Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

za zamkniętą ścianą cieni
z szybą, gdzie marzenia
upadają przy każdym wschodzie słońca
w tym tak realnym świecie
każde moje pragnienie
strącasz do otchłani milczenia
gdzie nadzieja jest już tylko
upadłym aniołem

przychodzi powoli
dama śmierci

Opublikowano

czy to jakaś zmowa??!?!?!! wszyscy by tylko umierać chcieli !! marzenia same sie nie spełnią, w ogóle rzadko kiedy sie spełniają, ale liczy się walka, droga, próby... czy nie lepiej jest "zagrać", stawką jest życie którego i tak masz już dość, wiec dużo nie stracisz...
sorka za ten tekst, ale dzisiaj od rana czytam "ody do samobójtwa" i już nie mam siły...nawet nie wiem czy Twój wiersz też taki był...ale z tym mi się skojarzył...
pozdrawiam i polecam nie poddawać się bez walki(i tak nie wygrasz, ale chociaż będziesz mieć trochę zabawy)

Opublikowano

tak czasem bywa ze wszyscy prawie pisza o smierci... troche sie moze to wydawac dziwne, ze mlodzi ludzie a im w glowie smierc, ale tak bywa, nom coz zrobic... wiersz ogolnie nawet niezly, podoba mi sie najbardziej z twoich dotychczasowych...

Opublikowano

A można robić postęp w pisaniu wierszy? Owszem matematyka, fizyka w tych dziedzinach można zrobić postęp, ale poezja to coś więcej niż odrabianie pracy domowej.
Ważna przede wszystkim jest Pani opinia podobnie jak wykształcenie własnego stylu. A jeśli już tworzymy coś swojego to jak ktoś moze ocenić "postęp"?
(raz lepiej, raz gorzej - wykres funkcji p(x))

ach ..Pani przecież wie, że jest Dobrze :)

Opublikowano

wszystko to juz znamy, nie zaskoczylas mnie za bardzo niczym, a te postepy nieszczesne... o mamo a z kim Pani sie sciga? wiersz przecietny.

Opublikowano

chociazby ze sama soba moze sie scigac, wg mnie postepy sa, ale nie chce ci tez slodzic ze jest wspaniale bo nie jest, postepy wzgledem poprzednich sa widoczne... a czym mozna zmierzyc postep, ot chociazby tym ze komus sie podoba badz nie...

Opublikowano

nie pisałem komentarza "na długość" poza tym nie dotyczył za bardzo wiersza... ale po prostu musiałem się wykrzyczeć, wczoraj już dostałem takiego uczulenia na samobójców, ze bym ich wszystkich pozabijał ;p :))) więc jezeli ktoś planuje samobója, to prosze się do mnie zgłosić :)))

Opublikowano

Klaudiusz-ile bierzesz od zlecenia na samobójców??? (to oczywisście żart) ;)
wiersz idealny do "zdolowania tych co na dnie"- jak ktoś miał wątpliwości co zrobić to już wie;)) - przeczytać ten wiersz i...
serdecznie pozdrawiam
anka
PS. przepraszam za ten "wisielczy humor"

Opublikowano

nadzieja jest już tylko upadłym aniołem...jak to tylko?! może aż? czyżby upadły anioł nie mógł już nigdy wstać? rozprostować skrzydeł? tchnięty nowymi marzeniami znów wzbić się pod niebo?

a dama smierci jest ślepa....ładniej powiedziawszy niedowidząca, zabiera tych, którzy jej się napatoczą, wystarczy więc jej schodzić z drogi :)

mimo wszystko wierszyk mi się podoba :) bo ładnie się czyta i taki malutki obrazek sie widzi, dość smutny, ale wystarczy właśnie parę rzeczy ruszyć i już będzie lepiej, weselej :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

ps ja pierwszy raz słyszę, że wraz ze wschodem słońca giną marzenia!!
moje wtedy się rodzą :)

Opublikowano

śnimy i marzymy przeważnie w nocy. gdy wstaje dzień wszystkie nadzieje stają przed rzeczywistością i giną (przynajmniej w kilku przypadkach)
na początku moje wierszyki nie podobały się nikomu, ale teraz przynajmniej kilka osób mówi, że jednak nie są aż takie beznadziejne. uważam więc to za jakiś postęp, i oczywiście podnoci mnie na duchu.

dzięki za wszystko... :))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...