Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Umówiłam się dzisiaj poprzez gadu-gadu
z chłopakiem, który mieszka kątem u sąsiadów.
Tak przynajmniej tłumaczył, a ja przecież wierzę.
Obiecał, że do kina mnie z sobą zabierze.

Czekam od kilku minut i zmarzłam już trochę.
Mówił też, że mnie pozna, bo widział i kocha.
Gdzie widział, nie powiedział, a ja nie pytałam.
Może jak myłam okna, albo w sklepie stałam?

Wszystko jedno, niech przyjdzie, niech się tutaj stawi.
Jak kocha to i kawę może mi postawi.
O idzie. To ten pewnie, bo patrzy się na mnie,
lecz jakoś niespecjalnie, za bardzo nachalnie.

A wygląda niebożę jak nieszczęścia kupa.
Poszedł. Może i dobrze, a może rżnie głupa
i bada mą reakcję na jego powaby?
Albo mógł się przestraszyć takiej fajnej baby.

Ech, stoję tu i stoję, a czas sobie mija.
Przecież ciągle nie mogę być taka niczyja.
Bo czego mi brakuje, wszystko mam co trzeba.
Jeżeli tylko przyjdzie przychylę mu nieba.

Będę jak słodka kawa z mlekiem na śniadanie.
Mówić mu będą - słonko i - moje kochanie.
Choć jak się zastanowić to niby dlaczego?
Każe na siebie czekać, wolnego kolego.

Pół godziny się spóźnił, a ja mu - kochanie?
Poczekaj ty ofermo, usłyszysz - baranie,
krokodylu, łamago, wężu, karaluchu.
Oj, powiem mu jak przyjdzie parę słów do słuchu.

Ale komu ja powiem, już prawie godzina,
a tego oberwańca jak nie ma tak nie ma.
Następny, znów samotny, dziś czeka mnie wieczór.
Jak się z nim umawiałam powinnam to przeczuć.

Oj, deszcz zaczyna padać, pójdę już do domu.
Nauczkę mam na przyszłość - nie wierz nieznajomym.
Poczekam jeszcze trochę, niech co chce się dzieje.
Ach! Idzie mój wyśniony i do mnie się śmieje!

I chociaż nie jest taki jak może bym chciała,
to randka nam się uda i będzie wspaniała.
Spóźnienia też nie było z tej oto przyczyny,
że pomyliły mi się spotkania godziny.

Opublikowano

Dzięki za komentarz, jakże na czasie :))
Peelka nadgorliwa jak widać, a cierpliwa do obrzydliwości :) Tylko ta pomyłka usprawiedliwia takie długie czekanie. Autorka zdecydowanie mniej cierpliwa i stara się nie spóźniać, chociaż nie zawsze jej się to udaje, toteż tłumaczenie pomyłką stosuje jak zajdzie taka potrzeba :)
Pozdrawiam słonecznie :)

Opublikowano

Wesoły Grabarz
"fajny wierszyk :) ale nie prawdziwy, która by tele czekała ;p"

No właśnie piszę, że głupia jakaś, albo taka zdesperowana :)))


Lady Supay
To racja :))
Ale przy - 30, pewnie by się ta para w jakimś centrum handlowym umówiła :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




masz może nr do peelki?

pzd ;p


Wiedziałam, wiedziałam, że faceci lubią takie panienki :)))
Taka i poczeka i wybaczy. Ale uważaj wesolutki grabarzu bo jak już złapie, to tak trzyma, że ani zipniesz.
No, nie jest to niestety nr autorki, ale jak się postarasz to na gadu gadu może znajdziesz podobną, albo i lepszą :))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak to nie? Dyć Tyś się z Dormą umawiał, a teraz chcesz mnie - na swatkę ;)
(nb. Grabarzu - zdaje się, że kolejny "środek artystyczny"? ;)
Jak dla mnie - za długo (ze 3-4 zwrotki). Brakuje przecinków, że ohohoho! I rymy jakieś niesmaczne (zwlaszcza po świątecznych mazurkach ;)
pzdr. b
Opublikowano

No długo, bo i naczekała się bidulka. :))
Rymy jak rymy, zjadać ich nie trzeba.
Jak Bogdan znajdzie jeden na siłę, który do treści nie pasuje, to przyznam rację.
Wierszyk na dzieło wiekopomne się nie sili, a raczej ku rozweseleniu pisany, a tu masz, zniesmaczył Ot, los rymokletki :(

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"Gdzie widział, nie powiedział, a ja nie pytałam.
Może jak myłam okna, albo w sklepie stałam.

