Matka-Polska

[Beata Kostalecka]

pośród mroku i szczurów na podłodze leży kobieta
jej twarz pomarszczona z podkrążonymi oczami
zakrwawionymi ustami ładnie komponującymi kolorystycznie z mrokiem
paznokcie ma poobgryzane

celi w której jest uwięziona nikt nie pilnuje
drzwi nawet nie są zamknięte
dlaczego więc nie ucieknie?
bo nie może
bo ma zbyt mało sił aby odbić się od dna
jest przykuta łańcuchami poprzez działalność rządzistów
kim są rządziści?
to my
ludzie
kreatury żądne władzy

To moja matka
to twoja matka
to dom narodu
a zarazem sam naród...

dlaczego więc nie podamy jej ręki aby pomóc jej wstać?
[sub]Tekst był edytowany przez Beata Kostalecka dnia 03-03-2004 19:18.[/sub]

[Weronika Helena]

Nie jestem ogółem poztywnie nastawiona do tego typu wierszy, ale ten wzbudził we mnie troszkę chęci dzięki słowom, dlatego poziom trochę wyruwnał. Gdyby sama idea byłaby ciekawsza to zapewne by mnie poruszył, no ale przeciez pisuje się roznych sprawach.

Weronika

[Ewa Marek]

Trzeci wers budzi we mnie sprzeciw to zbiór wyrazów które do siebie nie pasują, następnie słowo rządziści – nie podoba mi się, dziwny twór bez głębi i ta matka twój moja – tyle razy to już było. Przepraszam za szczerość, to tylko moje subiektywne odczucia. Pozdrawiam.

[Coolt]

U mnie forma przerasta treść, kilka razy ;)
U ciebie odwrotnie.
Język prozatorski, mało środków, pytania, odpowiedzi,tak dosłownie...
Pomysł jest, ale bez odpowiedniego warsztatu, pomysł to za mało.
Mi się nie podobało ;)
Ale proszę się tym nie przejmować.
Pozdrawiam
Coolt