Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

coż jednak z tego-format dup zawadzał
bo się z wymiarem obrazów nie zgadzał
trzeba by wielkie zamawiać płótna
-wielka wybuchła wśród (p)osłów kłótnia
a i malarze trzy grosze dodali:
"Samych pup nie będziemy malowali!
Bo w tym cały tkwi sekret i tajemnica
żeby umieć pokazać kobiece lica"

Opublikowano

i teraz koledzy po piórze
pomówmy o cenzurze
co zali zasłonić konieczne
co w obrazie bywa zbyteczne
a moze dla świętej inkwizycji
rozłożyć obraz do dwóch partycji
i górną odsłaniać dla dzieci
a całość dla reszty jak leci
nie ważne czy (p)osły patrzą
czy dziennikarze sensację wietrzą
bo zza roku jakiś kleryk podgląda
to czego nie wypada oglądać!

Opublikowano

Rzekł służący, panie hrabia
dupę panu ktoś obrabia,
hrabia na to oburzony,
lecz nie moją tylko żony.

Wobec tego drogi Janie
nie proś żony na śniadanie
lecz się podmyj mój ty lisku
i daj siebie na półmisku.

Jan pomyślał, ty pedale
lecz się nie sprzeciwił wcale
bo jak hrabia miał ciągoty
oraz miano męskiej cioty.

A co dalej tam się działo
życie samo dopisało
bo na życie należycie
hrabia z janem miał współżycie.

Opublikowano

ciało posła już po diecie
nie wiem czy to drodzy wiecie
pożądane w każdym względzie
było jest i zawsze będzie
co do ustaw wdzieków panien
rzuce w obraz cięzki kamień
mimo ze nie mówi wcale
a broń Boże nie pedałem
bo on jest i katolik i hetero
w czasie wojny dzielny gieroj
nie pozwoli Roman(sidło)
zwieść nas na nieprawe skrzydło
więc wprowadzi prochibicje
na gołe ciała i ludzkie ambicje

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man wiedziałam że słusznie jest kochać granat ostatecznie głębokie piękno zamyka się w tym kolorze niebo nocą, morze nad którym stoję koszula po mężczyźnie, dobrze luźna 
    • @Magdalena Odmieniany przez Wszystkie przypadki Układany w scrabble Czytany z chmur Przesypywany Z ręki do ręki Na plaży Granatowego morza Za chwilę z liści Kłosów Spokojnej toni Jeziora
    • @Marek.zak1   Bardzo dzięuję!    Dziękuję za rozbudowany komentarz i za dobre słowo o moich wierszach.   Rozumiem Twoje przemyślenia, choć widzę ten wiersz trochę inaczej - nie jako oczekiwania wobec "facetów" czy "dziewczyn", ale jako pytanie o bliskość w ogóle. O to, czy potrafimy się spotkać w pełni - niezależnie od płci. Myślę, że subtelność i głębia nie są domeną jednej płci. Raczej - rzadkością u wszystkich ludzi. I może właśnie dlatego ten wiersz brzmi jak poszukiwanie. Ale wiem, że pewien pisarz twierdził, że konstrukcja mężczyzny jest prosta. Na pewno zna się na nich lepiej, niż kobieta. :) Pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!    Twój komentarz sam jest wierszem.  "Milczenie pełne znaczeń" - tak właśnie chciałam, żeby ten wiersz brzmiał. Jak cisza, która mówi głośniej niż krzyk. "Mysli dojrzewają jak kwiaty w ciszy" - to piękna metafora. Ogród rzeczywiście był dla mnie miejscem, gdzie wszystko zaczyna się powoli, zanim zamieni się w żywioł. Dziękuję, że pozwoliłeś wierszowi odbić się echem w Twoim sercu. To największy zaszczyt dla każdego słowa.   Serdecznie pozdrawiam. :) @lena2_   Bardzo dziękuję!  Sprawiasz mi wielką radość. :)     Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @Migrena Jako Kolega po fachu, podobno w dzień poezji - akurat Was muszę ostrzec przed pisaniem za "dobrych" wierszy :)))
    • @vioara stelelor   Och, Twój komentarz mnie poruszył. To, że wiersz w Tobie rezonuje - to największy dar, jaki może dostać piszący. "Nie tylko tej drugiej osoby, ale przede wszystkim tego, co jej obecność w nas otwiera" - to zdanie samo w sobie jest kluczem do całego wiersza. Właśnie o to chodziło. O odwagę przyjęcia tego, co w nas budzi druga osoba. Nie uciekania przed własnymi strunami. "Ziarno zasiane w ziemi" - piękna metafora. Bliskość wymaga gleby, nie asfaltu. Wymaga kogoś, kto pozwoli wibracji zabrzmieć, nawet jeśli obudzi echo po latach ciszy.   Dziękuję za te słowa. Za to, że wróciłaś do wiersza. Za chusteczki.  I za to, że podzieliłaś się tym.    Serdecznie pozdrawiam.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...