Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Poczatek calkiem niezly.Ale od:"ale ty wiesz! " bym zmienila..W takich krotkich wierszach wazne jest zaskoczenie i pomysl..Tu pomyslu moim zdaniem nie ma..Wiersz napisany od tak sobie..

Opublikowano

Bardzo mi się podoba, choć przyznam, że musiałam go przeczytać kilka razy aby do mnie dotarł. Podoba mi się, że wiersz choć krótki jest dynamiczny. Pierwsza połowa do wersu "nie wie" jest bardziej lekka, jakby gdzieś zawieszona natomiast druga połowa zaczynająca się od wersu :ale ty wiesz!" zaczyna nabierać tempa i choć w dalszych wersach nie ma znaku wykrzyknika, to mimo wszytsko czyta się je tak jakby tam był. Główny przekaz całego wiersza w ostatnim wersie jest oddzielony od reszty, co zwraca na niego uwagę.
To takie moje skromne spostrzeżenia

Pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam Dormo.Ciekawa jestem jakiego zakonczenia i zaskoczenia sie pani spodziewala,a moze ze lew naprawde wyskoczy i kogos pozre? (Ö).
Tak naprawde to wlasnie od:"ale ty wiesz"tekst byl najwazniejszy- glowne przeslanie wiersza.
M+A
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Hay. .....I nie tylko panie Tomaszu,niektorzy"wladcy" mysla,ze to w przemocy lezy ich sila,dlatego uzylam tego wlasnie porownania,...moze przejrza kto to wie? ciesze sie,ze wlasciwie odebral pan tekst.
M+A
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Rowniez pozdrawiam . Dziekuje za mily komentarz i wytrwalosc.Dokladnie
wszystko tak jak w pani opisie czulam przy pisaniu.Nad wykrzyknikami sie zastanawialam,ale jednak ich nie umiescilam,z powodu ktory pani podala :)

M+A
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dobry wieczor Michale!Ciesze sie,ze zajrzales do mnie i to w dodatku z czyms przyjemnym.Powiem ci po cichu,ze mnie tez ruszyl,bo wiele razy w swoim zyciu tego doswiadczylam.(;
M+A
Opublikowano

zakłądam że w wierszu o przesłąnie chodziło, więc tylko do niego sieodniosę:
lwem kieruje instynkt, ten sam który kieruje człowiekiem, inaczej stalibyśmy się "robotami" ... rozum to fajna rzecz ale prawdziwą przyjemność czerpiemy tylko z zaspakajanie pierwotnych instynktów, i tylko one nas motywują...("taka jest moja koncepcja, tak ja to widzę..." ;) )
poza tym:
"nie napadaj
nie bij

nie zabijaj."
lwy, ani żadne inne zwierzęta tak się nie zachowują (wobec swoich) : to wynalezek ludzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Grzęźnie w gąszczu natrętnych myśli  między szkłem kolorowych pingli a jeziorem wyschniętych źrenic teatr spleciony z bladych cieni    Parkiet sceny ubrany w szkarłat na niej leży para sylwetek nad nimi dawno zmarły światła rozdarte grubym murem we mgle
    • @bazyl_prost Ależ też otóż to. Wielu mówi, że tak naprawdę nic się nie zmieniło. Wiesz ciężko dociec, ale sam fakt  na przykład istnienia forum poetyckiego jest zmianą. Sam fakt facebooka, nie wiem youtuba, spotify. To nie jest aż taka zmiana oczywiście, bo były spotkania autorskie, więcej, rozmowy były i wymiana myśli, ale jednak jest kategoria pewnej zmiany. Czegoś z trochę innego rozdania. Ma to ciężar gatunkowy szeregu minusów i plusów. Nawet nie bardzo wiem co przeważa. Mnie trochę martwi w wielu branżach jakby rodzaj nieco nieodwzajemnionej nadprodukcji :// 
    • Leżysz zdrętwiały w wilgotnej pościeli Martwa ofiara, można by pomyśleć  Lecz jeszcze tli się życie w twoim ciele Łza ci wędruje przez wklęsłość policzka Przywłaszczyli cię sobie brutalnie Pogwałcili godność twej duszy i ciała Ludzką istotę porzucili na twardej glebie Aby samotnie tam umierała Pomszczę cię, mój królu, to ci obiecuję! Być może nie sam, a z czyjąś pomocą  Lecz teraz siedzę przy tobie i zaklinam czule By twój ból odszedł wraz z kończącą się nocą Cicho mówię do ciebie, ty zdajesz się być głuchy Strzaskany, zamknąłeś się w sobie  Słodko-gorzki rąk bezwład i włosów miękkie puchy A cisza jak w grobie Składam na twojej piersi ołtarzu  Ciepło i światło mojego dotyku Nie odrywając wzroku od skamieniałej twarzy  I pierwszego na niej słońca promyka Wtem ktoś puka do drzwi, ciekawy nieszczęścia To przyjaciel twój stary, otwieram mu w półśnie Dzieląc się z nim tą nieśmiałą nadzieją Że kiedyś jeszcze zobaczę twój uśmiech…
    • @Leszczym nie nowsze od starego , taki niuans
    • @bazyl_prost Nawet nowsze mogą być niczego sobie, nie oczekujmy przecież cudów :))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...