Ty mówisz

[Piotr_Jasiński]

Mówisz zapomnij, ja tego nie chcę
Wspomnienie czule mój umysł łechce
I choć na nic nie mogę już liczyć
Chce znów na nowo me myśli męczyć

Mówisz zapomnij, ja nie potrafię
Przeżywam na nowo wszystko na jawie
Sen mym wybawcą bo we śnie nie śnię
Chociaż na krótko pamięć mi gaśnie

Mówisz zapomnij lecz ja nie mogę
Wspomnienie chwili wzmacnia mą trwogę
Że już nie wróci co zechcę spamiętać
Nie będę mógł w sobie żaru rozpętać

Mówisz zapomnij lecz czy to ważne
Wszak piękne chwile nie były poważne
A ja uniesienia nie mogę zapomnieć
Ja nawet nie chcę już oprzytomnieć

[Messalin_Nagietka]

troszeczkę za dużo tu skręcenia
ale trzymam kciuki za następnymi wierszami

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Atena]

może by tak krócej?
zachęcam do szukania bardziej oryginalnych rozwiązań:)

[Polonia Abaddon]

Mi się to bardzo podoba, zwłaszcza że tak ładnie rymujesz. Rymowane wiersze o stałym, niezaburzonym rytmie czyta się - co by tu nie mówić - najprzyjemniej. Dwa ostatnie wersy były naprawdę bardzo fajne.

[Tomasz Obłuda]

to jest rymowane?to chyba ironia.jak dla mnie słaby