Dzien sie juz otarl

[Korczak Krzysztof]

Dzien sie juz otarl
o perle zmroku
o szmaragd zmierzchu
i o niepokoj
na listkach osiadl
zbawiony z teczy
wilgotny osad
slowek niewdziecznych
jak skromny smutek rosy chlipaniem
szuwarami idzie cichutkie rozstanie

[Roman Bezet]

Zabrakło ręcznika albo nawet zwykłej szmaty - wtedy dzień byłby czysty/suchy, a wiersz może byłby wierszem?
pzdr. b

[M._Krzywak]

primo - trzeba czytac tak, jak jest to napisane (zgodnie z poezją ludową rodem z Ugandy)
secundo - a jeszcze lepiej nie czytac.
tertio - i uprzedzam odpowiedź - w ... mam, że autor wydał tomiki.
Pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

wiem żeś za granicą - ostanią linijkę popraw - pomyśl, coś z tego będzie
z ukłonikiem i pozdrówką MN

--------------------------------------
Dzień się już otarł
o perłę zmroku
o szmaragd zmierzchu
i o niepokój
na listkach osiadł
zbawiony z tęczy
wilgotny osad
slówek niewdzięcznych
jak skromny smutek rosy chlipaniem
..........
--------------------------------------

[Oxyvia]

Nie takie złe. Lekkie, zwiewne, lśniące.
Zgadzam się z Messalinem. Ostatnia linijka psuje rytm, niszczy melodię, która jest główną wartością wierszyka. Za dużo sylab.
Pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i? co tam u poety słychać?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Rhiannon]

Niezłe.
Zgadzam się z Messalinem i Oxyvią.

Pozdrawiam, R.

[M._Krzywak]

Oxyvio, Messa - a nie wydaje sie wam że:

Dzień się już otarł - dzień jako jasnośc - zmierch jest nocą czy dniem?
o perłę zmroku
o szmaragd zmierzchu - a tutaj nie ma zakrętasa??? Czyżby podmiot jednym okiem widział perłe, drugim szmaragd???
i o niepokój
na listkach osiadł - ta formacja deminutywna czemu ma sł€życ? wrażliwości? to może na listeczkach, bliżej franciszkanizmu
zbawiony z tęczy - co to za związek? Jak można zostac/byc zbawionym z tęczy. Jeżeli to metafora, to chyba ta z Peipera...
wilgotny osad - "osad" - bardziej się kojarzy ze smogiem
slówek niewdzięcznych - podobnie jak wyżej - plus derywat kulejący, choc w bajeczkach możliwy
jak skromny smutek rosy chlipaniem - no a tutaj sobie można chlipnąc


Czekam na konstruktywną (he he) dyskusje

[Oxyvia]

"Wilgotny osad / słówek niewdzięcznych" kojarzy się rzeczywiście z czymś nieprzyjemnym, niekoniecznie ze smogiem, ale czymś mokrym, zimnym, "nietęczowym", a więc brudnym... I tak pewnie miało być. Niewdzięczne słówka psują człowiekowi urok całego dnia, choćby był najpiękniejszy, choćby przepłynął w czystych i kryształowych doznaniach jak perły lub szmaragdy. Jedno złe słówko na pożegnanie - i wszystko pstryk! - szlag trafia.
"Zbawiony z tęczy"... Może chodzi o to, że już wolny od złudzeń? Że klapki spadły z oczu?

[M._Krzywak]

Oxyvio:
No własnie - osad, a tutaj takie spieszczenie ("słówek"), które w dodatku mają byc wilgotne ( bierzemy "osad" zgodnie ze slownikową definicją). Zatem jaki jest sens związku - "wilgotne słówka"?
A do drugiego - skąd znaleźc związek "zbawienia z tęczy" - wyjaśnic to jakoś sensownie.
Zresztą ogolny zarzut mój to tego utworu jest taki, że jest to zlepek słów nie mających podstawy - jest to wiersz pozorny, co wpadło do głowy, to się chlapnęło.
A że mogę się mylic - trzeba postarac się to wyjaśnic :) Jak oceniający z oceniającym.

