Temat

[Piotr Sanocki]

Niebu wydartą siłą drapieżcy
Zabieram strzępy krzyków
W otchłań wzlatuję ciemną
Widzę, obserwuję każdej nocy

Jak dzieci ułożą do snu
Jak sami zajmą się sobą
Potem wpadam ciszą zamiatając
Cichym szelestem, firanką kołyszę

Leżą znudzone nocą maskotki
Na podłodze pełno ich jak armii
Pośrodku na wyspie z białych obłoków
Gdzieś porozrzucane piórka niedawnej bitwy

Czuć w powietrzu te napięcie
Nić lada chwila się zerwie, aż trzeszczy podłoga
Krzyk! Światło! Wzdychań deszcze
Uczta wspaniała, nasycę się wreszcie...
[sub]Tekst był edytowany przez Piotr Sanocki dnia 02-06-2004 14:28.[/sub]

[Piotr Sanocki]

Dzięki za komentarz :)

Pozdrawiam serdecznie

[Michał Kowalski]

Mnie także podoba się ten utwór... Uważam, że nie jest to łatwy, prosty wiersz, wymaga choć odrobinę wysiłku i wyobraźni. Gratuluję i pozdrawiam

[Coolt]

wyobraźnia i pomysł autora są ewidentnie dobrą stroną.
Ale są też te złe ;)

Jakoś mało mi pasuje tytuł wiersza do treści, no ale może to subiektywne odczucie.
Ale:
widzę, obserwuję każdej nocy, to już za dużo ;) po co dwa określenia na prawie tą samą czynność?

Jak sami zajmą sobą --> a tego to już nie rozumiem zupełnie :)
Nie zgubiłeś przypadkiem SIĘ?

pełno ich jak armii? a od kiedy armii jest tak dużo? zazwyczaj jest ich tylko kilka ;) Za to, żołnierzy w armii jest całkiem sporo ;)
Strasznie słabe to porównanie, a przecież stać Cię na coś lepszego.

Możesz powiedzieć, że marudzę, czepiam się albo że czytam uważnie, zależy jak na to patrzeć :)
Pozdrawiam
Coolt

[Piotr Sanocki]

Heh! Dzięki Coolt za dobre rady, napewno z nich skorzystam :)
W wersie "Jak sami zajmą sobą " - rzeczywiści zabrakło "się" :) Nie wiem jak to przeoczyłem, ale już poprawiłem :)
A te "pełno ich jak armii" - to już tak musi być, bo to celowy błąd ;)
Dzięki za konstruktywny komentarz!

Panie Michale, wiersz jest jaknajbardziej o wyobraźni :) Dziękuję za komentarz!

Pozdrawiam serdecznie