Słowa źródłem

[kashmire]

Monice - uśmiechu i szczęścia

to dlatego wolimy
milczeć pod wiatr.

a te poranki
przepływające słono pomiędzy palcami
rodzą niepewność spojrzeń
i czarne cienie na poduszkach

to tam, gdzie śnią się
parujące lustra
i zarysy nieuchwytnych słońc
gwiazdy gasną nie zawsze tak samo

to nic
ten sam wiatr przyniesie zapach skrzydeł
szumiących na niebiesko

[Black Swan]

ładne

[kashmire]

dziękuję za opinię. Pozdrawiam:)

[Bartosz Wojciechowski]

Może rzeczywiście ładne:) No, w każdym razie pozytywny sygnał na przyszłość:)
Ale, wg mnie:
- coś trzeba zrobić z tym "uśmiechu i szczęścia" tam hen, po prawej, bo w tej formie,
nawet biorąc poprawkę na niektóre awangardowe formy zapisu, to jest po prostu
zagadka - co te słowa tam robią? Czy są końcówką dedykacji, czy początkiem wiersza?
W celu poprawki należy kliknąć pod wierszem, w prawej dolnej części ekranu opcję Edytuj.

- tekstowo nieźle, ale niektóre zwroty zdecydowanie mało odkrywcze, np. ostatnia strofka.
Natomiast pierwszy dwuwers b. fajny. Mam też jakieś nieśmiałe wrażenie, że wersy 7-10
są puste, nie mają znaczenia dla tego wiersza. Ale może jestem w błędzie.

Tyle ja. Sądzę, że trzeba pisać lepiej, ale tutaj już mamy dobry punkt wyjścia:) Pzdr!

[kashmire]

uśmiechu i szczęścia to właśnie ma być do dedykacji coś mi się przestawiło;). dziękuję za komentarz pomyślę nad nim byłabym wdzięczna gdyby napisał Pan konkretniej jakieś wskazówki, coś w tym stylu. Z góry dziękuję i pozdrawiam:)

[Bartosz Wojciechowski]

Przede wszystkim: jeśli o mnie chodzi, to spokojnie mogę przejść na "ty",
bo to wręcz nie przystoi nazywać mnie panem:) Ale ostateczny ruch
pozostawiam damie:)

A teraz do rzeczy.
Widzę, że jakiś grubszy problem z tą dedykacją - jeśli pani nadal zależy,
to proszę wykasować te dwa słowa i zapisać na nowo, tuż obok Monice.
Może zadziała... nie wiem, co tam się dzieje.

Co do porad, to niestety jestem cienki jeśli chodzi o warsztat wierszy białych.
Natomiast mogę powiedzieć, że każdy poeta powinien próbować bezustannie
rzeźbić język, układać puzzle słów w nowe, jak najciekawsze zwroty i sformułowania,
i to w taki sposób, by w możliwie jak najbardziej skondensowany sposób
wyrazić swoje emocje i refleksje. Najłatwiejsze do podpatrzenia wzorce znajdujemy
u klasyków poezji, przede wszystkim XX w. i to uważne czytanie ich twórczości
powinno przynieść stosunkowo najszybciej stosunkowo najlepsze rezultaty.
Pani wybaczy, że takie pitu-pitu tutaj odstawiam, ale na prawdę na chwilę obecną
nie umiem nic innego powiedzieć. Sądzę, że ma pani predyspozycje do pisania dobrych
wierszy - teraz trzeba w to po prostu włożyć pracę:) Pzdr! :)

[Jay Jay Kapuściński]

uśmiechu i szczęścia - nigdy nie mogę zrozumieć dedykacji, umieszczanych tak ekwilibrystycznie. Wiem, że to nic wielkiego, ale nawet ta nieszczęsna kursywa wygląda lepiej niż coś takiego.

to dlatego wolimy
milczeć pod wiatr. - po kiego ta kropka na końcu, jeśli dalej nie ma interpunkcji? (nie ma, prócz następneg wyjątku (to tam, gdzie śnią...)). Dziwne.

Wiersz podoba mi się częściowo, miejscami widać utalentowane pióro, ale i tak sporo pracy przed tobą. Pomijając interpunkcję, dajmy przykład: gwiazdy gasną nie zawsze tak samo. Przecież można pójść na skróty: gwiazdy nie zawsze gasną tak samo. Po co nadkładać drogi? Aha, przy dłuższych tekstach proponuję konsekwentny zapis, z dużymi literami, interpunkcją, można cedzić emocje. Ten zapis jest taki sobie.

pozdr.

[kashmire]

dziękuję bardzo za opinie:)
Bartosz Wojciechowski: oczywiście zwracanie się na "ty" jak najbardziej mile widziane zwłaszcza, że jestem jeszcze za młoda na takie formalności chciałam być po prostu kulturalna;) to po pierwsze a po drugie to postaram się popracować nad formą to dla mnie chyba najtwardszy orzech do zgryzienia, bo zwykle brak mi motywacji;) pozdrawiam serdecznie:)
Jay Jay: rzeczywiście, z tą interpunkcją trochę tak niekonsekwentnie, niedopracowanie. Hehe, i znowu tyle pracy,oj;) pozdrawiam serdecznie:)