-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 179
Dziś poszłaś w rytm nagości
ukłoniłaś się
zabrałaś godność
i z piekłem w oczach
tłumaczyłaś sobie
że to nicjakiś czas temu
widziałem podobną kobietę
nie mogłem rozwiązać ustcoś mnie blokowało
odszedłem dalekonie rozumiem
nie mogę przestać myśleć
co czuje
inna warstwa dnia na twarzy
pocięta różowym odcieniemile razy to usłyszę
nie wiem
ale żal, który mnie ogarnia
pcha się do uszu
oczu
i dnia
jak gęsta mgła
która przesiąka wszystko.0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 49 odpowiedzi
- 1 732 wyświetleń
-
- 45 odpowiedzi
- 854 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 562 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 663 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 1 251 wyświetleń
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez jan_komułzykant · Opublikowano
Nad Bełdanami, w mieścinie Kamień, pewien adwokat wciąż kości łamie. I choć dobrego nic nie wróży, ten wciąż tu wraca, aż się kurzy, bo polną drogę zna na pamięć. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Łukasz Jurczyk To doskonałe studium psychologii władzy, wyobcowania i rodzącego się terroru. Narrator - żołnierz jest obserwatorem wydarzeń, ale ostatecznie uświadamia sobie, że on sam jest jedynie trybikiem w bezlitosnej maszynie państwowej. Filotas jest porównany do "szczytu góry" - to świetna metafora arogancji i dystansu, z jakich on słynął. Podobnie "otoczony tłumem i nikim" - nie miał przyjaciół, nikt nie stanął w jego obronie. A niewiele było potrzeba, aby zniszczyć człowieka niewygodnego dla władzy. Sam nie brał udziału w spisku, więc został oskarżony o zaniechanie. A sąd - to była tylko formalność, bo jego los był już przesądzony. Filotas zginął w sposób tak niezrozumiały i szybki, że - jak sugeruje narrator - nie zdążył nawet pojąć, za co i dlaczego musi umrzeć. Narrator, chociaż szczerze przyznaje, że go nie lubił, to jednak los dowódcy odbiera mu spokój. "Milczenie" Filotasa staje się oskarżeniem całego otoczenia, które na tę śmierć przyzwoliło. Ten tekst jest bardzo uniwersalny. Świetny tekst! -
Przez Benjamin Artur · Opublikowano
Usta malowane jak jagody, a my ciągle młodzi. To nic, że nic nam w życiu nie wychodzi. To nic, że gorycz ustom szkodzi. To nic. Usta malowane jak jagody, a my ciągle młodzi. Cieszą się nad wyraz piosenki wiatrem smagane. Wolność w nas zakorzeniona pośród powodzi miłości. Utonęło wtedy wiele z nas — od nadmiaru szczęścia, od nadmiaru czułości. To nic, że nic nam w życiu nie wychodzi. To nic, że gorycz ustom szkodzi. To nic. Usta malowane jak jagody, a my ciągle młodzi. Choć nie potrafimy już kochać tak mocno własnego szczęścia. Czekamy na kolejny etap swojej wolności. -
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się