Przestrzeń

[Mirosław_Butrym]

Przestrzeń zawiera życie,
kusi, by zaistnieć faktem,
nowych materii i zmian,
w symbolach bycia.

Cykliczny schemat kryje barwy.
Nieład układa kolejne wzorce,
tworząc nowy ład.

Rzeczy niemożliwe stawiają zadania,
dla ludzkiego geniuszu.
Czas ucieka w przeszłość.

Przemijające chwile,
odchodzą z czynami,
tworząc znaki czasu.

[Mademoiselle_Woland]

Prawdę mówiąc wiersz do mnie nie przemawia. Pozytywnie odbieram niektóre metafory, ale ogólne wrażenie nijakie. Rada: w kilku miejscach niewłaściwie postawione przecinki(przepraszam za pedantyzm, ale poprawność to poprawność):) Pozdrawiam:)

[M._Krzywak]

Niech pan nie uczy dzieci, bo czas im ucieknie...
Pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

Mirosławie - dal mnie ten wiersz wystukał się jak kolejka wąskotorowa
ale bez przestrzeni, wybacz
z ukłonikiem i poezją MN

[Jaro Sław]

Bo tu od razu trzeba zaznaczyc, że chodzi o szczęście w przestrzeniach Banaha i... tyle.

Poza tym tensory sił (a pewnie i zdarzeń) można opisać właściwościami tej przestrzeni.

Ten wiersz zaczyna mieć sens, jak podstawi się znaczenia wzięte z matematyki i fizyki, i z tego wyłania się byt, czyli cząsteczki, materia i coś, co dla nas istnieje jako realne .

fakt nowych materii i zmian,
w symbolach bycia

Tylko trzeba czytelnika jednak w ten klimat wprowadzic, coś mu podpowiedzieć. Inaczej będzie sie plątał po szerokich przestrzeniach na Połoninie Wetlińskiej i generalnie bedzie miał taki kociokwik....

Większość odbiorców poezji to jednak humaniści, albo ludzie nauczeni interpretować w kluczu "humanistycznym"....

(pewne wyrażenia techniczne, z pozoru brzmią jak wszytskim znane wyrazy potoczne, ale mają bardzo konkretnie zdefiniowane lub zoperacjonalizowane znaczenia, ale skąd biedny czytelnik ma to wiedzieć?)

;o)

[Dariusz Sokołowski]

Bana(ch)Ał