rzucam się w Twe ramiona

[Barbara Maria Aniela K.]

rzucam się w Twe ramiona
bezkresna Samotności
nie tęsknij już więcej
nie wzdychaj
oddam Ci się słodko
bezboleśnie

obejmij mnie mocno
głucha Samotności
weź moją niewinność
spal w ogniu wszystkie zakazy
rozpal mnie namiętnością
zwęglij moje usta nierządem
lubieżna Samotności

pocałuj mnie
ach! pocałuj
rozpustna Samotności
niech zgrzeszę!
niech umrę!
niech zginę!
jeśliś mi
Samotności
nie przeznaczona...

[51fu]

ciężko mi się tu wypowiedzieć bez emfazy. wiersz jest piękny, ma w sobie oryginalność, ale zarazem uniwersalność. bo któż z nas nie chciałby 'oddać się słodko w ramiona Samotności' - i to takiej przez wielkie S?

rzadko się wzruszam czytając tekst, ale tym razem było naprawdę, naprawdę blisko. nie przejmuj się kimś, kto powie, że ten Wiersz jest do niczego i pisz dalej. ściskam mocno i serdecznie.

P.S. to chyba najlepsze momenty:

zwęglij moje usta nierządem
lubieżna Samotności

niech umrę!
niech zginę!

[M._Krzywak]

A mnie tak jakoś nie porwał ten krzyk - może od tego, że autorka oprócz mnogości zaimków osobowych w sumie niewiele wykrzyczała?
Pozdrawiam.

[Ewa Rajska]

ała

[51fu]

Michał, no chyba mi nie uwierzyłeś?!

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

uwierzyłem ;)
no prawie... :)
Jednak zawsze można oprzec się na ekspresji, a nawet zaawansowana enteroza ma swoją nazwę - "brachykolon" i jest gatunkiem (a jakże).
Człowiek nie jest niczego pewnym.
I tym sprytnym apoftegmatem kończe myśl.

[jacek_sojan]

przewrotny tekst, kabaretowy, dowcipny; szkoda że nie mam na imię "Samotność"...wziąłbym, czemu nie! :))); J.S

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jakżeż boli

[slawomir_zeromski]

jest coś co zatrzymuje ale niektóre słowa źle mi się kojarzą...

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

JA też nie!
ale....jak się chce dopatrzeć to się dopatrzy czegoś w tej SAmotności
ale ona nie dla mnie, mamjej dosyć....pozdrawiam Es