Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pełno pana w moich wierszach
i dziwię się, że jeszcze nie wpadł pan
na siebie przemierzając wzrokiem
rachunki za energię

zużytą do granic ostatniej żarówki
energooszczędzanie nie dla osób
pana pokroju można poznać
chociaż mawiają że po cholewach
ale te pan tylko smalić potrafił

przez zaciśnięte zęby do zgrzytu
doprowadza pan furtkę skołataną
latami nadużywalności
niesmarowaną z braku wycieków
dziurawą kieszenią

kasa bez dna
sumiennie czeka w depożycie

Opublikowano

he he , a wiecie, że pomimo tego co on wyprawia też go lubię?...w poezji. Hhehehe,
Spiro, wiedziałam, że ci się spodoba....może dlatego powrócił...:):):)

Marlett, Panwkratkę kłania się w pas... startowy,przyleciał z wojaży, może zagości dłużej?
na warsztacie...:):):)

jaipur, Panwkratkę gości w 'Twoich wierszach' jeśli cię interesuje, zapraszam na stronę..

miłego dnia wszystkim

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


w moich??w moich wierszach??:))
zartuję,oczywiscie wiem co miałaś na myśli:) z resztą już po nich buszowałem, ładne kwiatki:)
uśmichy
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Sosno, pan w kratkę może być wszystkim czy ja zechcę zeby był..:):):)on dla mnie zrobi wszystko...he he
ale powiem ci że zna sie na ziołach i wielu lekach, nawet potrafi masować odpowiednie punkty...i leczy dłonią....i..i..i..
ale dobrze ze Sosna zdrowa... dziecioł nie potrzeba...
pozdrawiam cieplo ES

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jesteś od świtu do nocy moim westchnieniem   szukam Cię w zapachu wanilii i smaku słodkich malin   Jesteś tuż obok myślą złotą przy mnie, ramieniem, na którym mogę się wesprzeć   widzę Cię w oczach dziecka, co dziwi się biedronką, w uśmiechu sąsiadki mijającej na schodach   Jesteś w kroplach deszczu i barwnej tęczy nad moim domem, bramą obietnic z otwartą dłonią, która karmi   czasami tylko zamykasz powieki, gdy mizernieje ludzka wdzięczność   wtedy płyną łzy smutku niebieskim Aniołom,   a potem wiatr je suszy przez chwilę pociesza, że jeszcze wrócą zagubione owce w Twoje progi, Boże...
    • Piękna poezja, co muszę napisać...jest w tym co ukazujesz dużo siły ukrytej w zmaganiu...pozdrawiam serdecznie*)
    • Ciemny las przy horyzoncie. Zerka zachodzące słońce.  
    • piękny poetycko wiersz, ma  w sobie delikatność, a jednocześnie końcówka daje poczucie ulgi i odrodzenia z optymistyczną nutką...pozdrawiam z podobaniem*)
    • Na zewnątrz twarda skała, przy Tobie miękki puch. Żyć tęsknotą nie pozwala, smutek, szarość, głód. Gdzie jesteś, moja mała? Czy w końcu zrobisz ruch? Uciekła i pognała, ja już nie idę w bój. Uśmiechnęła, pożegnała, to już nie jest mój druh. O byłym przypomniała, na nic dalszy trud. Serce mi wyrwała, miłość to trup. Potem się nie odzywała, na nic dalszy słuch. Na siebie stawiać chciała, od niej czuję chłód. Naprawiać nie zechciała, nie stanę u jej wrót. Mej złości się lękała, serce zimne jak lód. Wcześniej rozkochała, wiele miała cnót. Dzwoniłem — się gniewała, wyjadę na wschód. Obyś nie zapomniała, żeś dla mnie biały kruk. Do siebie przywiązała, wiele wspólnych dróg. Obyś się przekonała — Kuba to nie wróg.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...