Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"fett's law"

I'm just a side effect of her good intentions
stoned by my own attitude
How do i broach topic of resignation?
cause she belives i should


Have you disscus it with anyone
your suicidal will to die
left me a pink slip in my eyes
i'm a pa - ra - no - iac
and i'm not gonna say it twice


So she went through a rough to arrange a visit
calls him a psychoanalysyst
he may help us define what your brain issues
your own narcoleptic jesus


Have you disscus it with anyone
your suicidal will to die
left me a pink slip in my eyes
i'm a pa - ra - no - iac
and i'm not gonna say it twice


you're arrested in charge of losing control
the therapist was right at all
she fancy watchin' me taking pills i don't know
show no awareness like other people




Powyższy tekścik zatytuowany jest "Fett's law", a cały konkursik polega na tym aby wymyślić jak najwierniejsze odwzorowanie tego tekstu w języku polskim. Ponieważ wokalista zespołu, którym mam zaszczyt się udzielać nie potrafi zaśpiewać nic po angielsku, a ja czasu nie mam na tłumaczenie własnych tekstów.

Zasady :
-Musi być to tekst rymowany
- refren musi zawierać słowo "paranoja"
- treść powinna odnosić się do "filozoficznego" prawa Fett'a
(udanego eksperymentu nie powtarza się 2 razy...)

Nagrodą w powyższym konkursie pozostaje prestiż i notka na kolejnej nielegalnie rozprowadzanej, pirackiej płycie zespołu Illegal...

Czekam do przyszłej soboty... i nie proszę o komenty do tekstu ponieważ wiem, że jest dobry.


a tu ściągniecie muzyczną ścieżkę basu i perkusji

http://www.sendspace.com/file/ravoei

Opublikowano

Jestem tylko efektem ubocznym jej dobrych chęci
nawalony przez moje własne nastawienie
Jak mam rozpocząć temat o poddaniu się?
ponieważ ona wierzy, że powinienem

Czy dyskutowałeś o tym z kimkolwiek
o twojej samobójczej chęci umierania
zostaw mi zwolnienie prosto w oczy
Jestem paranoikiem
nie zamierzam mówić o tym dwa razy

Więc przeszła przez nieprzyjemności by zaaranżować wizytę
wzywając psychoanalityka
on może nam pomóc zdefiniować co wydaje się twojemu mózgowi
twojemu własnemu narkoleptycznemu jezusowi

Czy dyskutowałeś o tym z kimkolwiek
o twojej samobójczej chęci umierania
zostaw mi zwolnienie prosto w oczy
Jestem paranoikiem
nie zamierzam mówić o tym dwa razy

jesteś aresztowany pod zarzytami utraty kontroli
terapeuta miał racje zupełnie
ona fatazyjnie obserwuje mnie gdy biorę pigułki, nie wiem
pokaż brak świadomoście jak inni ludzie


Jimmy!
To jest dosłowne tłumaczenie.
Jeśli się na coś przyda...trzeba -jasne -nad tym popracować:)
PozdrawiaM.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ładnie, że zaczęłaś- może to jest właśnie metoda? (zero zmian) nie chyba jednak trzeba to wpasować w melodię i rytm... Więc cóż jak narazie pozostaje mi pokazać twoją propozycję taką jaka jest. Dziękuję i pozdrawiam
Jimmy
ps
a "issues" to bardziej pod kątem wytwarzania myślałem, specjalnie czasownik zrobiłem, żeby częstochowy nie było za dużo...
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



O widzę, że Pansy temat mózgu uchwyciła, refren rozwiązany podobnie jak u Marlett. Ok.
Jest to kolejne tłumaczenie raczej dosłowny, nie powiem, że to źle, ale przypominam, że jesteście poetami (poetkami!) i mogłyście wpleść coś od siebie. Jak już mówiłem do soboty czekam (niecierpliwie wyglądam nowych propozycji)
pzdrawiam Jimmy
:)
Opublikowano

jesteś tylko ubocznym efektem jej interpretacji
ukamieniuje Cię twoja własna postawa
jak stworzyć czy rozpocząć temat rezygnacji ?
przecież wierzy że obchodzi Cię ta sprawa

czy z kimkolwiek o tym rozmawiałeś
o twej samobójczej woli umierania
w moich oczach to lewe zwolnienie
jesteś pa - ra - no - ik
i mówić o tym dwa razy zabraniam

wiele przeszła by umówić spotkanie
rozmiawiała z Twym terapeutą
on może pomóc wyjaśnić tę sprawę
to twój narkoleptyczny jezus

jesteś aresztowany pod zarzutem utraty kontroli
terapeuta miał dobre wiadomości
ona patrzeć lubi jak bierzesz lekarstwa i nie wiesz
że są ludzie którzy skarżą się na brak świadomości


nie jest to jak widać dosłowne tłumaczenie
no i dodałem co nieco od siebie !

