syndrom pociągu

[Gosia Zamorska]

syndrom pędzącego pociągu
ruszającego pociągu
dwóch pociągów przy peronie
kiedy nie wiadomo, który z nich odjeżdża.

syndrom twardych siedzeń
braku miejsca przy oknie
oczekiwania na.
obserwacji.

syndrom brudnej toalety
fajki po kryjomu.
drzwi, które się ciężko otwiera. i ciężko zamyka.

ale przede wszystkim syndrom uciekających pól.
poczucia zawieszenia. względności krajobrazu.
bycia pomiędzy.

i przeczucie CELU podróży
celu, który na tyle jest daleko, by jeszcze o nim nie myśleć.
a potem już tak blisko, ze lepiej pamiętać o bagażu
niż o nim

[Ania_Kos]

ojć ja niedługo będę miała syndrom autobusu...gdy szkoła jeszcze nie tak daleko, by o niej myśleć, a gdy jest blisko, to już lepiej o przestać myśleć ;)

no ale na temat:
nie wiem czy w wierszu miałaś na myśli to, co ja w nim rozumiem, ale ja bym odniosła ten pociąg do życia...cel do śmierci? mi się całkiem podoba, bo można się nad nim zastanowić właśnie pod takim kątem. Najbardziej podoba mi się 1 i 4 strofa, i jeszcze koniec trzeciej, no i fajny pomysł w ostaniej.
Nie znam sie bardzo na poezji, ale "coś" w tym jest, bo zatrzymało mnie na moment, zmusiło do jakiegoś zastanowienia się, a przecież o to chodzi w poezji...

więc ok, pozdrawiam :)

[Jerzy Rybak]

Zjadłbym to – jako początek opowiadania.
Wiersz? nie, nie – dziękuję, ja wysiadam

[Panna Cogito]

strasznie nie podoba mi się gdy ktoś po kropce rozpoczyna z małej litery...w takim wypadku w ogole bym jej nie stawiała..męczące...ktoś z WAS ma jeszcze taką maniere....(?)

[Nata_Kruk]

Gosiu, wybacz, ale za dużo tego syndromu. Pozdrawiam... :)

[Gosia Zamorska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo to miała byc proza pierwotnie. tylko się jakos skróciła i wyszła eksperymentalna poezja. Taka dziwna.

[Gosia Zamorska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hehe, mnie też, jako purystkę językową, też to zawsze wkurzało. Ale jak eksperyment, to eksperyment.

[Jaro Sław]

Pociągi - to pierwsze zetknięcie z mechaniczną względnościa ruchu, ale zaraz syndrom?

Poza tym syndromem wierszyk całkiem całkiem, tylko po co te duże litery, przeciętnie wyksztacony czytelnik sam znaczenie znajdzie....

[Gosia Zamorska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po co duże litery? Ten pociąg ogłupia. Każe powtarzać: syndrom, syndrom. Bez duzych liter po kropkach. Żebym mogła cel w tej katatonii zobaczyć, musiałam go powiększyć:)

[Jaro Sław]

"i przeczucie CELU podróży
celu,(...)"


powtórzenie wystarczająco podkresla, aczkolwiek twoją intencję rozumiem....

Jednak w literaturze, takie powtórzenie jest wystarczająco wyraźnym zabiegiem....

"który z nich odjeżdża"

a tu to powtórzenie, a raczej wskazanie przez zaimek jest zbędne....

Pozdrawiam

[Gosia Zamorska]

Dzięki. Masz rację, przemyślałam.

[zak stanisława]

kiedy dobrze wpatrzeć się w krajobraz mijany, nie jest wcale tak nudno, mierzi tylko jednotonność.....
pozdrawiam ciepło