Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tak spokojnie się zachowujesz
A jeszcze przed chwilą wszystko było inne
Błagam nie rób tego...
O Boże nie rób tego!
Kocham cię...
Tak mało o tym mówię
W ogóle
Proszę

Źle się czuję
To koniec
Nie susz więcej mych łez
Nie warto...
Nie warto

Tak uciekam
W ten najprostszy sposób
Jeszcze tylko jedna piosenka
Ostatni raz chcę poczuć fascynację
Która jest lekarstwem

Ale ja już nie chcę więcej brać
Jestem zmęczony


Opublikowano

tytuł arcybanalny, do wymiany.
Treść nacechowana dużym ładunkiem emocjonalnym, ale dla mnie to chaotyczne krzyczenie, które nie porusza specjalnie mojego serca.

Język bardzo prozatorski, mało środków, nie pozwala mi ocenić tego wiersa pozytywnie.
Wyrzuciłbym tak z 1 wersu 4 strofy i ten z następnego, a także 'ale ja już' z przedostatniego.
Pozdrawiam
Coolt

Opublikowano

Hmm,nie?
Zazwyczaj nie dokonuje interpretacji, ale zachęciłeś mnie ;)

Tak spokojnie się zachowujesz
A jeszcze przed chwilą wszystko było inne -->koniec narkotycznej wizji

Źle się czuję
To koniec -->drżenie i uczucie agoni, kiedy organizmowi brakuje narkotyku


Tak uciekam
W ten najprostszy sposób
Jeszcze tylko jedna piosenka
Ostatni raz chcę poczuć fascynację
Która jest lekarstwem
--> peel ucieka, w banalny sposób od wszystkiego, jeszcze raz chce poczuć działanie halucynogennych substancji, ktore są lekarstwem na szarą rzeczywistość

Ale już najbardziej zmylił mnie czasownik w przedostatnim wersie ;)
Ale ja już nie chcę więcej BRAĆ


[sub]Tekst był edytowany przez Coolt dnia 01-03-2004 21:26.[/sub]

Opublikowano

ale chaotycznie.. napisałeś to pod wpływem kłótni??
wiele sprzeczności.. niby podmiot chce odejść.. a jednak na jakąś fascynację ma jeszcze ochotę..
to tak jak z ostatnim pocałunkiem.. wie się, że jest źle.. i nie można z kimś już żyć.. ale ten pocałunek zsyła wątpliwość na serce.. czy aby na pewno chce się odejść..
a podmiot.. niby całkowicie zdecydowany.. ale decyzję podejmuje jakby w biegu, na gorąco, nie będzie żałował?? a może sam jeszcze tego nie wie..
może powinieneś dodać mu jakiejś otuchy..
np.:
"Ale ja już nie chcę więcej brać
Jestem zmęczony "
za rogiem będzie lepiej..

pomyśl nad tym jeśli masz ochotę..
pozdrawiam :)
[sub]Tekst był edytowany przez mar_tula joppulkowa dnia 28-05-2004 08:29.[/sub]

Opublikowano

Wiem, ze utwór powinien sam się bronić, choć w sumie sam dokońca nie jestem z niego zadowolony, ale nadal się pod nim podpisuję.
Tak Mar_tulo, został on napisany można powiedzieć "w biegu".
Dodam może jeszcze tyle, że podmiot liryczny nie rozmawia, kłóci się z kobietą tylko z samym sobą ( o narkotyki również tu nie chodzi).

Pozdrawiam.

P.S Ludzie często podejmując coś, kłócąc się zapominają najpierw pomyśleć.
[sub]Tekst był edytowany przez Thomas Deszcz dnia 05-06-2004 18:32.[/sub]

Opublikowano

:(
jeśli za dużo razy będę czytać ten wiersz.. zapomnę o teraźniejszości i rozpłaczę się na samą myśl o przeszłości, którą tak boleśnie przypomina mi Twój wiersz..
każdy kolejny raz czytania go sprawia, że robi mi się coraz zimniej.. może to dobrze, bo wpływa on na mnie (odbiorcę) bardzo emocjonalnie..
i mimo wszystko wciąż i wciąż podoba mi się coraz bardziej..

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA   Dziękuję truesirex i leszczym :) mam nadzieję, że dzisiejszej nocy spadnie na mnie lawina śniegu :(((
    • @vioara stelelor ... usłyszeć ciszę zobaczyć niewidoczne poczuć ciepło myśli  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru 
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...