Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie ma przeszłości na początku

piaskownica bez trosk
pragnienia chcą być tylko duże
latorośl szuka drogi
chce wspinać się wyżej
planów rysowanych w hipokampie

gdy słońce coraz niżej
horyzont jakby bliższy
ważne zaczynają być obrazy
w neuronach pamięci
ciągle otwarty album ze zdjęciami

u zmierzchu nie ma przyszłości


/po II korekcie/



18 kwietnia 2007

Opublikowano

"na końcu nie ma przyszłości"
... kiedy osiąganie celu
zabija to co najważniejsze
a niezauważone po drodze.

jakoś mi takiej alternatywy brakowało, ale wiersz mi się podoba. Pozdrawiam.

Opublikowano
na końcu nie ma przyszłości,
a tak właściwie, jest już mało ważna

Egzegeto, podoba mi się, ładnie to napisałeś.
Tak a propos, ja to już bliżej tych albumów, niż piaskownicy ;)))

pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Szanowny HAYQ
cieszę się, że się podoba
a alternatyw to może tu być kilka- choć to tylko jedna z dwu możliwości:))
ja uczepiłem się tej, która mi najbliższa
- siwy włos, horyzont coraz bliżej:), album ze zdjęciami ciągle otwarty,
wspomnienia, wspomnienia, wspomnienia.
Jak będziesz miał te lata co ja, to pogadamy :)
Pozdrawiam bardzo serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Beenie
jasne, że mało ważna, albo po prostu nieważna
Och, pardon,
przyszłość ważna - ta pozagrobowa:)
Miło mi, że podoba się
a co do albumów czy piaskownicy
to co Ty Dzierlatko wiesz o horyzoncie, który tu, blisko się ściele :))
Pozdrawiam
Panią Gór
Opublikowano

Kalino
pozwól, że zanim Ci odpiszę, to chwilę odetchnę z wrażenia ......



.......... już.

Dokonałaś pięknego rozbioru logicznego wiersza mego :)
I gdy tak sobie czytałem Twoje słuszne spostrzeżenia, to
pojawiła się myśl, żeby wiersz wkleić ponownie do worda
i poprawiać go wg Twoich wskazań.
Ale oniemiałem, gdy na dole zobaczyłem Twoją wersję.
I przez to zepsułaś mi :) moją satysfakcję, bo wiersz jest Twój.
No i .... co teraz ???

zapytowywuję dobitnie ????
:(
Pięknie dziękuję, ale będę musiał go nieznacznie zepsuć
żeby wyszło na moje - że mój :)))

DZIĘKUJĘ CI

PS. 1. Gdyby takie lekcje, a nawet skromniejsze , były udzielane tu na orgu
to ojczyzna nasza byłaby krainą dobrą poezją płynącą.

PS 2. Kalino,
Udzieliłaś mi lekcji, która utwierdza mnie w przekonaniu, że wiersz po napisaniu
należy koniecznie poddać takiej właśnie analizie logicznej. Piszę o tym, gdyż w rodzinie mam
znawcę tematu - już kiedyś tu wspominałem o tym - który od czasu do czasu/ bo zawsze brak u niego czasu/ tak właśnie podchodzi do wiersza i mówi mi - pamiętaj, wiersz ma być lapidarny, jak najmniej słów.
I to jest chyba TO.
Ale człek upojony "pięknem" wersów swych :)
zapomina o logice i zwięzłości.
Poprawię się

i jeszcze raz ŚLICZNIE dziękuję:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stasiu
chyba Kalinowe skrótowce wykorzystam
bo jak zauważyłaś - gdy zenit, to po co to niebo skłonione :)

Ale dziękuję Ci za zawsze miłe wizyty
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Judytko
co Ci się nie widzi w tych hipokampach ..
a serce, a dłonie, oczy, usta to mogą być ?? :)))
a czym zawinił fragment mózgu o nazwie hipokamp?
a kurcze "cholera" to może być w wierszu ???

nie, nie, jak tylko taaak:))))
Myślę Judytko,
że ten hipokamp to ujdzie obok wyżej wymienionych części ciała ludzkiego
a może kiedyś spróbuję wykorzystać w wierszu śledzionę, esicę i np. okrężnicę.:)))
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Adamie
przyjdzie taki czas, a przyjdzie czas na pewno - na każdego z nas,
że pewien dzień będzie tym ostatnim - bez jutra.
Ale to jest sytuacja ekstremalna :)

