Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pobladły jęk rozlał się po tynku
Zbierasz pozostałości trzeźwości z nocnego blatu
Uderzasz oczami w czarno-białe chwile
W tym przerażającym krzyku życia
Lód rozerwał resztki ukrytej przyzwoitości
Dziś tylko chłód wydobywa się z ust
W oziębłość po cichu wcisnęła się prawda
Nie wetknięto jej tam na siłę

Chwytając w amoku błękit źrenic
Jedynie krople spływają w dłonie
Pieściły dawno twarz dziś już zapomnianą
W deszczu porażek spłonąłem
Taki swoisty ewenement tak
Nic nie ma zamiaru łączyć się w spójność
Rozleciał się całokształt
Potłuczony o lipcowe dni

Jednym błyskiem rozniósł trwały blask
Rzucił w karmazyn kwiatów
Myśl o zagładzie
Płynie po ścianie jasny jęk
Własne odbicie widzę
Odgłos szczęścia czy goryczy
Logika też się rozpadła
Wraz z ostatnią gwiazdą na już jasnym niebie

Opublikowano

Patryku, fajna ta Twoja zagubiona, mam jednak kilka uwag... zamiast "zbierasz pozostałości trzeźwości z nocnego blatu".. zapisałabym... zbierasz resztki trzeźwości z nocnego blatu... wers będzie krótszy i chyba lepiej "wyjrzy", pominęłabym w ogóle wers "taki swoisty ewenement tak"... dalej, chyba lepiej zabrzmi... nic nie ma zamiaru łączyć się w spójność... bez słowa "spójną".
Sądzę ,że debiut calkiem udany. Pozdrawiam... :)

Opublikowano

Trochę na siłę napisany ten wiersz ale niektóre jego części są inspirujące i dzięki nim z ciekawością przebrnęłem przez Twoje pisanie. Zdecydowanie popracuj przy nim.

Opublikowano

Tzn. Nie planowałem rymowac wresów w tym wierszu, zresztą wogóle rzadko to robię, i w tym wypadku też ich nie rymowałem a jeśli trafił sie jakiś niedokładny rym np.

Chwytając w amoku błękit źrenic
Jedynie krople spływają w DŁONIE
Pieściły dawno twarz dziś już zapomnianą
W deszczu porażek SPŁONĄŁEM

ty była to raczej kwestia przypadku...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...