Opus

[Witold Marek]

patyk o patyk,
ziarnko o ziarnko,
kropla o kroplę
zawzięcie wystukują
swoje półprawdy, ćwierćprawdy.

w uszach (powietrzne pagody),
w ustach (skamieniały w locie
sfinks),
w oczach (ogrody wiszące)
zakwitają pytania.

wielki wóz zza zakrętu,
wielki wiatr z płuca nieba
wpadną pomieszać szyki.

wielka miotła ot, znikąd
wpadnie i zrobi porządek.

[Amelija_Em.]

och,te ucieczki...Świetny-puenta jest spełnieniem wszystkich lęków.
w oczach wiszące ogrody-kocham.Całki.Dzięki.
a jeszcze dopisek-psikus:Opus-dej chlibusia!(cytat z 2 -letniej Irminy)

[Ewa_Kos]

Bardzo zaskakujące zakończenie, co jeszcze dodaje
uroku bardzo fanemu wierszowi.Dobry tytuł wspaniale
wpasowany w treść. Pozdrawiam dużym plusem :))))) EK

[M._Krzywak]

Całkiem niezła stylizacja, całkiem wprawnie napisany wiersz.
Akurat troche puenta mnie wybiła (sam motyw tej miotły mozna chyba nazwac obiegowym, pojawia sie tu i owdzie) - ale plus sie nalezy. Duży.
Pozdrawiam.

[Patrycja Rosłoniec]

@@
no nie wiem co napisać, bo w moim odczuciu to jest bardzo tani wierszyk...
aż dziwne, że Twój, Drogi Autorze...

[Bartosz Wojciechowski]

Och, pani Patrycjo. Takie wiersze może i są "tanie",
- ale dopiero wtedy, gdy posiada się talent i ich napisanie
rzeczywiście autora nic nie kosztuje, bo przychodzi
mu z łatwością. A inni się męczą. :)

No, ale tak bardziej poważnie, to oczywiście kupuję
ten lekki obraz z filozofią i eschatologią w tle;)
Zastanawiam się jedynie, co przeszkodziło panu
napisać "sfinks" w jednym wersie z "(...)locie"?
Jakoś dziwnie i niepotrzebnie. Ale to moje subiektywne
odczucie. Pzdr!:)

[mary lavender]

aj, sypmatyczne. finis coronat ;-)

pozdrawiam

[Roman Bezet]

Wierszyk wspaniały, bo z poczuciem (na pohybel nielotom ;)
Drogie panienki, zbieracze złomu i motywów, trębacze wsobni, czytacze szerokowierszowi - uczcie się wszyscy, jak nie tracąc nic z myśli - można wywołać mądry uśmiech.
A! hoj!
pzdr. b
PS. "Dopełnienia" - wiesz? :D

[Archie_J]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może wydaje sę tania pierwsza strofa (bez ostatnich dwóch wersów), ale to stanowi płynne przejście do dalszej smakowitej części. Plusiak ode mnie;)
A sfinksa też przeniósłbym wyżej.

pozdr.
Ariel

[Witold Marek]

Patrycja ma sporo racji. Zwykle takie próby przekazu esencji buddyzmu w europejskiej dramaturgii literackiej wypadają z torów prostoty w infantylizm (i to choćby nie wiem jak autor utożsamiał się z tą esencją prywatnie). Poniekąd zresztą sam buddyzm w wyrazie j e s t t a n i (a zen buddyzm wydaje się być już w ogóle za darmochę ;)). A liryki czasami dławią się tym jak kością.

"Sfinks" wypadł z ciągu wyłącznie ze względów kompozycyjnych. Za bardzo odstaje?

Dopełnienia spełzły bardzo same z siebie w Warsztacie, pomocy tam nie było ani na lekarstwo ;)

Pozdrawiam.

[Bartosz Wojciechowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak już pisałem - wg mnie - tak. Nie rozumiem tego zabiegu kompozycyjnego.
Być może nie chciał pan powielać schematu z pierwszej strofki (patyk/ziarnko/
kropla) oraz ostatniej (wielki/wielki/wielki), ale moim skromnym takie wyliczanie
(troszku "mantrowe" może nawet?;) jest tutaj właśnie godne wydobycia
- miałby pan "w uszach/ustach/oczach".
Ale to pański wiersz. Pzdr! :)