Dziękuję Ci bardzo
i
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam Panią Kalinę :)
i właśnie,
to jest przykład ewidentny na to, że są przyczyny błahe.
Bo ja się nie wściekam, gdyż przyczyna jest nader błaha:))))
gdyby była poważna, oj byłoby niedobrze.
a widzisz ? :))




taaaaa ..
co Ty Kalino o tym aksamicie
aksamit owszem, ale głos...no może jakieś podobieństwo jest.
Aksamit jest w moim dotyku ....
... tzn. akustycznym też -
- pardon, miało być słowno-muzycznym:)))

Pozdrawiam
tym słońcem, które teraz świeci
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Marlettuś
Kotku Kochany
już gdzieś pisałem
- ja nie tylko wierzę, bo ja o tym WIEM.
A Ty ciągle fruwasz tak wysoko i tak bezchmurnie:))
Chyba te wiosenne prądy konwekcyjne tak Cię unoszą :)

Dziękuję Ci
też słoneczkiem raczę :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Marlettuś
Kotku Kochany
już gdzieś pisałem
- ja nie tylko wierzę, bo ja o tym WIEM.
A Ty ciągle fruwasz tak wysoko i tak bezchmurnie:))
Chyba te wiosenne prądy konwekcyjne tak Cię unoszą :)

Dziękuję Ci
też słoneczkiem raczę :)

Wiktorze!
Daj jeszcze trochę czasu,
a pewnie znowu powrócę na swoje miejsce.
Czasem człowiek odbija się wysoko,
ale nie wie jak spadnie - czy bez bólu?
Twój kom. pod moim wierszem -ważny
dziękuję.
Serdecznie pozdrawiaM.
Opublikowano

Marlett
no po co to piszesz ....?
zwięzłość nie tylko w wierszu, ale i w komentach wskazana:)

przecież ja to wszystko ....

"Chcieć kochać i nie doznawać cierpienia, to jakby chcieć latać nie
odrywając się od ziemi".

K. Bradford Brown


Tą sentencją kończę i pozdrawiam:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



czyli kobiety są niepodzielne :)
czyli np. podzielność uwagi równa zero ?
nie wierzę
Ale już dobrze Pani translatorko
przyjmuję tę niepodzielną błahość u kobiet
do akceptującej wiadomości.

PS. pracuję cały czas na moją wersją wiersza
i znalazłem lapsus astronomiczny - aż mi wstyd, choć gdy to pisałem gdzieś tam była przyczajona wątpliwość
otóż wyrzuciłem ten oddalający się zenit.
Bo zenit to najwyższy punkt na sferze niebieskiej w pionie nad obserwatorem i nie może się oddalać
no chyba, że jako metafora w poezji :))))
a to przepraszam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Hej, uczony mądralo ;)
powiem Ci tak,
Twój wiersz wywołuje we mnie mieszane uczucia (znowu wyczytałam sobie memento;)
klamra - nie ma przeszłości--------nie ma przyszłości - powoduje, że
stwierdzenie "dojrzałość cieszy się każdym dniem" ma dla mnie wydźwięk jakieś desperacji,
to bardzo mocne akcenty - trzy
i może dlatego, że aż tak mocne - nie potrzeba ich bardziej podkreślać enterami?
może to wprowadza patos?
najbardziej smakuje mi esencjonalne "pragnienia chcą być tylko duże"
(gra w tym cała arogancja i beztroska młodości;))
podoba mi się, nawet z tym... hipopotamem ;)
:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



INko
cieszę się, że mieszane, a z dalszych wywodów - że i niezrozumienie
bo - jak już przytaczałem sygnaturkę Ateny -
"Zrozumienie jest śmiercią wiersza". I dobrze byłoby mu tak :))

patosu nie widzę :)

"pragnienia chcą być tylko duże"- Kalina trafnie skonkretyzowała te pragnienia nazywając je po imieniu
bo to dzieci,
dzieci zawsze chcą być duże -------> poprzez to patrzą w przyszłość
Ty INko odczytałaś jako -
"gra w tym cała arogancja i beztroska młodości" --------> nic z tych rzeczy...chociaż..
...niech i tak będzie :)
bo młodość też, a może jeszcze bardziej patrzy w przyszłość,
dopiero starość patrzy wstecz.

Inspiracją do napisania tego utworu jest moja pierwsza kompozycja
-celowo unikam wiersza, gdyż daleko mu do wiersza - :)

zatytułowana "Nie zgadzam się z tobą Marku"
gdyż Grechuta śpiewa:
"ważne są te dni, których jeszcze nie znamy"

a dlatego się nie zgadzam, że gdy kroczy się rześko ku 70-tce życia
to niestety, a może stety - ważne są te dni - przepiękne dni - które są za nami.
Przynajmniej dla mnie i dla mojej najdroższej na świecie Bożenki

dlatego to, co piszę może się nie podobać,
może być dziwne
ale dla nas obojga ważne jest wszystko, co za nami.

