmierć swą wyśpiewa
by zyskać życie
i zobaczycie
serce w temblaku
jak ziarnko maku
co odrzucone
będzie zbawione

Śmiałym krokiem
ślepym okiem
patrzy w dal
wbił na pal
swoją winę
i rodzinę

krocząc...

[Tali Maciej]

jeden rym rymy dwa
pospolita żenua

i nie ma ratunku, radzę napisać od nowa
pozdrawiam

[Tomek Łach]

Rytm i rymy w wierszu mają sprawić wrażenie monotonnego marszu (jest to zabieg przemyślany) gdzie od "(...)wstaje i biega" zamienia sie on w bieg by spowrotem przerodzić się w chód strudzonego tułacza. ze swojej strony radzę skupić się nad merytoryką wiersza, kwetia budowy jest bowiem tylko pomocą wpowadzającą czytelnika w swoisty klimat, pod wpływem którego winnien on być rozgryzany;)

[Messalin_Nagietka]

do czego zmierzasz? taką wąską drogą, ech, kicz z tego zamiast drogowskazu
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Tomek Łach]

a dlaczego uwazasz ze wiersz w tym przypadku powinien byc drogowskazem? nie taki byl moj zamiar. za pomoca symboli chcialem ukazac metalnosc Pielgrzyma (pielgrzym tez tu jest symbolem)..
"Marny ten, co przypływów chłonąc niewyśpiewność,
Wierzy iż, sieć jest siecią, a połów - połowem!"
[Bolesław Leśmian]

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiersz nazby skatolicyzowany, więc nie będę sie wypowiadał a osądy niech katole sobie zostawią, ok?
ja tylko komentuję, a najczęsciej coś chcę od siebie napisac
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Karol_Andrzejewski]

autor się na Stachurę zapatrzył? źle
proponuję każdorazowo zastanowić się w trakcie pisania: po co?

[Jimmy_Jordan]

Przesłanie rozumiem, ale rytm to by się przydało podregulować, w jakąś jednostajną opcję np ABABAB to wpisać i t p. wtedy marsz byłby bardziej widoczny, a tak to jakby pielgrzym kulał...
pozdrawiam Jimmy

[Messalin_Nagietka]

co to jest "Wtawać!"?
ech, przeczytałem kolejny raz i
niestety Tomku
chyba nie ten dział

wybacz za "katole" ale ani tu watku ani kto do kogo wątów ni ma
wiersz kiepściutki a można byłoby popracować nad nim i wyrobić

tak osobiscie ten tekst stanowi szkielet wiersza - a mięso pewnie stało się armatnie

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Tomek Łach]

hmmm.. nie jasno chyba postawilem te symbole przez co wiersz nie wypalil. Pielgrzym nie jest tu postacia zwiazana w zaden sposob z Bogiem. jest to osoba poznajaca swiat poprzez podroz ("kroczenie.."). w pierwszej strofie nie posiada on nogi czyli jakies podstawy trzymajacej go twardo przy Ziemi (noga - symbol stalosci) w drugiej zas nie posiada piety czyli slabosci. jest to wiec pewnego rodzaju hybryda bo jak wiadomo te przymioty sa rzecza ludzka.
"Wstawać!
Nie spać!
Biegać!
Śpiewać!"...
jest to glos sumienia bo zycie pielgrzyma z wiersza bez podrozowania nie ma sensu tak jak np zycie czlowieka w "Utopi" Szymboskiej (co sam z reszta zauwaza) totez przestraszony czempredzej zrywa sie do biegu. tytulowym pielgrzymem jest poeta ktorego celem jest podrozowanie, odkrywania swiata, wyspiewywanie go. temu celowi poswieca on takie rarytasy jak posiadanie rodziny czy korzystanie z uciech zwiazanych z zyciem przecietnego czlowieka. poeta w wierszu jest wiec niejako skazany na taka wlasnie droge zycia..

"autor się na Stachurę zapatrzył?"
"a tak to jakby pielgrzym kulał..."

[Jimmy_Jordan]

[quote]"a tak to jakby pielgrzym kulał..."
Wątpię skoro mówiłeś, że miał wyjść marsz. Nie będę się z tobą sprzeczał, czy to efekt zamierzony czy nie, wiem natomiast, że marsz jest średnio spokrewniony z kuleniem...
chodzi po prostu o to że gdybyś zrobił to z zamysłem to byłoby widać jakąś analogię w strofach, a tak sory gregory....

[jacek_sojan]

ambitny cymbalizm; nic innego...proponuję przeczytać "Pielgrzyma" Norwida....

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku, czasem orka na ugorze jest milsza, nieprawdaż Poeto? ;)
b

[jacek_sojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku, czasem orka na ugorze jest milsza, nieprawdaż Poeto? ;)
b

prawda, poeto, święta! J.S

[Oxyvia]

Niestety, ani forma, ani przesłanie zupełnie do mnie nie przemawia.
Dlaczego poeta miałby "poświęcić" swoją rodzinę? W imię czego? I to wbijając ją na pal razem z własną winą! Czyli rodzina równa winie, a pozbycie się rodziny oznacza niewinność, podobnie jak pozbycie się winy?
Zresztą ani jedno słowo z wiersza nie wskazuje na to, że peelem jest właśnie poeta.

[JHVH]

teskt jest o niczym, a że to jest rymowanka - na to wskazuje tylko rym