Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Okulary kolorowe?
Okulary, czy to zdrowe?
Czy nie lepiej coś odmienić,
Zamiast chmurzyć się - jesienić.

Rozgrzać serce uczuć szczyptą,
Rozpromienić wokół wszystko,
Mimo lodu i zawiei
Świat się zaraz rozweseli.

Zaczniesz "tworzyć poematy,
W wielobarwne wchodzić światy"
I choć wokół lód i zima,
Ciebie tęgi mróz nie ima.

A śnieg chociaż nie jest biały,
Kolorowy jest nie szary.
Zima z Twoich oczu zniknie,
Za to wiosna Ci zakwitnie.

Lepiej z dobrym wzrokiem pożyć
Więc czy warto dziś założyć:
Okulary kolorowe?
Okulary, czy to zdrowe?

Opublikowano

A ja różowe często ubieram,
by na świat patrzeć tak malinowo
i nie wiem Jacku skąd Twa wątpliwość
i to pytanie: Czy to jest zdrowo?

Zdrowo na pewno, uwierz kobiecie,
bo to najlepsze są wspomagacze,
dzięki ich mocy świat radośniej,
w zwykłej szarości kolor zobaczę.

pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


aniu, miał być pouczający, czasami trzeba spojrzeć na swiat inaczej, obudzić sie z szarosci... bo radośni ludzie nie chorują...ale okulary nie zstąpią uczucia, to tylko surogat... na smutki dobrze przeczytać taki wiersz...
pozdrawiam ciepło/ ES
Opublikowano

Temat wielce frapujący,
przyznam bez przedmowy
okulary próbowałam
lubię świat w groszkowym.

Ciebie sobie wyobrażam
przez szkiełka różowe,
czuję nawet zapach mięty
czuję, daje głowę.

Jakie teraz mam na nosie?
gdybyś mnie zapytał…
to odpowiem, że do wierszy
dobrze mi w błękitach.

Jeśli wstanę lewą nogą
czarno widzę wszystko
gdy deszcz smutnych zdarzeń pada
jestem daltonistką.

  • 18 lat później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Rafael Marius zwłaszcza, że schody druciane i widziałam przepaść pod nogami:) weszłam na jednym wdechu i na takim samym wydechu zeszłam :) inne osoby to odpoczywają, ja weszłam bezpośrednio:) najbardziej brakuje mi słuchań o Bogu:) Słaby internet tu jest:)
    • Im szybsze mam myśli tym spokojniej chodzę gdy bujam w obłokach leże na podłodze gdy świat mi dopieka piję zimną wodę gdy brzydnie mi życie to dbam o urodę. Gdy hałas mnie goni to uciekam w ciszę gdy ktoś mówi brednie niczego nie słyszę kiedy słowo boli znieczulam milczeniem gdy sen nie nadchodzi uciekam w marzenie. Gdy wkrada się proza to wierszem rymuję gdy coś burzy spokój to azyl buduję gdy deszcz srogi pada to słońcem się śmieję gdy smutek mnie dusi to chwytam nadzieje. I gdy tak pomyślę to jestem sprzecznością świat mnie nie pokochał ja karmię miłością i choć się nie spina z wyobraźnią życie idę swoją drogą w niezmiennym zachwycie.     * z cyklu "Pisanie na kolanie"
    • wzdycha bo wie że piękno na co dzień ulotne                             nie zapomina się chwil uniesień
    • @violetta Rozmarzasz, porażasz... Bardzo ładny wiersz. Widoki także :-)
    • @Migrena chyba tylko Twoją poezją, można dotknąć w tak intensywnie autentyczny sposób choroby ducha, która sprawia, że człowiek staje się boleśnie niewidzialny dla świata i dla siebie samego.  Ale nie dla Boga - wiec tylko On może nas z tego wyciągnąć.    Prawdziwe dzięło stworzyłeś. Opisy nieziemsko bolesne ale autentyczne. Dla mnie - bo stan mi znany. Czytając- wszystko się w człowieku odtwarza.  Pod wrażeniem !   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...