pejzaż senny

[Michał_Bębenek]

w górze wróbelek łaskocze chmurę
koniczynka rośnie w cztery strony świata
puchata śnieżynka maluje moje czerwone palce
Chrystus w drewnie wystukuje rytm

minęły dawne lipce
i zgasły pieczęcie stada aniołków pochowały się
a w mej studni rosną białe poziomki
bledziutkie słoneczko w różowej bańce

po co tu przyszłaś dziewczynko z biczem
by mnie zbić i moje zmory w sierści i krwi
wytarzać by zgruchotać moje kości
po co przyszedłeś chłopczyku z fajką

by mój dym stał się chmurą na niebie bez krwi
by moje piosenki umarły wraz z lalkami
by poranny ogień podeptał ziemię bez wierszy
po co przyszłaś moja ballado senna kulawa?

[Oxyvia]

Mam nieodparte wrażenie, że peel mówi do swoich własnych dzieci, które urodziły się na jego nieszczęście. Zdrobnienia na początku wiersza wskazują na infantylność peela, na jego beztroski, dziecinny żywot, zaś zjawienie się prawdziwych dzieci burzy ten niefrasobliwy światek, staje się koszmarem odpowiedzialności, która jest dla peela nie do zniesienia. Tak odbieram ten wiersz.

[Messalin_Nagietka]

czytam i czytam
i tylko do snu taki pejzaż
jakby nie do powiedziany
jakby nie do udowodnienia

z ukłonikiem i pozdrówką MN
ps. brak następstwa wątków
sen - ok - ale jako wiersz?
chyba nie

[Jimmy_Jordan]

Ja na siłę nie lubię się sensu doszukiwać, więc na wstępie proszę o tłumaczenie. To prawda, co napisał Messa: tylko sen takie rzeczy usprawiedliwia, ale ja jestem zdania, że sam sen to jeszcze za mało. Czekam na wyjaśnienia
Jimmy :)

[bona]

Sen, wspomnienia?
Pozdrawiam
:)

[Michał_Bębenek]

Pani Oxyvio, naprawdę piękna interpretacja, na tak zdumiewająco dojrzały wniosek nie wpadłbym jako nawet autor tego wiersza, dzięki Pani to, co napisałem nabrało sensu:) Pozdrawiam serdecznie!:)

[Jimmy_Jordan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aha, czyli jak mniemam wcześniej go nie miało...

[Michał_Bębenek]

miało ale inny, chce Pan naprawdę, żebym zaczął bawić się w krytyka samego siebie? Nie widzę sensu, wiersz żyje w czytelnikach i kropka.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aha, czyli jak mniemam wcześniej go nie miało...

Jimmy - nie zaczepiajmy artysty
kiedy ma nóż i się zdaje
że zrobi zaraz rachunek czysty
jak jego dzieło niedojrzałe
a po wgladnięciu w trakcie
znajdziemy się jak Ci w fakcie
wedle artysty woli
od myśli jak to poeci goli

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Michale - to że kropka, ok
tylko czemy się nie usmiechniesz?
żebym to się śmiał z Ciebie, ech
to bym sobie język podgryzł

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Michał_Bębenek]

a co stoi na przeszkodzie? Będę się śmiał razem z Panem:)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba wyczuwam w tym ironię? ;-))) Ale cieszę się, że zwróciłam uwagę swoją interpretacją. I nadal nie widzę w wierszu ani jednego słowa, które by takiemu rozumieniu zaprzeczało. :-)
A jaki był zamysł Autora? Bardzo jestem ciekawa.
Ja również pozdrawiam serdecznie. :-)

[Michał_Bębenek]

Pani Oxyvio, niestety ta ironia wyszła mi mimochodem. Pani interpretacja szczerze mi się podoba. Hiperbolizacja miała na celu "mrugnięcie okiem", ponieważ wiersz nie jest aż tak poważny, a Pani wnioski są bardzo ciekawe i dojrzałe, dlatego zastanawiam się czy aby nie nazbyt dojrzałe, biorąc pod uwagę, że autor tego wiersza chyba jeszcze nie dorósł do spraw, które Pani poruszyła. Tym większa jest moja radość, ale tym bardziej muszę trzymać ją na wodzy:).

[Oxyvia]

Achaaa!... Jestem mile zaskoczona! I bardzo proszę: nie "pani"! Jetem tu prawie ze wszystkimi na "ty", bez względu na wiek, bo uważam, że to jest jak najbardziej na miejscu w kołach zainteresowań czy innych grupach, jak ta tutaj.
Ogromnie się cieszę, że moja interpretacja spodobała Ci się. Teraz rozumiem, że naprawdę. Bardzo cenię i szanuję ludzi, którzy umieją przyznać, że czyjeś odczytanie wiersza przerosło ich zamierzenia. Nie każdy by to przyznał publicznie.
Ale ciągle jestem ciekawa, jakie były zamysły autorskie. Zapewne nie mniej ciekawe, nawet jeśli rzeczywiście nie na temat tak "dorosłych" spraw, jak moja interpretacja.
Pozdrawiam serdecznie. :-)

[Michał_Bębenek]

Dobrze, więc powiem Ci Oxyvio. Ten wiersz był jeno treningiem. Trenuję się teraz w tzw. realiźmie magicznym, ponieważ jestem pod silnym wpływem poezji i prozy Tadeusza Nowaka, o którym będę pisał magisterkę. Więc jako marny epigon, próbuję naśladować w pewnych rzeczach Nowaka, chociaż to jest niemożliwe, ponieważ każdy poeta ma inne, odrębne widzenie świata. Na początku chciałem dać ekwiwalent swoich stanów i wyszedł patos. Potem poprawiłem i nabrałem dystansu, a najlepiej przecież nabiera się dystansu zdrabniając ( to jest prosta, ale niezawodna metoda, o tym już zresztą Gombrowicz pisał ). Więc ja zdrabniając chciałem zdrobnić siebie i zobaczyć siebie maleńkim. Ponieważ poezję według mnie należy tworzyć przed wielką górą samemu będąc karzełkiem. I opisywać tę górę tak, jakby nie była taka wielka, ale niewiele większa od karzełka. Poezja opiera się na zmyślnym kłamstwie i przepracowaniu pewnych motywów wyobraźniowych. Przynajmniej dla mnie. Więc ten wiersz jest poniekąd świadectwem mojej filozofii czy jak wolisz ideologii poetyckiej.

[Oxyvia]

Acha, o, to bardzo ciekawe. Ale Twoje wyjaśnienie mi nie tłumaczy wszystkich motywów z wiersza. Widocznie zbyt słabo znam Nowaka jako osobowość? Albo Twoją ideologię poetycką, którą tu wyłożyłeś bardzo skrótowo.
Ale dziękuję za odpowiedź, która bardzo mnie zainteresowała.