"wierność i miłość na śmierć i... "

[Michał Kowalski]

"wierność i miłość na śmierć i... "
na błotnistych betonowych płytkach
pod parasolką cierpliwości
czekał...
Tysiące par butów (wraz z ich właścicielami) wzburzało kałuże
tam i z powrotem, tam i z powrotem - po nic.
Zimne 'kap kap'
zimniejsze jeszcze 'dmuch dmuch...'
czuwał...
Ci od butów postawili już krzyż
właścicielowi szczególnie sfatygowanej, starej pary,
ale ciągle - nocą - mroźne 'hau hau'
te, co nie zwykły w butach chadzać,
nie zostały nauczone
(by skrócić wycie naiwności)
rozumieć znak krzyża.

[Julia_Tomaszewska]

Forma - zdecydowanie jestem przeciw. Chaos, a wierzę, że gdyby dokładnie uporządkować wersy, sciereczką zebrać z półki wersu niepotrzebne słowa ukazałby się utwór znacznie atrakcyjniejszy.

onomatopeje --> zbyt wiele, niepotrzebny zamęt.
Odnoszę wrazenie jakby wiersz powstał pod wpływem nagłego impulsu. Zostały przelane myśli, ale przecież warto pamiętać, że odbiorca ceni to co nasiąknięte jest poezją.
"na błotnistych betonowych płytkach
pod parasolką cierpliwości
czekał... "
"tam i z powrotem, tam i z powrotem - po nic." --> powtórzenie, oczywiście ja nie tępię z zasady powtórzeń, ale lubię mieć pewność, że musi być tak a nie inaczej. W tym momencie zaliczam to do braku "porządku".
"nie zostały nauczone
(by skrócić wycie naiwności)
rozumieć znak krzyża. " --> podoba mi się ( raz drugi)

Jestem przeciw butom (powtórzenia) i "hau hau".

:) rozpisałam się subiektywnie. Uczepiłam się nawet biednych kropek.
Proszę nie odbierać tego jako formę złośliwości. Nie poświęciłabym takiej uwagi, jeśli utwór nie zainteresowałbym mnie. ( Podoba mi się)
Pozdrawiam serdecznie.

[Maria Anonym]

Witam.Pare razy juz czytalam tekst,ale chyba za malo,wydaje mi sie ze mniej wiecej wiem o co chodzi-wytrwale znosza swoj codzienny krzyz.Tylko sie zastanawiam czy musza? czy tez chca?
Pozdr,M+A

[Maria Anonym]

Zgadzam sie tez z pania Julia,bo naprawde ciekawe tematy i metafory,ale ciezko sie czyta z powodow juz podanych przez p.Julie
M+A

[Michał Kowalski]

mhm... zasadniczo zastanawiałem się czy wiersz zdoła przekazać mój zamysł... czy nie bedzie zbyt chaotyczny i niejasny... generalnie na mysli miałem (mam wątpliwosci czy tak został odebrany) czworonoga- psa, który pozostawiony przez zmarłego pana naiwnie czeka na jego powrót...

[Valdessa Kane]

bardzo smutny jest ten wiersz :( nie czesto cos jest mnie w stanie az tak poruszyc i przyznam ze po jego przeczytaniu... rozplakalam sie...

[Nowak Grzegorz]

jestem w szoku...podoba mi sie....wyczuwam dziwne fluidy...wiersz z klimatem...opisane w 3d...dodaje do ulubionych!!!
pozdrawiam

[Joanna_W.]

... i na resztę"

Najpierw tytuł: za dużo o jeden spójnik.
Sama materia obrazu: bardzo szorstka w dotyku, drapie. I to jest jej zaletą.

Pozdrawiam. A.

[Maria Anonym]

Michal ! po twoim wyjasnieniu troche sie rozjasnilo ,smutny wiersz i taki prawdziwy, szkoda ze ludzie tak nie potrafia kochac );
pozdr, M+A

[Mirosław_Serocki]

Wywal te wstrętne wielokropki.
Dwa ostatnie wersy zamieniłbym miejscami. Konczenie wiersza znakiem krzyża nie zawsze jest korzystne.
I jeszcze mam wątpliwości:

"nie zostały nauczone
(...)
rozumieć znak krzyża" czy

"nie zostały nauczone
(...)
rozumieć znaku krzyża"

Pozdr.

[Michał Kowalski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Mirku - w ogóle w wierszu jest masa tej okropnej interpunkcji, której nie lubię i od jakiegoś czasu staram się nie stosować, co do ostatnich wersów podobnie mam wątpliwości. Wiersz, można by powiedzieć, z długą broda, przydałby mu się nowoczesny retusz... miło, że zajrzałeś
pozdrawiam serdecznie