Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

coż jednak z tego-format dup zawadzał
bo się z wymiarem obrazów nie zgadzał
trzeba by wielkie zamawiać płótna
-wielka wybuchła wśród (p)osłów kłótnia
a i malarze trzy grosze dodali:
"Samych pup nie będziemy malowali!
Bo w tym cały tkwi sekret i tajemnica
żeby umieć pokazać kobiece lica"

Opublikowano

i teraz koledzy po piórze
pomówmy o cenzurze
co zali zasłonić konieczne
co w obrazie bywa zbyteczne
a moze dla świętej inkwizycji
rozłożyć obraz do dwóch partycji
i górną odsłaniać dla dzieci
a całość dla reszty jak leci
nie ważne czy (p)osły patrzą
czy dziennikarze sensację wietrzą
bo zza roku jakiś kleryk podgląda
to czego nie wypada oglądać!

Opublikowano

Rzekł służący, panie hrabia
dupę panu ktoś obrabia,
hrabia na to oburzony,
lecz nie moją tylko żony.

Wobec tego drogi Janie
nie proś żony na śniadanie
lecz się podmyj mój ty lisku
i daj siebie na półmisku.

Jan pomyślał, ty pedale
lecz się nie sprzeciwił wcale
bo jak hrabia miał ciągoty
oraz miano męskiej cioty.

A co dalej tam się działo
życie samo dopisało
bo na życie należycie
hrabia z janem miał współżycie.

Opublikowano

ciało posła już po diecie
nie wiem czy to drodzy wiecie
pożądane w każdym względzie
było jest i zawsze będzie
co do ustaw wdzieków panien
rzuce w obraz cięzki kamień
mimo ze nie mówi wcale
a broń Boże nie pedałem
bo on jest i katolik i hetero
w czasie wojny dzielny gieroj
nie pozwoli Roman(sidło)
zwieść nas na nieprawe skrzydło
więc wprowadzi prochibicje
na gołe ciała i ludzkie ambicje

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ciepła wakacyjna noc  gdy dochodzi pierwsza podsłuchuje świerszcza   gdy zbliża się druga podziwiam jak w trawie świetlik mruga   gdy wybija trzecia raduje mnie jak słodko śpią małe łabędzia   o czwartej ktoś mówi noc mnie bardzo nudzi więc mówię do niego    spójrz na horyzont widzisz - hen daleko nowy dzień się budzi
    • słyszę go, z prawej bądź z lewej  słyszę jak w kielich bije serce    nie pytam dla kogo dzwoni  bo ciągle słyszę go obok jak w myśl dolewa trwogi jak sen druzgocze co noc   może to nie o mnie śpiewa lecz co z tego, co to zmienia jeśli już wybrał godzinę przeistoczy ciało w padlinę   słyszę go, jest coraz bliżej żyję, choć wyrył mi bliznę
    • @wiedźma Czarująca, bardzo Ci dziękuję za to odczytanie. Jest kompletne i głębokie... Nawet mój styl odczytałaś, jakbyśmy się znali osobiście z nad filiżanki kawy.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, ale to pragnienie nie jest powszechne. Na pewno dotyczy poetów, artystów. A powinno być - bo żyjemy 1 raz, ujmując temat aseptycznie. AI wkrótce będzie wyrokowała, kategoryzowała - ingerowała w życie społeczne, bo będzie jej nadany (ograniczony ale jednak) autorytet prawny. Już jest używana w wyrokowaniu administracyjnym w USA, w niektórych stanach. Już jest asystentem w diagnostyce klinicznej i zdobywa rosnące uznanie, budząc przerażenie i opór środowiska lekarskiego, obok udawanego i nieodpowiedzialnego lekceważenia. TAK! Cała kultura buduje na "podłożu/ nawozie" dorobku artystycznego, mimo ze deklaruje obojętność i sprzeciw wobec tradycji. Od archetypicznych idei człowieka nie uciekniemy NIGDY.   Tak!!! AI jest ateistką i tak będzie wykorzystywana, a w dodatku można ją pytać dowoli o uzasadnienie - będzie idealnie odczłowieczone. Bardzo Ci dziękuję, Czarująca. Czy można u Ciebie wykupić abonament i dlaczego tak drogo?! DZIEKUJĘ Ci

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • „Późna miłość” Razem poznawać przyszłości wymogi, zjednolicić umysły zgodnie do przodu, resztę życia ratować – szlak już ubogi, ciesząc się sobą tak bez powodu. Pomagać sobie, stawiając na nogi, przeszłe rany leczyć z miłosnych zawodów. Ułożyć wspólnie nowego życia prologi, zwad nie szukająć – ani do nich powodów. Iść sercem przy sercu w bezkresne drogi, ścieżką do bram rajskiego ogrodu, kochać do śmierci ogniem pożogi, pożaru żarem – miłości dowodów. Takim spacerem – bez żadnej trwogi, dojść do wspólnego końca schodów. Razem zapukać w wieczności progi, i wejść ręka w rękę do edeńskich ogrodów. Leszek Piotr Laskowski
    • @Berenika97 Dzięki za komentarz.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...