Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mówisz nie patrz na mnie przez okulary
teraz mam tak wiele pięt achillesa
kiedyś czytałeś bez i pomiędzy
a ja słyszałam nawet bez słów

podaj we mnie herbatę
bez cytryny i nie przesładzaj
zdejmij wreszcie te okulary
napiszemy długi wiersz

i nie chodź więcej do okulisty

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wiesz, On tak wymyślił, że z czasem zmienia się wzrok, i widzimy tak samo, bez okularów. Dz, pozdrawiam, Stefan.

a co powiesz o soczewkach kontaktowych?
albo o radzieckich chirurgach-okulistach
którzy za chlebem wywędrowali do Polszi
i nikt za nimi w rassiji się nawet nie oglądnął?

z ukłonikiem i pozdrówką MN
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wiesz, On tak wymyślił, że z czasem zmienia się wzrok, i widzimy tak samo, bez okularów. Dz, pozdrawiam, Stefan.

a co powiesz o soczewkach kontaktowych?
albo o radzieckich chirurgach-okulistach
którzy za chlebem wywędrowali do Polszi
i nikt za nimi w rassiji się nawet nie oglądnął?

z ukłonikiem i pozdrówką MN
No to powiem, że błądzą z musu Jego. Pzdr. Stefan.
Opublikowano

Bardzo mi się podoba.
Sama na siebie też boję się patrzeć bez okularów, i jakoś tak wolę ostatnio przyćmione światło... ;-) A świat dalej tak samo piękny!... :-)
Pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a co powiesz o soczewkach kontaktowych?
albo o radzieckich chirurgach-okulistach
którzy za chlebem wywędrowali do Polszi
i nikt za nimi w rassiji się nawet nie oglądnął?

z ukłonikiem i pozdrówką MN
No to powiem, że błądzą z musu Jego. Pzdr. Stefan.

Ci chirurdzy to jak ta dzieweczka mickiewiczowska,
hi,wciąż na cmentarzu - reperują wymarłe myśli
w oczodoły wlepiają
rysują igłą przestrzeń - by błyszczała
z ukłonikiem i pozdrówką MN

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To nienowe zmagania biernika z dopełniaczem, obecna także w innych językach np niemieckim.  Dawniej królował dopełniacz, teraz coraz więcej biernika ot. podaj mi cukier / cukru.  Pozdrawiam i dzięki za wpis. . 
    • @Berenika97 Zacznę od tego, że ten akurat utwór bardzo wysoko cenię. To jest moja absolutna czołówka. Jest w nim coś szalenie zmysłowego. I do tych zmysłów kiedyś Chrisowi Isaakowi, w pewnym sensie nieco niszowemu artyście, w pewnym sensie autorowi jednej piosenki, tej właśnie, udało się do teledysku namówić absolutną supermodelkę świata, no naprawdę high level. I ona w tym swoim zamieszaniu, w tej rynkowości, w tym mnóstwie zajęć znalazła na to czas i fenomenalnie zaistniała w tym teledysku. I na mój gust powstało coś absolutnie wyjątkowego. Właściwie coś, co prawie nie miało prawa się wydarzyć, tak to odbieram, a mój wiersz jest próbą pisarskiego zmierzenia się z tą okolicznością :)) 
    • @viola arvensis Nie wiem, strywializuję nieco odpowiedź, ale ogólnie uważam, że w miłości, również jak najbardziej fizycznej, również w tęsknotach i również za fizycznością jest coś i mądrego i głębokiego i do zastanowienia i ładnego bardzo, ba dobrego nawet :) @viola arvensis A i bardzo dziękuję za cenny dla mnie komplement !
    • Stoczone w lasy pochodnie lawin. Oddech aniołów: mgły albo obłoków ciężki nasyp, ciężki jak grób zapadły.   Anioły - mętne pożary gór, lodowce parujące w chmury, szyba błękitu zbita o szum w deszcz jak płynne wióry.   A ludzie? gdzie ziemi śpiew? ... jakby zamieniony w strzał. Jeszcze się pną dymy jak pnie wiotkie pomordowamych ciał.
    • Chciałbym być lasem w którym zamieszkasz  moglibyśmy liczyć drzewa jak pocałunki   czy zgubiłabyś się we mnie czy szła utartym szlakiem   zbierałabyś dotyk jak jagody słuchała głosu wiatru prosto z serca polany   spaceruj we mnie zielonymi liśćmi  przytulę delikatnie  będąc tylko twoim lasem 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...