Spotkania - fryzjerka

[Bogusława_Matusiak]

Spotkanie

Dziś nie ma już takich zim jak kiedyś
rzekła do mnie znajoma staruszka w kolejce na rehabilitację.
dłonie złożone jak do modlitwy grubym fioletem żył
są wyznacznikiem zbyt długiej drogi
nawet te zmarszczki w tym sztucznym świetle
zdają się mieć tysiąc lat albo i więcej

tak, zimy kiedyś były inne białe
bardzo białe i pełne szronu
wychodziło się z domu w poszukiwaniu
dobra które gdzieś miało być
i nadzieja która też miała szansę bardziej istnieć
albo było to tylko złudzenie nie odczuwania ciężaru
jak dzisiaj starego ciała, a energia ,
oj ta pani rehabilitantka i tak nie da rady
zawrócić jej biegu ale zawsze to namiastka
no i spełniam prośbę syna

pamiętasz go prawda? Tak pamiętam.
chociaż staram się nie zbierać w sobie ludzi
tylko wrażenia to mniej kosztuje
dopiero teraz poznaję twarz tej naszej
miasteczkowej fryzjerki
jeszcze kilkanaście lat temu pamiętałam
dotyk tych rąk w których nie wiem jak to robiła
trzymała po kilka różnoksztłatnych
i różnokolorowych grzebieni

nie są już najważniejsze
produkują nowe
do nowych fryzur i mody na głowie
jak przed wiekami i teraz i potem

[Aneta Paradysz]

Nostalgia i plastyczne wizje kobiet przeniesione na płótno przez E. Degas’a – tak właśnie ujrzałam Twój wiersz - zwyczajny dzień, zwyczajne spotkanie, a jednak jego zapis maluje w umyśle coś więcej niż realizm...może to szczypta impresji, a może uczuć..?

Jeśli chodzi o techniczną stronę wiersza, nie wnikam, pewnie można by było zapisać go inaczej, ale przy powyższej treści nie jest to aż tak istotne.

Pozdrawiam
Aneta

[Tadeusz_Hutkowski]

Cieszę się , że mogłem przeczytać.

Bardzo się podobało.


Pozdrawiam

Tadeusz

[natalia]

to naprawdę bardzo dobry wiersz (jak dla mnie :)
świetnie opisałaś Bogusiu tę kobietę, detale jej wyglądu i opis tamtych lat są urzekające i w ulubione jak nabardziej :)

nie wiem czy by nie wyciąć "te" zmarszczki ponieważ potem mamy "w tym" świetle i to się troszku gryzie, zastanawiam się też czy nie powinno być "i nadziei" bo zdaje mi się że wychodziliśmy z domku w poszukiwaniu dobra i właśnie nadziei, ale może źle zrozumiałam :)

Serdecznie pozrawiam
Natalia

[Marcin Jagodziński]

to jest niezłe, aczkolwiek do dopracowania. ten "wyznacznik" najbardziej nie podpasował.

[Dorma]

Stanowczo za malo poezji w tym wierszy..Moglabym nawet zaryzykowac stwierdzenie ze to nie jest wiersz..Wystarczy zmienic nieco forme..