Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

za twoje i moje winy
przepraszać nie umiem
jestem niedoskonała
jak potrafi być człowiek

to nie była droga do nieba
otwarta w twoich ramionach
we śnie też się umiera

nie dane było zapomnieć
i uciec myślom zazdrosnym
w inną stronę adresu nie ma

Opublikowano

za twoje i moje winy ------------ czyli nasze, może więc tylko winy?
już przepraszać nie umiem
jestem taka niedoskonała -------- po co taka? wystarczy niedskonała
jak potrafi być człowiek -------- a może w ogóle skrócić?

to nie była droga do nieba
otwarta w twoich ramionach --------- dziwnie brzmi
też się umiera we śnie

nie dane było zaponieć
i uciec myślom zazdrosnym ------- te 2 wersy naiwniutkie
w inną stronę nie ma adresu

...i jeszcze "wata", inwersje, to teraz teraz sumix ;)

nie umiem już przepraszać
za winy
niedoskonałość to atrybut
człowieka

twoje ramiona
to nie droga do nieba
we śnie też się umiera

nie dane mi zapomnieć
i pozwolić zbiec myślom
w inną stronę nie ma adresu

Bez obrazy, ale wg mnie Twoja wersja jest zbyt oczywista, a nawet naiwna.
Trochę zmieniłam po swojemu, jednak to tylko sugestia.
Myśl jest, więc może być wiersz. :))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak może? troche pomieszałam,
nieznacznie, uważam, iż w zapomnieniu
można wytworzyć, dodałabym być może
czy ta druga osoba do której adresowany
jest utwór również jest niedoskonała(?),
niedoskonałość trzeba zostawić Marlettko
jest tutaj pożądana

pozdrawiam ciepło
Opublikowano

kryterium

Tylko jedno jest ważne
Przeczytasz mnie?
Sprawię Ci radość?
Nie dam znużenia?

Nie będę straszył
Zawiłością wersów
Nie uwiodę
Skomplikowaną składnią

Bo zapominamy
O Tobie - Czytelniku
Nie dajemy
Odpocząć - gdy odpoczynku pragniesz

Rozwiązuj szarady naszych strof
W mozole
Gdy chcesz odpocząć
Zapomnieć że jest codzienny trud

myślę, że to co napisałaś
przystaje trochę do tego
(do dwu pierwszych)

Opublikowano

Podoba mi się - również ze zmianą Lady Supay, ale... tylko w II- giej zwrotce. Pierwszej bym nie ruszał, bo po zmianach wiersz już jakby inny. "za twoje i moje winy nie jest (wg. mnie)tym samym, co tylko winy. Pozwoliłem sobie też na małą zmianę (ale tylko II zwr.)

za twoje i moje winy
już przepraszać nie umiem
jestem niedoskonała
jak potrafi być człowiek

to nie droga do nieba
otwarta w twoich ramionach
we śnie też się umiera

nie dane było zapomnieć
i uciec myślom zazdrosnym
w inną stronę adresu nie ma


Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak może? troche pomieszałam,
nieznacznie, uważam, iż w zapomnieniu
można wytworzyć, dodałabym być może
czy ta druga osoba do której adresowany
jest utwór również jest niedoskonała(?),
niedoskonałość trzeba zostawić Marlettko
jest tutaj pożądana

pozdrawiam ciepło
Judyt!
Bardzo pomogłaś, nawet nie wiesz jak bardzo:))
Z serca dziękuję:)
i pozdrawiam ciepło.
Opublikowano

podoba mi się wersja ostateczna wiersza
na moją pomoc niestety jeszcze dłuuuugo nie będziesz mogła liczyć, bo
jestem zielona jak szczypiorek ;)
natomiast jako na czytelniczkę możesz liczyć - zawsze
lubię tę siłę, która jest we wszystkim, co piszesz
pozdrawiam, :)))

Opublikowano

Twoje i moje wcale nie muszą oznaczać nasze.
Dobrze jest jak jest.
Co prawda zaglądałem wcześniej ale teraz już nie pamiętam jak
wyglądał na początku. Prawie zawsze gdy czytam wiersz po
raz kolejny to tak jak bym go czytał pierwszy raz.
Pamiętam tylko że mi się podobał i do niego wracam.
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Hej Piotr!
Każdy ma swoją winę,
ale nie każdy jednakowe sumienie.
To jest już ostateczna wersja.
Cieszę się ,że wiele Osób zechciało mi pomóc i za to dziękuję:)
Pozdrawiam serdecznie:))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   "Tropy wbite twardo w leśny mech jak stygmaty raniły boskie gaje" - to zdanie urzekło mnie!   Połączenie sacrum z bestią, kniei z morderstwem, chochołów z armią - obrazy gęste i niezwykłe.
    • ciemność już nas nie skleja rozłazi się pod skórą zostawiłaś we mnie fantomy zamykam je bezimiennie dotyk gnije w pamięci odpada płatami nie ma ciebie woda w czajniku wrze a coś dalej się odrywa mięso nie przyjęło twojego odejścia twoje imię wbite głęboko migruje ciało obce naczynia pękają po cichu kiedyś byliśmy jednym ciężarem teraz rozpadamy się w dwie osobne przepaście dłonie zniknęły ale ucisk trwa zaciska się tam gdzie się kończyłaś jest otwór jałowy bo wszystko już wyciekło ciemność cieńsza teraz ale ostrzejsza przechodzi przeze mnie na wylot i nic się nie kończy zostaje w środku jak miejsce po przejściu i nagle nie było już nawet bólu tylko funkcja            
    • @Kwiatuszek   "Studentskiej" kosteczka - choćby w wyobraźni – Smakuje najlepiej w dowód przyjaźni. A zapach tej kawy, co w kubku się parzy, Uśmiech maluje na jego twarzy.
    • @Andrzej_Wojnowski   Piękny!  Ostatnia strofa zostanie w mojej pamięci!  Taniec, który nie gaśnie mimo że muzyka ucichła - piękna metafora na to, czego nie da się odłożyć, choć czas minął. Wiersz miłosny z prawdziwą melancholią - rytmiczny, z refrenem wspomnień. Bardzo mi się podoba. 
    • nadgryzam dzień pierwszy kęs o smaku deszczu zero pragnień zero cukru wdech i wydech potem mała kawa zabielona szybszym tempem marzenia gdzieś na kolejnej stronie we wstępie kilka uwag o życiu i raju zakochanym w Bogu   myśli mokną ulewa trwa wiosna wiosłuje łyżeczką   powiewają majowe flagi mijam samotne rowery mknące ku zielonym światłom
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...