malarski kunszt.

[BlaCha]

Malarz pokojowy z Azji
pełen weny i fantazji
pomalował pewnej damie
obie piersi, no i ramię.
Wszystko z czystej kurtuazji!

[Henryk_Jakowiec]

Pomalować owszem dała
te fragmenty swego ciała
a i inne bez zapłaty
pomalować da na raty
bo się sobie spodobała.

[BlaCha]

A ten malarz omawiany
ciała stawia ponad ściany,
lepsze niż jakowa buda
ciepłe, jędrne damskie uda!
I napiwek murowany!

[Henryk_Jakowiec]

Może ja się także skuszę
lecz ja chciałbym czyjąś duszę
wymalować od podszewki
choćby i prababki Ewki
a więc jutro w podróż ruszę.

I choć wóz mój się kolebie
będę szukał Ewy w niebie
nie ominę także raju
bo tam przecież ponoć w gaju
Adam skręcił bat na siebie.

[HAYQ]

Też bym dzisiaj coś zmalował,
lecz zabronił mi konował.
A jak coś mnie dziś urzeknie?
- Przecież mi się pędzel wścieknie!

[Henryk_Jakowiec]

Jeśli nie chcesz iść do nieba
konowała słuchać trzeba
lecz przecież wściekliźnie
kiedyś już w bieliźnie
jak odmówisz będzie gleba.

[HAYQ]

Nigdy nie odmawiam kobiecie
nawet z cho-(ler)(rob)ami trzema,
Lecz konował był w berecie...
Cóż... z alergią żartów nie ma!

[Henryk_Jakowiec]

Jakie to są te choroby?
pierwsza - to marskość wątroby?
druga – to nieczysta dusza?
trzecia – że się kiepsko rusza?

[HAYQ]

Tamte trzy, to wielkie nic
- tu alergia jest najgorsza.
Sprawia ją zaś pewien Rydz,
co z beretów ma na porsche'a.

Dziwną we mnie tym odrazę
ów proceder wzmaga,
bo głupotę z nienawiścią
szerzy, niczym plaga.

Lecz najbardziej jest plugawe
to, że wiarą judzi,
by bogactwa swoje czerpać
kosztem prostych ludzi.

Pozmieniani w harpie,
wyłuskani z grosza
syczą jadowicie,
jak z obrazów Boscha.

[Henryk_Jakowiec]

Kiedy drobne są ustroje
człowiek z nimi sobie radzi
ale kiedy się panoszą
to je niszczy albo gładzi.

Nie chcę krwawym być mordercą
głaskać także nie zamierzam
gdzie jest więc alternatywa
bo to ku niej właśnie zmierzam.