Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

najpierw może zapalimy
światła daleko

rozważnie ubierając
wstążki
i inne wplotę jeszcze
bez twojej wiedzy


jeśli nie chcesz
zgnieść bombek
zaczekaj

połaskocz
włosem anielskim
końce gałązek

i umieść szpic
na końcu

Opublikowano

najpierw może zapalimy światła
daleko rozważnie ubierając wstążki
inne wplotę jeszcze bez twojej wiedzy

jeśli nie chcesz zgnieść bombek
zaczekaj połaskocz włosem anielskim
końce gałązek i umieść szpic na końcu

Espeno, tyle poświątecznie, ale sylwestrowo jeszcze i noworocznie pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jeśli chodzi o entery - jedyne, co mam na usprawiedliwienie
to, że gdzieś od roku piszę prozowato :], więc tutaj i tak dużo
enterów jak na mnie :P.

kursywa to chyba jakieś zboczenie od czasów z samego
początku, jeśli niepotrzebne, to mogę zmienić :)

może i bywało lepiej, jednak staram się nie zamykać
w jednym stylu i kombinuję - jak widać z różnym rezultatem

dzięki za Twoje ale

serdecznie, sylwkowo Espena :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tee, Jurek zadowolony :P

krótki, bo taki eksperyment, ale nie martw się
następne wiersze znowu prozowate :P.

dziękuję za życzonka, ja Tobie również
niezapomnianych wrażeń w pięknej Pradze
- pojechałoby się ;) - z promniennych r.

Karolina :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tomek u mnie, dawno Cię nie widziałam :P

tak przypuszczałam, że lubisz mnie
w krótkich wierszach, bo tych prozowatych
nie komentujesz. ale dobrze,
to motywuje do eksperymentów :)

serdecznie Espena :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nono Kasparku zaskoczyłeś mnie, albowiem
zwykle nie przepadasz za tekstami nieprozowatymi :P.
dzięki za pozytywa,

serdecznie, sylwkowo Karspena :)
tu się mylisz, Karspeno, ja lubię takie teksty. ja ich tylko nie umiem pisać ;P.

noworocznie,
Kaspar :-).

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Wolność

       

      Nie ma drugiego takiego słowa, które zrobiłoby tak oszałamiającą „karierę” w XXI wieku jak słowo wolność. Odmienia się je przez wszystkie przypadki. Manipuluje się nim na prawo i lewo. Wywraca się na drugą stronę tak aby znaczyło coś zupełnie przeciwnego, choć brzmi swojsko i krzepiąco. Propaguje się wolność wyboru i wolność od wyboru. Wmawia się, że można wybrać różne barwy wolności ale jednocześnie dodaje, że powinna to być barwa o określonej z góry nazwie. Można postawić pytanie: wolny wybór czy wolność wyboru? A co to jest wolność? Niektórzy „myśliciele” wmawiali, że wolność to uświadomiona konieczność. Wolność bywa mylona ze swawolą. Ale czy tak jest w istocie? Inaczej rozumie słowo wolność więzień w celi, a inaczej człowiek „wolny”. Dla więźnia w celi wolność oznacza rzeczywistość poza murami więzienia. Taki delikwent o tym marzy co to będzie robił, jak opuści mury więzienia: upije się alkoholem, napali się tytoniu, „trawki”, odwiedzi prostytutki..., no po prostu „zabawi się”. Taki człowiek jest podwójnym więźniem. Ma zniewolony umysł błędami moralnymi, które traktuje jako przejaw wolności. Kim zatem jest człowiek naprawdę wolny? To człowiek, który zna Prawdę. Prawdę, która wyzwala, a nie zniewala. Wyzwala z nałogów: alkoholizmu, narkomanii, seksoholizmu, etc. Wielu takich, którzy rozumieli wolność negatywnie zakończyło swoje życie przedwcześnie. Jaka to Prawda, która wyzwala człowieka? To Prawda Objawiona, którą możemy znaleźć w konserwatywnych kręgach Kościoła Powszechnego. Każdy, kto przyjmuje Prawdę, rozumie ją i wprowadza w życie, staje się wolnym człowiekiem, choćby był zamknięty w celi więziennej. Każdy, kto ma dobrze ukształtowane sumienie, uczy się siebie w kontekście nauk moralnych, doznaje czegoś więcej niż tylko doraźnej przyjemności. Doznaje wszechogarniającej radości, radości wewnętrznej, wewnętrznego poczucia szczęścia. Szczęścia, które polega na tym, iż udało się zrealizować w praktyce nauki moralne Mistrza z Nazaretu. Większość z nas zna obraz artysty malarza Delacroix „Wolność prowadząca lud na barykady”. Czy o taką wolność idzie? Czyżby rewolucja społeczna kiedykolwiek i komukolwiek przyniosła prawdziwą wolność? Czy raczej zniewolenie? Zwolennicy myśli rewolucyjnej uważają, że uczniowie Mistrza z Nazaretu są ograniczeni: tego nie wolno, tamtego nie wolno... . Tymczasem „my”, ojcowie i córki rewolucji, dajemy ludziom wolność totalną. Możesz robić co tylko zechcesz, co tylko przyjdzie ci do głowy. A to nie tak... . Granicą naszej wolności jest wolność innych ludzi. Prócz tego wszystkiego, wszyscy jesteśmy ograniczeni formą ludzkiej egzystencji (jako naturalną konsekwencję grzechu pierworodnego), a co za tym idzie tzw. „prawem naturalnym”. Doznawać wewnętrznej wolności, wewnętrznego szczęścia może tylko człowiek prawy, „dobry”. Czyż nie jest prawdą stwierdzenie, że gdy znajdzie się ktoś naprawdę dobry, to prędzej czy później takiego otrują (Sokrates) lub ukrzyżują (Jezus z Nazaretu). Cóż to za wolność dzięki której Mistrz kończy otruty lub ukrzyżowany? Otóż taka „wewnętrzna wolność” wedle niektórych jest wątpliwego dobra choć jest godna naśladowania i jest piękna. Tak w rzeczywistości nie jest; nie jest to wątpliwe dobro. Mistrz z Nazaretu zmartwychwstał (vide „Całun Turyński”) i cieszy się absolutną wolnością. I ci, którzy w całej pełni naśladują Mistrza z Nazaretu już tu na ziemi mają poczucie wolności absolutnej, która na nich czeka po śmierci. Więc wybór należy do ciebie, Czytelniku, albo wolność totalna albo wolność absolutna.

       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...