[Oxyvia]

Właśnie się staram.
Dla mnie wierszyk ma sens następujący: kończy się piękny dzień, pełen czystych, kryształowych, drogich jak klejnoty uczuć i doznań (miłości; zresztą sam dzień może być metaforą gasnącego uczucia). Nadchodzi wieczór, bo ktoś powiedział pierwsze niemiłe słówka, wilgotne jak rosa, ale nie ta piękna, kryształowa i z tęczą, tylko ta smutna jak łzy, nieprzyjemna jak wilgotny osad, "zbawiona" od tęczy - pozbawiona złudzeń, wolna od nich. Nadchodzi noc - płacz, chlipanie po utraconej miłości (romansie).
Dlaczego "słówka", a nie słowa? Myślę, że w tym wypadku jest to zdrobnienie eufemistyczne, zgryźliwe, mające podobną wymowę, co np. sformułowania: "gnojek", "złodziejaszek", "watażka", "kłamstewka polityczne", "Warszawka", "śmietanka towarzyska", "elitka", "światek", "półświatek" itd. Żadne z tych określeń nie oznacza niczego dobrego, nie wyraża życzliwych uczuć dla desygnatów, wprost przeciwnie. To tak, jakbyśmy komuś, kto nas obraził, rzucili przez zęby: "Dzięki za ciepłe słówka!"

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sesn tak, ale dalej będe upierał się o te środki - czyli zestawienie słów. Przecież to "rosy chlipaniem" jest okropne.
A co do treści - miłośc w ciepłym, delikatnym światku, w dodatku wrażliwym, megahiperpoetyckim (bo taki jest sens zdrobnień) - mnie razi sztucznością. stwarza to dośc naburmuszoną minę treści - w dodatku nie klejącej się. A w dodatku puenta - kolejny, 28976 raz o rozstaniu - czy to ma byc poezja współczesna?
Dla sprawiedliwości:
Ładny jest 1 wers (otarł zbliża się do cienia - tutaj ma to sens), melodyjnie wchodzi wers 4 i tyle.
Dalej nieprzekonany.

(a już pomijam brak polskich znaków na polskim forum po tylu dniach - za coś takiego powinno byc "won")

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ok - przyroda to wielkie zapytanie - patrząc od strony językowej (humanistycznej) czy fozycznej (matematycznej) - a jeszcze analizując logiczność nazw - tak Michał ma rację - ale i Krzysztof coś tam zawarł
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem, że wiersz po prostu nie przypadł Panu do gustu z powodu oklepanej treści i różowo-słodkiej poetyki. Tu już dyskusja nie ma racji bytu, bo gusta nie podlegają dyskusji. Ale myślę, że każdy ma prawo pisać na ten temat w nieskończoność, bo ile jest i było romansów na świecie, tyle wspomnień po nich i tyle mniej lub bardziej poetyckich zwierzeń o nich. Takie wierszyki to rodzaj zwierzeń, jeśli nie z romansu samego poety, to w każdym razie ze zrozumiałych dla niego uczuć peela. Każdy taki wierszyk jest jednak nieco inny, jak inny jest odcień światła w każdym punkcie tęczy albo zorzy polarnej. A jeśli kogoś ta tematyka znudzi, no to może ją sobie odpuścić i nie czytać. Ot, po prostu.
Takie są moje refleksje na temat gatunku "romancero".
A brak polskich znaków jest pewnie skutkiem nieposiadania ich przez Autora w "zagramanicznym" komputerze. Siła wyższa.

