Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

życie...

katarzyna pazdalska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Witold_Adam_Rosołowski

Witold_Adam_Rosołowski

Opublikowano
Opublikowano

Droga Pani Katarzyno - przyznam że wiersz jest "nijaki" - bardzo duży przekaz tego co mogłabyś w zupełnie inny sposób - to tylko moja sugestia - spróbuj pomyśleć czy człowieka nie ciekawi - co takiego dostałaś od .., że Ci zabrało - co potrafiło ... że nie miałaś ... a potem nadzieja ... marzenia i na końcu pytanie - jeśli można - opowiedz nam jak to przeżywasz - bo skoro pytasz to jeszcze trwasz w tym - napewno wyszło by inaczej - nie wiem czy lepiej a tak to bynajmniej tak myślę kto podpiszę się pode mną z komentarzem stwierdzi coś podobnego - nie jestem jasnowidzem - nie mam zamiaru niszczyć tego nad czym pracowałaś - ale ... no ale ... - wiersz ten zachowaj w pamięci jak nie powinno się "nie zaciekawiać" - życie jest naprawdę piękne i nie warte wykazywania w nim - trzeba być w nim a nie stanąć obok i trzaskać ręką - a ty, ty - życia nie zgłebisz - ono jest i poczuj go - opowiedz nam gdzie jesteś (piszę w liczbie mnogiej bo myślę że każdy chciałby się dowiedzieć)

pozdrówko W_A_R

Kai_Fist

Kai_Fist

Opublikowano
Opublikowano

proszę o dbanie o stylistykę publikacji,
po przecinku należy zostawić wolny odstęp w postaci spacji,
oraz odpowiednio sam przecinek umiejscowić,

na przykład:
"dlatego, że"

błędy:
"nadzeje"

treści nie zamierzam komentować,
może następnym razem :)

Pozdrawiam,
Kai Fist

[sub]Tekst był edytowany przez Kai Fist dnia 24-02-2004 19:23.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      Szczelina

      Przez obywatel · Opublikowano

      nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • obywatel
      bardzo

      Przez obywatel · Opublikowano

      trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • obywatel
      wieczność

      Przez obywatel · Opublikowano

      @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • Kiedy Jest Dzisiaj
      Coś jest na korytarzu

      Przez Kiedy Jest Dzisiaj · Opublikowano

      – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • Alicja_Wysocka
      a ty?

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Poezja to życie, dziękuję :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...