Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

The Frost

Barbara Orzeszek
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Barbara Orzeszek

Barbara Orzeszek

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

It creeps and appears unexpectedly
Like a predator falling on its prey.
It’s a severe master.
Here and there people’s faces start to freeze.
But that’s nothing unless it sinks into
Their inner-sides and the master of cold
Reigns in their hearts.
They become numb like the season
With its bare trees, icicles hanging from the roof
And snow-caps covering its surface.

The children build snowmen
Running around it joyfully.
Some of them even take photographs
Before they melt and transmute into water.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      Między mną a nim

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @andrew jakie to ladne i subtelne. Dziekuję!  Pięknej niedzieli dla Ciebie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 serdecznie Ci dziekuje za te mile i dobre slowa. Wiersz odczytalaś z wlasciwą sobie wrażliwością i głębią- i to jest wspaniałe !   
    • Waldemar_Talar_Talar
      Lato z miodem

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - piękny klimat stworzyłaś - tylko się uśmiechać -                                                                                                 Pzdr.słonecznie.
    • Leszczym
      Paradoks dobrych wierszy

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @obywatel Tak, to może być niedobrze, nie przeczę :) Mi się zdarza, no trochę się postarzałem wracać do wspomnień. I jak wracam właśnie do wspomnień to tam widzę coraz więcej paradoksów, których kiedyś przeżywając tamte chwile na bieżąco nie widziałem. U mnie to raczej tak wygląda :)) Gdybym może żył bardziej w tu i teraz i nie wracał do wspomnień możliwe, że wtedy tych paradoksów nie widziałbym, albo mniej. Najmniej paradoksalne jest tu i teraz w moim przekonaniu :) Dzisiaj obiecuję sobie, że odwiedzę Wasze wiersze, bo cholera znów opuszczam się w czytaniu, a tu równowaga powinna być :// @Berenika97 Wiesz, zastanawiam się czasem nad tym co napisałem i czasem po napisaniu. I dochodzę w tym tekście do jednej myśli, ona nie wybrzmiewa jakoś w tekście, a mianowicie że praktyka wielu śladów, wiesz relacji na bieżąco, twórczości, nie wiem smsów, maili, historii połączeń, fb, twittera, youtuba, no różne takie, w pewien sposób sprzyja takim zastanowieniom więc siłą rzeczy wpływa na liczbę rozstań. Dziękuję za komplement bardzo, bardzo :)) 
    • Berenika97
      Paradoks dobrych wierszy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Ten tekst jest lekki, a jednocześnie niesie ze sobą głęboką, uniwersalną mądrość o relacjach i procesie tworzenia. Świetnie pokazuje, że czasami warto wymienić status "wybitnego, ale udręczonego artysty" na zwyczajny "święty spokój". Cieńszy zeszyt, ale grubsza kreska odcinająca to, co toksyczne. Poezja zadziałała tu jak autoterapia. Poetka musiała zobaczyć swoje emocje czarno na białym, żeby zrozumieć, w czym tkwi. To dowód na to, że nasza intuicja i podświadomość często komunikują się z nami poprzez twórczość szybciej, niż dopuszcza to do siebie nasz racjonalny umysł. Bardzo podobają mi się takie sformułowania jak "dżentelmen nie do końca", "nie nazbyt pan" czy wiersze "absolutnie rozchwiane" - mają w sobie cudowną ironię. To fantastyczny tekst! :))))  
    • Waldemar_Talar_Talar
      Maj w pudełku do zapałek

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Poet Ka - uśmiechem dziękuję -

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...