o poranku

[Ewa_Kos]

dzień spojrzy za chwilę
zefir jeszcze delikatnie
muska ciała po nocy
ciepłe minuty pierwsze
uleciały w inny wymiar

nieme obrazy drugi raz
nie przywołają snu którego
energia z uporem rozpiera
mój świat od początku
zawsze tak samo od lat

pod moim okiem znowu
rozwinie się zimny blask
tandetnych błyskotek
wczoraj najważniejszych
dziś tylko serce bije
wcale nie na oślep

[allena]

och te trudne poranki i jeszcze gorsze przebudzenia, dobrze
że serce wie co robić.:) A.

[Jacek_Suchowicz]

"jak dobrze wstać, skoro świt..." i jeszcze te "kolorowe jarmarki" :)
Ale poważnie:
zatrzymałaś poranek, trochę nostalagicznie. Zmienia się postrzeganie świata, bo "dziś tylko serce bije wcale nie na oślep", a powiem Ci więcej: serce już nigdy nie będzie biło na oślep.
Sympatycznie,
pozdrawiam Jacek

[Manavi]

cieplutki wierszyk, dobry jak kawa na przebudzenie. chyba go sobie jutro na pobudkę zaaplikuję:)
plusisko oczywiście.

pozdrawiam

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A jak się zakochała, to jak ma bić to serce? Fajne Ewo, pozdrawiam na oślep.

[zak stanisława]

oj, chciałoby się żeby na ten oślep biło- he he ale cóż, nie zabije?
ładnie Ewo!pa!

[Witold Marek]

Jakiś zsyntetyzowany (kobieco szalony?), błyskawiczny przebieg od Safony do Jasnorzewskiej i współcześniejszych. Silny korzeń konsekwencji, mieniącej się, ale uczuliłbym tok w sferze wersyfikacji i szyku (np. "dzień spojrzy za chwilę"). Tyle ja. Pozdrawiam.