Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wojownik


horyzont tak nisko
dłonią przesącza ciszę

wpatrzonym ustom
nadając kołysanie drzew

przygaszony przeszłością
na ostatnim podeście

trzaski metaliczne
gładzę świadomością

jestem człowiekiem


[reedycja / poprawienie tagów html, 29.09.2004]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Beznadziejny jest ów komentarz.

Wojowniku - jeśli można zaproponuję byś usunął:

To jakieś futurystyczne i burzy klimat wiersza.

[sub]Wojownik

horyzont tak nisko
dłonią przesącza ciszę

wpatrzonym ustom
nadając kołysanie drzew

przygaszony przeszłością
na ostatnim podeście

jestem człowiekiem[/sub]

Teraz czuję przebudzenie Wojonika, ale to zmienia sens Twojej poezji. To Ty jesteś tkaczem swoich myśli, więc tkaj sztandar z godłem swojej duszy.
Opublikowano

pare rzeczy bym tu pozmieniała... ale wiersz cudownie mi się czytało... po wersie: "dłonią przesącza ciszę" - przystanęłam na chwile... spojrzałam w okno... poczułam to... cudne słormułowanie

dzięki
Tera

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tero o 11.00 godzinie - ja tu widzę zachód słońca, co najwyżej wschód - bo na pewno słońce w tym utworze jest nisko...

[sub]Tekst był edytowany przez Marek Ciućka dnia 22-07-2004 12:49.[/sub]
Opublikowano

Zgrabnie, calkiem dobry wiersz, tylko wolalbym zeby podmiot
wyplynal w trakcie czytania, a nie juz w temacie, ale rozumie
ze w takim wypadku miales wieksza wolnosc i kontury wojownika
mogly byc nakreslone o wiele slabiej, i chyba brakuje mi z jeszcze jednego dwuwersu

pozdrawiam


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dziękuję.   Pozdrawiam
    • Bardzo dobry wiersz,  bardzo. 
    • Na strychu półmrok pot oblał ciało schodzę po deskach stromą powałą mijam kolumny w białej alkowie wciąż jeszcze myślę o odbudowie    A w sercu boleść by czas wiekowy nie odciął tlenu z rozgrzanej głowy chcę go zostawić o nim nie myśleć powrócić na dół i z dworu prysnąć   I znaną drogą szary pagórek wchodzę po gzymsie na samą górę szybko przechodzę przez czeluść okna staję na ziemi ku Tobie wzrok mam   I w ręce chwytam do piersi tulę lecz czuję tulę samą koszulę w auto wstępuję silnik zapuszczam prysnęła chwila w drodze wiatr ustał   Słyszę za sobą w fali popędzie jak drzwi trzasnęły w wielkim rozpędzie Dwór pomruk wydał w trawy zamęcie jakby się zapadł w czarcie tąpnięcie   Z mostku wyjeżdżam a za mną stawy są już bez wody w ten dzień plugawy nagle deszcz lunął samochód płynie jak tratwa wątła w rwącej kotlinie   I rzeką spływam bezwiednie tonę wchłania mnie żywioł wodne podwoje hamulec duszę skroni nie czuję w otchłań spienioną zawirowuję   A rozrzewnienia wciąż nie pojmuję
    • i ciągle spotykają nas ludzkie katastrofy trzęsienia ziemi wulkany i wycieki ropy ciągle coś jest nie tak u każdego a to tylko kara wdziera się kolego bo wielkie wichury nas spotykają tajfuny i trąby powietrzne co gnają ciągle jakaś powódź albo pociągu wykolejenie wielkie wodne skażenie gdzie tylko się udamy już wypadek i ból już pada budynek pada nawet pszczeli ul ciągle gdzieś katastrofa patrzy nam w oczy a to kara która ciągle do nas kroczy chciałbym aby mniej ludzi umierało aby Bozią nie było smutków nie zabierało aby człowiek stał się bardziej dokładny gdy wytrzymamy te kary będzie świat ładny najgorsza katastrofa nas dosięgła gdy Tupolew poległ i rola tych ludzi piękna byli to godni życia obywatele nasi czołowi politycy, których było tak wiele to jeszcze nie wszystko bo jeszcze pożary ktoś czyni tu jakieś czary mary jakim to cudem palą się krzyże i mosty szukajmy ku temu jakiejś riposty
    • Mam nadzieję,  że to nie był pseudo płaszcz.  Teraz jest wiele szmelcu z poliestrem w podszewce.    A co do wiersza: jest i chumo , są emocje i napięcia.  Klasa. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...