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak, tak i powiem szczerze, że pierwsze 2 zwrotki tego tłumaczenia i refren bardzo mi się spodobały, trzecia też chociaż "ona patrzeć lubi" to dziwny szyk, ładnie i ja z pewnością bardziej na tak niż w przypadku dosłownych tłumaczeń. Podoba mi się również to, że oddałeś rymy. Pozostaje tylko zapytać resztę ekipy. Werdykt późną sobotą...
pozdrawiam :) jimmy
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dla mnie ten konkursik to pozytywne doświadczenie, bo chciałbym usłyszeć tekst kogoś z orgu, było nie było to też jakaś część życia... (ten cały świat wirtualny) Dziękuję za słońce, dopisuje- mam nadzieje, że u Ciebie też.
pozdrawiam Jimmy :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Ja bym ten skromniutki konkursik zakończył tak^. Na płytce wpiszę wpółautorstwo Marlett, Pansy i e-m-e-m (oraz ma się rozumieć linki do waszych stron). Może to głupio zabrzmi ale niezależnie od wpisu zastrzegam sobie możliwość drobnych przemodelowań.
dziękuję bardzo (choć przyznam, że liczyłem na większą konkurencję)
pozdrawiam Jimmy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @aniat.   Piękny, intymny zapis powrotu do siebie. Bije z niego taka cicha, spokojna siła - ta, która nie krzyczy o zwycięstwie, ale pozwala rano wstać i „miękko oddychać”.
    • @Proszalny   Ale haibun jest idealną formą literacką- łączy prozę i haiku.  :)   Cieszę się, że wiem więcej:) 
    • @Berenika97   Ha, ha, hai-bum :)  Tymczasem mam głupawkę i napisałem poemat haiku. 
    • @iwonaroma   Bardzo słusznie!  Też tak uważam. :)  @iwonaroma @Leszek Piotr Laskowski      Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam! :)
    • Nika usłyszała odsuwanie krzeseł. Tata wychodził. Szybko otarła łzę, która spłynęła jej po policzku. Nie chciała, żeby widział, że płacze. Nie mogła dać satysfakcji tym kobietom.      Drzwi otworzyły się szeroko. Tata wyszedł pierwszy - jego twarz ściągnięta gniewem i troską. Gdy zobaczył Nikę, spojrzenie złagodniało. Zrozumiał od razu, że słyszała wszystko.       Tuż za nim na progu stanęła pani Halina. Zatrzymała się, poprawiając okulary - zadowolona z siebie, pewna, że właśnie ustawiła do pionu ambitnego rodzica i jego krnąbrne dziecko.       Nika wstała. Spojrzała prosto w oczy psycholożki - w te zimne, oceniające oczy znad szkieł. Jej gniew i poczucie niesprawiedliwości oraz cała jej dziecięca mądrość skumulowały się w jednej myśli, która wyszła z ust głośno i wyraźnie, z absolutnym przekonaniem. - Ale pani jest niemądra!       To nie był krzyk histerii. To było stwierdzenie faktu. Tak jakby powiedziała: niebo jest niebieskie.       Pani Halina zamarła. Jej twarz pokryły czerwone plamy. Otworzyła usta, lecz przez chwilę nie mogła wydobyć głosu. W poradni, gdzie dzieci zazwyczaj kuliły się ze strachu, nikt nigdy nie odważył się na taką bezczelność.      - No widzi pan! - wykrzyknęła w końcu, zwracając się do ojca histerycznym, drżącym głosem. - No widzi pan! A nie mówiłam? Totalny brak szacunku, brak hamulców, zerowa dojrzałość emocjonalna! Ona absolutnie nie nadaje się do szkoły!       Tata Niki zatrzymał się. Spojrzał na rozedrganą, czerwoną z gniewu psycholożkę, która przed chwilą prawiła mu kazania o panowaniu nad emocjami. Potem spojrzał w dół - na swoją sześcioletnią córkę. Nika stała wyprostowana i spokojna, z dumnie uniesioną głową, trzymając swoją książkę. Uśmiechnął się - szeroko i szczerze. Objął dziecko ramieniem.      - Wie pani co? - powiedział do psycholożki, patrząc jej prosto w twarz. - Tym razem… tym razem w stu procentach zgadzam się z moją córką.        Pani Halina zaniemówiła po raz drugi. Tata i Nika odwrócili się i ruszyli długim, niebieskim korytarzem w stronę wyjścia. Ich kroki dudniły miarowo na linoleum, zostawiając za sobą zaduch gabinetu i system, który ich nie rozumiał.        Gdy pchnęli ciężkie drzwi i wyszli na zewnątrz, uderzyło w nich świeże, wrześniowe powietrze i słońce. Nika czuła, jak serce rośnie, jak wypełnia się gigantyczną, rozsadzającą piersi radością. Nie obchodziła jej negatywna opinia. Nie obchodził jej rygor szkolny. Najważniejsze było to, że tata stanął po jej stronie. Że ją zrozumiał. Że uznał jej rację.   W tym momencie, trzymając baśnie pod pachą i dłoń taty w swojej dłoni, Nika była najszczęśliwszą osobą na całym świecie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...