ciągoty

[zak stanisława]

za nami zaniedbany most
w stylu weneckim.myślę że dobrze
wyszłam na ludzi

stojąc po obu stronach rzeki
rozciągałam uśmiech
mijanym przechodniem kończąc

uchem przy słuchawce
gotowa słuchać oddechu
szumnych kłosów
jak wierzba pochylona nad kałużą
zorganizowałam sobie czas

a ty
szukasz pętelki od zgubionego guzika
wśród martwoty blokowisk
pokonujesz swoisty maraton wyboistości

a mnie ciągnie do łona
z natury tak mam




teraz


- ty jak zwykle znów dziecinniejesz
mówisz- więc przekornie będę dorosła
z kory akacji zrobię łódeczkę
fala marzeń będzie mnie niosła

z liścia dębu postawię żagle
mocny wiatr w nie dmuchnie wesoło
poniesie mnie za wodne kręgi
nie potrzebne będzie mi wiosło

czas utonie w morzu na teraz
trwałe nasze się nie oddali
jeśli czas wypłynie na wodę
nie dam nigdy zakryć się fali

[Rafał_Leniar]

Bardzo przyjemne

w moim odczuciu.

Pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

i mnie wciąż ciągnie i wyrywa
że pójdę chyba
z bloku z boku - wielkie pole
o mój sokole
orę!
hi

troszkę ten wenecki mi przeszadzajkę robi, a i drzew mało, hi
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Oxyvia]

Stanisławo, w moim odbiorze to smutny wiersz. Peel czuje się oszukany (oszukana?), bo ktoś dał jej "guzik z pętelką" w blokowisku, choć pozornie "wyszła na swoje" (dobrze wyszła za mąż w potocznym rozumieniu, np. bogato lub za kogoś na stanowisku?). Niestety życie peelki i jej potrzeby nie są zgodne z modelem życia i dążeniami jej partnera. Ona tęskni za łonem natury, on pnie się po "wybojach" kariery. Tak to odbieram. Smutne.
Pozdrawiam.

[Ewa_Kos]

Witaj - raz
Witaj - dwa
wszystko w jednym dniu ale się wyspowiadała na temat i pozdrowić
za to może też dwa razy:)) Pozdrawiamy, pozdrawiamy z gniazda:))))

[amandalea]

zniszczony most mówi nam wszystko
mimo że pełni zrozumienia
znajdziemy w sobie zawsze wyłom
by nie wiadomo po co czekać

Smutny to wiersz w moim odbiorze....
Pozdrawiam serdecznie :)
Lidia

[kalina kowalska]

ja by stasiu nawet odwazniej spróbowała skończyć: "a mnie ciągnie do łona"

miałas mi dziś słońce, a tu nic, całe przy swoim ogrodzie zatrzymałaś chyba:)))
pozdr

[Piotr_Jasiński]

Delikatna zmiana w puencie dobrze robi.
Mały przerywnik nie zaszkodzi.
Resztę wiesz.
Pozdrawiam

[zak stanisława]

Kalino, widać na słońce trzeba zasłużyć, ja wyprosiłam deszcz,był mi potrzebny do ogrodu jak tobie słońce...trudno. widać deszcz jest moim przyrodnim bratem.
dzięki za łono....

Amandaleo, zrozumienie, to natura wielkiego rozmiaru serca...
dzięki za ładny wiersz.

Ewuniu, miło że kosy są przy mnie!mimo iz w gniezdzie.

Oxywio, interpretacja,prawie idealna, zrozumienie natury ludzkiej jest cechą mądrych ludzi....

Messo, że Cię porywa ,to wiem z twoich wierszy, masz naturę wędrownika z polami za plecami
wiatrem we włosach i sercem w klatce....orę!

Rafale, miło że byleś pierwszy, przeto kwiat paproci...dla ciebie.

Kochani wszystkim razem i każdemu z osobna życzę słoneczka!

[Stefan_Rewiński]

Ładnie napisałaś Stanisławo, gondola w domyśle jakoś mi się... Pozdrawiam, Stefan.

[Lena Achmatowicz]

"uchem przy słuchawce
na której wiszę gotowa
słuchać szumu drzew"

:) świetna strofka.
ciągoty dobrze znane, zrozumiałe.

pozdrawiam serdecznie

[Jimmy_Jordan]

Fajne, takie primitywne wręcz (w pozytywnym tego słowa znaczeniu), jak dla mnie to na plus, chociaż czytało się bez fajerwerków.
ps
dobrze Cię znów widzieć po tej stronie...
pozdrawiam Jimmy

[zak stanisława]

Jordanie,
rzeczy proste najczęściej bywają najbardziej skomplikowane, więc dobrze użyłeś słowa"prymitywne"
dzięki i mi miło, że tobie miło:):):)

Leno, milo że jesteś ze swoimi ciągotami, he he

Nataszo,mamy we krwi ciągoty na łono, naturalnie! z czasów prymitywizmu ..:):):)

Steff, wiadomo, jak Wenecja to i gondola.... a most był rzeczywiście w stylu weneckim- w Lądku Zdroju....i gondolier bez gondoli....:):)))))

słoneczko ślę wszystkim, u mnie już świeci...

[Jego Alter Ego]

ło matko,a Wy tu sie z Kosem pochowałyście..tzn wprawne poetki jesteście,tak?:)
nie mam nic do dodania,bo ja po prostu czytam Stankę,chyba nie da się tego pomylić z kimś innym:) prawie ogromny plus,prawie bo jest dobrze ale w martwym punkcie,daj nam w koncu kopa,zebysmy sie zdziwili ze to Ty:) a tak,przyjemnie tylko-norma
cieplutkie machanie ręką
ps. w te swieta to mam az dosyć łona
natury
:)

[Ewa_Kos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jaki tam poet ze mnie? Pomyślałam tylko, że co jakiś czas przerywam przydługi staż na "P"

[zak stanisława]

Martynko, kochanie wlazłam tu bo żywię nadzieję że TU ktoś mnie czegoś nałuczy, bo wiesz że ja tylko intuicyjnie buduję swoje strofy.... nie znam się na semantyce,oksymoronach itepe i tede.... i tych innych nazewnictwach....
wiem że ten wiersz ma za mało magii, ale łon jest taki z dziesiątej przeróbki i po drodze pogubiły sie rzeczy ważne i ważniejsze...
Kochanie, dzięki za życzenia przesympatyczne i mam nadzieję na spotkanie we wrześniu w Twojej stolycy- Wrocławiu, jeszcze zawiadomię cię osobiście pa!

[Lady_Supay]

Stasiu, napiszę krótko - cholernie mi się podoba.
Od A do Z.
Ja tam się nie znam, ale myślę, że to jeden z Twoich lepszych. :))
Słonka!

[Dorma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- to jest świetne... Szczególnie to łono :)

[zak stanisława]

Dormo, miło że mogę cię gościć i coś w zanadrze wsypać...
pozdrawiam ciępło

[Beenie M]

I ja czuję ciągoty do łona natury, do uśmiechu rzeki, do szumu wierzb …
Prosto, ale urokliwie u Ciebie, podoba mi się.
Pozdrawiam serdecznie