Wszystko jedno, niech przyjdzie niech się tutaj stawi.
Jak kocha to i kawę może mi postawi."
Pomijam te oczywiste nawiązania do arcydzieł częstochowszczyzny (gramatyczne, a zwłaszcza czasownikowe - rymy), ale żeby aż tak się "lenić" i ukuć rym z jednej podstawy(stawi)? Chrzan w chrzanie, a śledź uciekł z sieci ;)
Opublikowano

Teoretycznie to może ma pan rację. Sama ciągle wypisuję w komentarzach o rymach gramatycznych :)))
Ale te akurat rymy do treści pasują i nie są przypadkowe.
Postawi kawę i stawi się w określonym miejscu to nie to samo i żadnego lenistwa to nie ma.
Oprócz podobieństwa w pisowni i wspólnego korzenia te dwa wyrazy różnią się znaczeniem.
Jakoś nie czuję się przekonana :))
Poza tym takie użycie rymów usprawiedliwia sam temat, miało być żartobliwie. Nie jest?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak to nie? Dyć Tyś się z Dormą umawiał, a teraz chcesz mnie - na swatkę ;)
(nb. Grabarzu - zdaje się, że kolejny "środek artystyczny"? ;)
Jak dla mnie - za długo (ze 3-4 zwrotki). Brakuje przecinków, że ohohoho! I rymy jakieś niesmaczne (zwlaszcza po świątecznych mazurkach ;)
pzdr. b

a mówi, że nie jest lovelasem :)
Opublikowano

Tali Maciej
Po co czytał i się męczył, ha?
Trza było na spacer iść. Z dziewczyną się umówić. Pogoda piękna.
Ale dzieki za poświęcenie :))

Dorno
Chciał się umówić ? Może nie lowelas i ma uczciwe zamiary :))

Dzięki Nagietku
Wszyscy o tej czestochowszczyźnie, a ona urocza potrafi być.
Nie żebym się zaraz roztkliwiała nad swoim wierszykiem, ale aby wiersz był częstochowszczyzną, musi mieć jeszcze kilka cech np. brak rytmu, patos... Jak jest śmieszny to się raczej broni.
Były niedawno takie wzorcowe wiersze na Orgu. Niektórzy tak się nimi przejęli, że aż konkurs na peana ogłosili. hehe
Pozdrówka nagietku i dzięki :)

GASPAR VAN DER SAR
Chyba masz rację. Współczesne dziewczyny mało cierpliwe są, chociaż może i taka bidula się czasem trafi :))

