Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

syndrom pociągu

Gosia Zamorska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gosia Zamorska

Gosia Zamorska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

syndrom pędzącego pociągu
ruszającego pociągu
dwóch pociągów przy peronie
kiedy nie wiadomo, który z nich odjeżdża.

syndrom twardych siedzeń
braku miejsca przy oknie
oczekiwania na.
obserwacji.

syndrom brudnej toalety
fajki po kryjomu.
drzwi, które się ciężko otwiera. i ciężko zamyka.

ale przede wszystkim syndrom uciekających pól.
poczucia zawieszenia. względności krajobrazu.
bycia pomiędzy.

i przeczucie CELU podróży
celu, który na tyle jest daleko, by jeszcze o nim nie myśleć.
a potem już tak blisko, ze lepiej pamiętać o bagażu
niż o nim

Ania_Kos

Ania_Kos

Opublikowano
Opublikowano

ojć ja niedługo będę miała syndrom autobusu...gdy szkoła jeszcze nie tak daleko, by o niej myśleć, a gdy jest blisko, to już lepiej o przestać myśleć ;)

no ale na temat:
nie wiem czy w wierszu miałaś na myśli to, co ja w nim rozumiem, ale ja bym odniosła ten pociąg do życia...cel do śmierci? mi się całkiem podoba, bo można się nad nim zastanowić właśnie pod takim kątem. Najbardziej podoba mi się 1 i 4 strofa, i jeszcze koniec trzeciej, no i fajny pomysł w ostaniej.
Nie znam sie bardzo na poezji, ale "coś" w tym jest, bo zatrzymało mnie na moment, zmusiło do jakiegoś zastanowienia się, a przecież o to chodzi w poezji...

więc ok, pozdrawiam :)

Jaro Sław

Jaro Sław

Opublikowano
Opublikowano

"i przeczucie CELU podróży
celu,(...)"


powtórzenie wystarczająco podkresla, aczkolwiek twoją intencję rozumiem....

Jednak w literaturze, takie powtórzenie jest wystarczająco wyraźnym zabiegiem....

"który z nich odjeżdża"

a tu to powtórzenie, a raczej wskazanie przez zaimek jest zbędne....

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Ostatnio w Warsztacie

    • Autor_Nieznany
      Scena z telefonem

      Witam serdecznie. Nie wiem czy to dobre miejsce jeśli pomyliłem proszę o wyrozumiałość. Pracuje nad opowiadaniem psychologicznym. O mężczyźnie, który jest uzależniony od hazardu. Stracił kontrolę, jest na etapie obsesji. Itd. 

      Początek na razie zachowań dla siebie. Ale napisałem jedną z kolejnych scen, która wpisuje się w nurt psychologii bohatera. Uprzedzę, że czerwone pięć pojawia się w całości jako obsesja na punkcie tej cyfry K jest uzależniony od ruletki.

      Co myślicie o takim fragmencie?

       

      Jeszcze uwaga techniczna: Kafkowski "K" został wprowadzony technicznie, na razie nie mam pomysłu, ale raczej będzie to postać całkowicie anonimowa.

       


       - Słucham? - w słuchawce zabrzmiał kobiecy głos. K poczuł się jakby rozmawiał z asystentem sztucznej inteligencji. W sumie czego oczekiwał? Namiętności? Romantyzmu ? Przecież wiedział, że pod tym numerem telefonu ich nie znajdzie.

       - Masz teraz czas?

       - Tak - głos stał się jeszcze bardziej chłodny.
      - Gdzie?

         Dalsza rozmowa potoczyła się już szybko. Kilka szczegółów. Miejsce i czas. Kwota.
         Przez moment K poczuł się jak w podrzędnym kasynie. Przenika Cię jakaś surrealistyczna, absurdalna nadzieja na odmianę losu, choć twoja podświadomość mówi coś zupełnie innego. Słuchasz jej z lekceważeniem. Po czym zanurzasz się w świecie swoich fantazji, mgieł i ciemnego światła.
         Gdy było już po wszystkim, K wyszedł na ulicę. Był nieco skołowany. Zamiast ukojenia znalazł rozdrażnienie. Pewność siebie zmalała do zera. Mijając kolejnych uśmiechających się życzliwie przechodniów miał wrażenie, że na czole na wytatuowane - skąd wyszedł, co robił przez ostatnie pół godziny. Wiedział, że to nierealne. Przecież był anonimowy.
         K przez całe życie cenił anonimowość. Anonimowy był na ulicy; anonimowy w kasynie. Anonimowy przy barze flirtując z barmanką. Anonimowy w swoich ideałach. Zapętlił się w anonimowości i nagle zaczął miotać się na wszystkie strony. Zaczęło do niego docierać że powoli traci w tym wszystkim orientację. Widział w tym wszystkim jeszcze nadzieję - czerwone pięć (...).

       

       

      0

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...