Dziekuję Ci za ciekawą interpretację
i pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Marek.zak1 zamierzam wydać zdaje się w Ridero czwartą książkę pt. O ironio ;)
    • @jjzielezinski   I wiem - co to jest kompromis, jednak: każdy kompromis musi mieć jakąś podstawę - oparcie i na jakiej podstawie chciałby pan zawiązać ze mną kompromis? Na podstawie dialogu? Człowiek, który ma przewagę Cielesną i Umysłową i Duchową miałby iść na kompromis tylko na podstawie dialogu?   To tak - jakby osoba bezdomna żądała kompromisu z właścicielem mieszkania - logiczne? Nie, nie ma pan racji: jako gospodarz to ja stawiam warunki - gość nie ma prawa niczego żądać i tym bardziej - nie powinien mieć jakichkolwiek postaw roszczeniowych.    Głosowałem przeciwko wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej, także: byłem przeciwko wspieraniu Ukrainy, de facto: współczesnej - Chazarii i stanąłem po stronie ofiar - Liban, Palestyna i Iran, więc: mam czyste sumienie i nie mam żadnego obowiązku brać odpowiedzialności za wybory innych osób.   I serdecznie dziękuję za oświeconą polemikę i życzę miłego dnia - autor:   Łukasz Jasiński 
    • WOLNY NUMER 23 Września 2014 Spowalniam swoją pieśń Nie jestem szybki gość Ty chcesz wciąż pierwsza przejść A ja - ostatni dojść To wcale nie przez wiek Albo mój życia tryb, Że wolę wolność mieć To matka dała mi Niby zakładam dres, Lecz nigdzie nie chcę biec Będę, jak uda się Odłoż smycz, ja to nie pies To wcale nie przez wiek, Nie przez tą całą śmierć Wolność podchodzi mi Powolność mam we krwi, Lubię powoli wejść Nie chcę do przodu rwać A Ty chcesz szybko przejść: U mnie to musi trwać Nie to, że brak mi dni I nie przez głupią śmierć: Lubię powoli iść Tak mama miała mnie Za szybko prowadzisz się, Zbyt ostro wchodzisz w skręt No, daj mi choć wziąć dech Ta noc to nie jest wtręt Chcę wolno spędzać czas, Wstrzymać go, nim pójdzie w dal "W wieczór goszczę pod Twa Twarz, W wieczność, w Twych Oczu Źal" Zwalniam swoją pieśń Duszę mam wolną dość Ty chcesz w dzień nowy wzejść Ja chcę do nocy dojść Więc dziecko, już mnie puść W mieście szukają cię Jak ktoś chce ze mną pójść Mów, że z wolna zbliżam się Więc droga wolna, idź się puść Na mieście byle gdzie Jak ktoś z tobą zechce pójść: Od czterdziestki do zera zbliżasz się A ja, choć wolny ptak Chcę poszybować tam, Wejść w nocy stromy szlak Pieśni, służyłaś nam, Lecz ze służby zwalniam cię ... SAMSUNG W NOWEJ DZIEWICY Mówiłeś, że jesteś ze mną po grób Że przyjaźń przetrwa sto burz Czy naprawdę kochasz tej dziury bruk Czy udawałeś jak tchórz? Mówiłeś, że kochasz się w jej sekretach Jej wolnośćiach skrytych w licach dwóch Że jest od Ameryki bardziej przystępna Słyszałem, mówiłeś, nie myli mnie słuch Mówiłeś, "Jak to się mogło stać?" Pytałeś, "Jak może być tak? Resztek zhańbionych brać W barze Tout Blues leży na wznak A my, co miłosierdzia Wbiwszy się w dno, w jamę tą Czy nasza modlitwa była tak niewierna, Że Syn odrzucił ją? Zbierzcie morderców tłum mi Zwieźcie ich w dziurę tą Przywiąźcie tu, do kolumny A zburzę świątynię tą Król wasz dobry i dumny Jego korona we krwi Postawcie mnie przy tej kolumnie Zburzyć świątynię dajcie mi Mówiłeś, "Co się stać mogło?" Mówiłeś, że to wilczy zew Łańcuch spadł, wzniósł się obłok A burza niesie wolność i śpiew... Są pewnie lepsze odzew Z całą pewnością tak jest Oślepłem od śmierci i gniewu A to nie jest