wesoły grabarzu
Pasują do treści te rymy, więc gdzie ten brak :))
Pozdrawiam serdecznie :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Dobre, lubię takie teksty. Pozdrawiam. M. 
    • Pamiętasz, gdy siedzieliśmy długo przy stole i nikt nie miał odwagi wstać pierwszy — bo każde słowo było jak kamień w wodzie, a kręgi dochodziły aż do ciszy. Wtedy uczyłem się jednej rzeczy: że twarz jest czasem ostatnim schronieniem. Człowiek podaje uśmiech jak chleb — nawet gdy sam zostaje głodny.   Więc gram — nie dlatego, że wierzę w ocalenie. Gram, żeby nie zgubić głosu. Bo kiedy człowiek milczy zbyt długo, świat zaczyna mówić za niego. Jeśli coś we mnie jeszcze żyje, to w tych czterech akordach — prosta droga dla prawdy, która nie umie już wracać.   Pamiętasz, jak mówiłem: „trzeba dawać ludziom”? Myślałem wtedy, że to się nie kończy. Dziś dłonie są jak otwarte książki — widać, gdzie wyrwano rozdziały. Więc biorę gitarę. Nie po to, żeby wzruszać. Tylko żeby prawda miała gdzie usiąść, kiedy nie chce już stać na nogach.   Nie będę opowiadał ci mojego świata. Jest jak dom po przeprowadzce — zostają ślady po obrazach, ale ściany są już puste. Chcę tylko nauczyć się jednego: jak iść obok ciebie i nie przeszkadzać twojemu światłu.   Więc gram… bo czasem człowiek zostaje przy życiu tylko dzięki kilku dźwiękom.
    • @Migrena kluczyk przekręca się w stacyjce jak pytanie bez odpowiedzi rozrusznik kaszle akumulator modli się o śmierć   Tak miałem w maluchu, trza było pchać. Wiersz rozumiem, bo nie lubię samochodów, a samo prowadzenie to strata czasu, a w korkach do tego nerwy, więc jak tylko mogłem i mogę, zawsze wybierałem i wybieram inne środki lokomocji. Pozdrawiam. 
    • Ojcze, ojcze, zobacz! Idą arystokraci”. — „Och! Ojcze, zobacz, jak pięknie ich szaty szkarłatne w promieniach słońca się mienią, jak biżuteria ich ze złota i srebra się błyszczy”. — „Zaiste, dziecko, ich szaty przepiękne, z najdelikatniejszego jedwabiu utkane, jednak pamiętaj – taki piękny szkarłat tylko z krwi niewinnych może być uzyskany”. Syn spojrzał raz jeszcze na szkarłatne tkaniny. Zasłona sprzed oczu się starła. Teraz widział tylko krew niewinnych. Duchy więzione w środku szamoczą się. Próbują wyrwać się z więzów baranka. Jak dusze ich, jakby twarze zmarniałe, wołają, wyją o pomstę do nieba. Teraz ich szaty na zawsze czerwone, one są teraz jak wodospady krwi. W sercu młodzieńca wybuchnął ogień. Jak zwierzę dzikie pokazał kły i wydał z siebie przeraźliwy ryk. — „Pomsta, pomsta do nieba, bo takich szatanów wytępić trzeba! Pomsta, pomsta do nieba, bo pomsta jest tym, co właśnie im trzeba!”. Uniósł się strasznie, wybuchły zamieszki. Dopóki ojciec nie złapał młodzieńca i przemówił głosem spokojnym, lecz srogim. — „Młodzieńcze, spójrz no raz jeszcze na te szatany. Widzisz ich biżuterię ze srebra i złota? Nie ma na niej kropli ofiary, one dalej w słońcu się mienią, one nadal są szlachetnymi metalami spowite”. — „Ach, ojcze! A co z ludzkimi duszami, co o uwolnienie i pomstę z tych piekielnych tkanin wołają? Czy ich życie nie jest ci drogie? Jak one przez te katusze męki cierpiały?”. Twarz jego nadal gniewem szarpana. Jak niby maska okowami przykuta. Ciało jego jak cięciwa napięte, co zaraz strzałą serce arystokraty przebije. — „Młodzieńcze, spójrz w głębię oczu męczennika. Czy widzisz w nich ślady grozy? Ich twarze są ciche, spokojne, jak rosą poranną wypełnione. One nie krzyczą o pomstę do nieba, nie jest to coś, czego im trzeba. One o spokój i pamięć błagają, ich czas przecież już nadszedł. Nie zapomnij o duszach, młodzieńcze najdroższy, lecz daj im już w końcu zasnąć w spokoju”. Mężczyzna zerknął na arystokrację raz jeszcze i w końcu chęć zemsty zaczęła słabnąć. Choć szaty szkarłatne są krwią przesiąknięte, to nie wszystko jest okryte w ofierze. Spoglądnął także na męczennicze dusze, co niegdyś myślał, że o zemstę wołały. Teraz ich twarze są czyste i białe, wypełnione spokojem i cichym zmęczeniem. „Nie chcemy zemsty” – jak gdyby cicho szeptały. „Chcemy do nieba odpłynąć w spokoju. Chcemy, by nas zapamiętano. Chcemy, by nas słońce otuliło, a serce zbolałe uśpiło”. Mężczyzna usiadł na ziemi na nowo i od teraz tylko ojcu chylił czoło. Bo choć nie rozumiał, choć gniew dalej w żyłach mu krążył, a chęć mordu dalej twarz mu spowija, to wiedział: Ojciec to mądrość, a Bóg to jedyne dobre słowo.
    • @Mitylene jeszcze w marcu nic nie kwitnie, pozostałości z jesieni:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...