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem, że wiersz po prostu nie przypadł Panu do gustu z powodu oklepanej treści i różowo-słodkiej poetyki. Tu już dyskusja nie ma racji bytu, bo gusta nie podlegają dyskusji. Ale myślę, że każdy ma prawo pisać na ten temat w nieskończoność, bo ile jest i było romansów na świecie, tyle wspomnień po nich i tyle mniej lub bardziej poetyckich zwierzeń o nich. Takie wierszyki to rodzaj zwierzeń, jeśli nie z romansu samego poety, to w każdym razie ze zrozumiałych dla niego uczuć peela. Każdy taki wierszyk jest jednak nieco inny, jak inny jest odcień światła w każdym punkcie tęczy albo zorzy polarnej. A jeśli kogoś ta tematyka znudzi, no to może ją sobie odpuścić i nie czytać. Ot, po prostu.
Takie są moje refleksje na temat gatunku "romancero".
A brak polskich znaków jest pewnie skutkiem nieposiadania ich przez Autora w "zagramanicznym" komputerze. Siła wyższa.

A własnie, że nie. Jeżeli ktoś publikuje coś publicznie, powinien brac pod uwagę odbiór - to raz. Dwa - podstawowe prawo krytyki podejmuje głównie dyskusje o dziele.utworze - i ja nie pisałem o guście (chociaż tak uważam o tym wierszu) - ale wykazałem jego braki w budowie (no może nie braki, a wątpliwości). Ja wiem, że wielu tutejszych bytników uważa, że forum to miejsce, gdzie się można wypłakac bo przytulą, ale kilku tak nie uważa. Bo albo trwa walka o poziom, albo hopsiamy wokół siebie - jacyśmy to nie wrażliwi.
Dlatego - nie czytac? Nie oceniac? To wysyłajcie sobie privem, żebym tego nie widział.
Amen.

[Oxyvia]

Ojejejejejejejej, ale ja nie chciałam nikogo urazić! Można czytać, a można nie czytać. Można komentować, można nie komentować. Można pisać i można nie pisać. Można płakać, śmiać się i złościć w wierszach. Można lubić i nie lubić jakiegoś stylu. Wszystko można. Forum temu właśnie służy. I dyskusji także. I bardzo dobrze. I w tym cała zabawa.

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No to jak - piszesz, żeby omijac gatunek "romancero" (he he) - a teraz piszesz, co piszesz. Trzeba wybrac jedno stanowisko o konsekwentnie się go trzymac.
A tak pomijając temat - czy słuchasz muzyki pop?

[Oxyvia]

Cały czas konsekwentnie trzymam się swojego zdania: można czytać "romacero" i dawać komenty o tych wierszach w dyskusji, a można tego nie robić, jeśli kogoś zdecydowanie ten gatuneczek nie interesuje i wręcz denerwuje. Ale każdy ma prawo pisać wierszyki w tej konwencji. Dlaczego nie? Bo ktoś inny tej konwencji ma dosyć?
Poza tym zgadzam się z tym, że omawiany przez nas wiersz ma pewne niedociągnięcia warsztatowe, i sama o niektórych napisałam. Natomiast nie czuję akurat tego "złego" zestawienia słów i "bezsensowności" zdrobnienia. Akurat to pasuje mi do treści. No i tyle.
Czy słucham muzyki pop? Hmmm... Tak, czasami słucham - na spotkaniach towarzyskich, jako tła do rozmów i wygłupów. Nie jest to gatunek muzyki, który by mnie fascynował. Chociaż niektóre piosenki - trzeba przyznać - bardzo mi się podobają. Ale nawet w nich nie widzę specjalnych rewelacji muzycznych. Nie mniej uważam, że pop (music czy inny) jest bardzo potrzebny w życiu. Do zabawy. Bez której nie idzie żyć po prostu.
A dlaczego o to pytasz, miły Michale? Czy to tak a'propos tego gatuneczku, który nazwałam za Gałczyńskim "romacero"? ;-D
Świetnie mi się z Tobą dyskutuje. Pozdrawiam. :-)))
Oxy