ostatnie słowo zostawiam na stole...

[zak stanisława]

Nauczcie się skorupy świata, zanim wyruszycie
szukać jego serca-Z. Herbert

Nie obejrzę się za nim wyjdę z siebie
na złamanie karku o drogę
nie zapytam - jak będzie i co

pierwszy uśmiech czy spojrzenie
zmieszane jak ślad na wydmie
zostawia w źrenicach każdy ruch

nie trzeba błądzić w domysłach
cudzymi myślami tłuc swoje
guziki obracać w dłoniach

nie mając więcej niż to możliwe
przestajemy śnić wspólną rzeczywistość

czasem trzeba zmienić
okulary na bardziej słoneczne
by nie móc widzieć tego co zawidoczne

aż dech zapiera gdy normalnie
oddycham
pod wiatr


wersja2.



"Nie obejrzę się za nim wyjdę z siebie
na złamanie karku o drogę
nie zapytam - jak będzie i co

pierwszy uśmiech czy spojrzenie
zmieszane jak ślad na wydmie
zostawia w źrenicach każdy ruch

nie trzeba błądzić w domysłach
cudzymi myślami tłuc piasek
słowa naszymi dłońmi

czasem trzeba przecież zmienić
okulary na bardziej słoneczne
by nie móc widzieć tego co widoczne

w zasięgu z siebie
nie dając więcej niż to możliwe
przestajemy śnić wspólną rzeczywistość

aż dech zapiera gdy normalnie
oddycham
pod wiatr"

[Fagot]

Zwarzywszy na to, że pora już późna to ja tylko powiem PIĘKNY WIERSZ :-)
Pozdrawiam

[Marlett]

''czasem trzeba przecież zmienić
okulary na bardziej słoneczne
by nie móc widzieć tego co widoczne ''

To moja ulubiona strofa,a pointa bardzo dobra.
Wiersz stonowany ,o spokojnych barwach.
PozdrawiaM.

[Stefan_Rewiński]

Poważnie i ładnie, chyba będą Święta. Pozdrawiam. Stefan.

[M._Krzywak]

Wczytałem się - a to najlepsze dla wiersza.
Bardzo.
Pozdrawiam.

[Ewa_Kos]

Serdecznie pozdrawiam i przesyłam gwiazdkowego plusa za urokliwe spojrzenie.:)))) EK

[egzegeta]

Witam Stanisławo,
zawsze czytam Twoje wiersze; innych zacnych też
by podedukować się co nieco,
ale czytając teraz Ciebie - i to kilka razy -
widzę jak daleka droga mnie czeka :)
Pozdrawiam bardzo serdecznie

[dragon-fly]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To moje ulubione fragmenty, ale w kontekście całości :).
Wydaje mi się, że spokój w tym wierszu jest podszyty znacznie
gwałtowniejszymi emocjami.
Pozdrawiam.

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To moje ulubione fragmenty, ale w kontekście całości :).
Wydaje mi się, że spokój w tym wierszu jest podszyty znacznie
gwałtowniejszymi emocjami.
Pozdrawiam.

he he , a toś mnie rozszyfrowała, masz zupełną rację, to kocioł przed burzą...
dzięki za empatię
pozdrawiam lekkim zimowowiosennym powiewem

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Egzegeto, słodycze to ja lubię, oj lubię, a najbardziej torciki, he he twoje słowa są takie, i jakze sie nie cieszyć, ze wyszły właśnie od ciebie?
pozdrawiam gorąco!

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ewuniu, miłoze jesteś, u mnie - wyobraz sobie JESzCZe malowanie....oj, chyba święta mnie najdą z pędzlem w dłoni, albo.... łopatą...he he
jakby co, to drogę znaszcie?!, czekam....

[adam sosna]

bardziej różowe!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :)
++

[Tomasz_Biela]

Twój Stasiu
ech muszę Ciebie poczytać i pochodzić po strofach
bo ostatnio zaniedbałem i się wstydzę ;)

co nie znaczy że nie czytam Ciebie
po prostu mało siebie zostawiam u Ciebie
ale siem zmieni ;)

wieczności.

[Eugen De]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja wkleję Ci tą samą, moją warsztatową wersję, żeby się nie powtarzać. Gratulacje. Pozdrawiam.
nie obejrzę się za nim
wyjdę z siebie na złamanie karku
o drogę nie zapytam

jak będzie i kto pierwszy
uśmiech czy spojrzenie
zmieszane jak ślad

na wydmie zostawia
w źrenicach każdy ruch
czasem trzeba zmienić

okulary na bardziej słoneczne
by nie móc widzieć tego co widoczne
nie trzeba błądzić w domysłach

cudzymi myślami tłuc
dwudziurki guzik w zasięgu
naszych dłoni

nie damy więcej niż to możliwe
ciepła zawilgoconego porą opadów
aż dech zapiera

by normalnie oddychać pod wiatr

[Stanisław Kamykowski]

nie wiem czy aż takie świetne jak co poniektórzy tutaj piszą, ale przeczytałem z przyjemnością

[Nata_Kruk]

(...)"w zasięgu z siebie
nie dając więcej niż to możliwe
przestajemy śnić wspólną rzeczywistość" (...)..........:)

Miłe czytanie, pozdrawiam... :)

[Jacek_Suchowicz]

ma urok swój wiersz napisany przez Ciebie
oddech pod wiatr i to że udajesz że nie wiesz
pierwszy uśmiech co ślad w źrenicach zostawia
rzeczywistość co podobno jest wspólna
- za to wiersz przemawia:))

pozdrawiam Jacek

[zak stanisława]

Stanislawie, może i nie aż tak dobry, ale miło jak wszyscy tak mówią, a mnie miło że przed świętami jeszcze zajrzałeś do mnie!i że z przyjemnością przeczytałeś !, buziam w czółko

[pathe]

podobają mi się dwuznaczności.
końcówka- jakbym ją wyjęła z siebie.

[zak stanisława]

no, wiadomo, my kobiety ciągle walczymy z tą driugą gorszą połową..
buzi Patyczku,