ikona liryczna

[MIROSŁAW C.]

 

woń tęsknot 

zachwytów

drży na rzęsach

jedna kropla

związana wstążkami zachodu ...

 

i poszedłem do kwiatów

stokiem pagórka

pełnym wdzięków

ciepłoczułych

w dotykalne

sfery niedopowiedzenia

 

na pajęczynie 

z bieli pocałunków i pieszczot

utkane skrzydła motyla

jak święta ikona

 

sacrum i profanum

 

 

 

[viola arvensis]

@MIROSŁAW C. piękna liryka, sensualna i gęsta. Na piątkowe popołudnie - idealna.

Pzdr.

[Wiechu J. K.]

@MIROSŁAW C. Lubię takie wiersze. Pozdrawiam. 

[MIROSŁAW C.]

@viola arvensis @Wiechu J. K.

Kiedy cisza jest brzemienna 

rodzą się wiersze 

o gęstej konsystencji ...

 

Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

 

Ciekawe jest napięcie między sacrum a profanum, ale nie ma tu konfliktu - raczej przenikanie. Motyl na pajęczynie pocałunków staje się przedmiotem niemal religijnej kontemplacji.

Tytuł "ikona liryczna" doskonale oddaje tę dwoistość.

[MIROSŁAW C.]

@Berenika97

Jednym słowem  - symbioza :)

Dziękuję, pozdrawiam.