brak tytułu

[kyo]

nie spotkamy się w masie krytycznej miasta, w chodnikach
metra, tafli szkła ani lusterku schowanym w kieszonce torebki

w drewnianej skrzynce smutniej skrzypi zawias; paciorki
koraliki stacji na zapisanych zdjęciach, wysuszone wieko
szybciej rozpada się – wolniej rośnie dąb przy domu

w ile rzeki po odwilży brodzą dzieci, księżyc komunikuje
przypływ, w szprychach roweru topi się słońce – ktoś rzuca się,
odmawiają nerwowe litanie

na twarzy dziewczynki żarzące się bielmo. odnalazłem

[Tomasz_Biela]

Ciekła jaskrawość prawie jak ślina


nie spotkamy się w masie krytycznej miasta, w chodnikach
metra - tafli szkła - lusterku schowanym w kieszonce torebki

w drewnianej skrzynce smutniej skrzypi zawias; paciorki
koraliki stacji na zapisanych zdjęciach, wysuszone wieko
szybciej rozpada się – wolniej rośnie dąb przy domu

w ile rzeki po odwilży brodzą dzieci, księżyc komunikuje przypływ, w szprychach roweru topi się słońce – ktoś rzuca się,
odmawiają nerwowe litanie

na twarzy dziewczynki żarzące się bielmo. odnalazłem

/////////////////////

ogólnie
nie zmieniam biegu interpunkcji
niech sobie będzie
jedynie małe ale tu i tam

wieczności.

[degrengolada]

jak pan Tomasz +
szybciej rozpada się – wolniej rośnie przy domu dąb

d. się czepia;p
pzdr

[zak stanisława]

komunikuje- ma rację Tomasz, możesz wymienić? a wiersz dobry
pozdr. ES

[Espena_Sway]

witaj Jaśkoo :) moim skromnym wiersz przyzwoity,
nie mam zaczepek ;). może poza tym, że masz
dziwną interpunkcję, ale :]. no właśnie, wydaje
mi się, że przemyślałeś ją i ma jakieś ukryte znaczenie.

a tytuł proponuję - "rozerwane drzwi", ewentualnie "postrzępione drzwi"

serdeczności Espena Sway :)