dla ciebie najlepsze z miejsc Tam w oknie czeka kobieta I łóżko w dzielnicy Saint Roch Napiszę, jak się skończy rok stulecia Jak świątynię obrócę w proch PRÓŻNA 666 ]Nach der technischen Korrektur[ Byłem twoim kompanem, gdy kur piał, Ostatniej kolejki byłem wart. A potem skończył się nam fart, Lub wszystko, co los nam dał. Najpierw w kamasze wzięli cię W najbardziej cywilnej z wojn. Leżała jak sen, więc nie liczyło się, Po której walczysz ze stron. To nie było takie proste, Gdy wstałeś i poszedłeś w świat. Ale zostawmy tę historię Na jakieś sto lat. Wiem, że jarzmo to ci ciąży, Gdy je ze sobą niesiesz w noc. Niektórzy mówią, że czas je wydrążył, Lecz przecież ono ci ciąży wciąż. Zostawiłeś brudne naczynia, Dziecko i strych pełen farb. Wiem, że z partyzantami trzymasz I że ich bronisz barw. Mówiłeś, że jesteśmy równi, Więc daj mi przy tobie stać. Jako przypis do części głównej, Do barw spłowiałych flag. Miły, ja słyszałem twoją spowiedź, Z tobą paliłam, chciałem konie kraść. Zapomnij tę z mchu opowieść, Gdzie zdrada-zemsta ma koniec kłaść. Widzę Ducha Kultury, Na nadgarstku numer ma. Salutuje konkluzjom, które Jakoś umknęły nam. Płakałem po tobie w ten poranek I będę jeszcze płakać znów. Nie jestem stróżem twych snów, Więc nie pytaj, kiedy na twe rany Popłynie deszcz win i róż, I szampana magnum opus bez słów. Lecz nigdy, przenigdy nie będziemy już Tak życiem pijani aż po nów... I już po zabawie, wyjechali przyjezdni, Lecz ja na nogach stoję, stać chcę. Będę stał na tym rogu, gdzie Wczoraj jeszcze tętniła jezdnia. Byłem ci wszystkim, co Bóg dał, Nieba byś przychyliła mi. Lecz się przeliczyły dni, Niebo uchyliło się od liczby ciał.  TANGO ANUS Tańcz mnie, poprzez strach,  po schronienia próg Wznieś mnie, gdzie mirtu gałązkę będę nieść, Gdy będę gołąbkiem, co leci, gdzie chce Bóg, Wtańcz mnie w piękna płonących skrzypiec piec Stańcz mnie, gdzie miłość nie wytrzyma prób, Utańcz mnie w miłości grób.. Pokaż mi swe piękno, Gdy świadczyć miał nie będzie kto Daj  poczuć, jak tętni W tobie Babilonu noc  Pokaż to, czego tylko granice znam, chodź, Wtańcz mnie, gdzie miłość traci moc.. Tańcz mnie tam, gdzie nasz ślub, tańcz mnie wciąż i wciąż Wytańcz mnie czule, zatańcz mnie po krag, Jesteśmy oboje mniejsi niż ta miłość, lecz też ponad nią  Wtańcz mnie, gdzie miłość ma granicę swą, Wtańcz mnie, gdzie miłość wie że koniec to... Dotańcz do tych dzieci, którym rodzić się nie dał czas, Przetańcz przez zasłony, które  starł pożegnań żar, Wznieś namiot azylu, choć pękła ich nić, Odtańcz  mnie tam, gdzie miłość nie znaczy już nic... Tańcz mnie poprzez strach,  po schronienia próg Wytańcz mnie w ten płonący skrzypcami piec Dotknij nagą dłonią lub rękawiczką choć Tańcz mnie tam, gdzie miłości kres Tańcz mnie, gdzie miłość wchodzi w noc Wtańcz, gdzie zechce Bóg "Przytańcz tam, gdzie miłość wciąż jest."    
    • @LessLove to bardzo wzruszający, intymny wiersz. Czuć w nim życie,  które było bajkowe, zrozumienie siebie i drugiej osoby. Wyczuwam także  świadomość  kresu przeżytych razem dni. Trzeba mieć w sobie niezwykłą wrażliwość aby tak pięknie to opisać. Kochać kogoś to niezwykły dar, zwłaszcza w świecie, który uczy nas brać niż dawać. Wzruszasz.
    • @JuzDawnoUmarlem Takie dodatkowe kapcie mają właściciela, który się zadomowił i one się cieszą razem z Tobą :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...