Astronauta III

[bajka-bajka]

na tak.....teraz juz wiem dlaczego jest ten niedosyt........piekny wiersz!!!.......pozdrawiam ;)

[Bartosz Wojciechowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kto tu czaruje, Chanah, co? :)))
Dzięki za przemiły początek dnia:)

[Bartosz Wojciechowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czyli okradłaś jubilera! ;))) Nie, tak na serio, to przy tobie ciężko
nie wpaść w samouwielbienie! ;))) Dzięx, kłaniam się!

[Bartosz Wojciechowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Starałem się jak tylko umiem aktualnie najlepiej, dzięki:)

[Smok]

ano ciekawe, ciekawe

[Bartosz Wojciechowski]

Uff, trochę dystansu się przyda:) Dzięki Smoku.

[kyo]

trzeba przyznac, ze wiersz bardzo,
bardzo dobry, nie czytalem -rowniez-
wczesniejszych, wiec nadrobic trzeba:)
pieknie, czarownie i bardzo przyzwoity
warsztat:)))

Pozdrowki

:)

[Piast]

Przyznam szczerze, że nie mogłem pojąć ostatniego wersu. Choc dobrze wiem, o co chodzi w nim, to jednak jest tam pewna niezręczność w wyrażeniu myśli.
Na pewno chodzi o to, że ocean łączy się z niebem, czyli na linii widnokręgu jakby przelewał sie ocean w przestrzeń. Bardzo ładnie wszystko, tylko z szyku zdania wynika, że to krawędź jest tu wskazana jako podmiot, a ocean jest słowem wyjaśniającym, do czego należy ta krawędź. Wobec powyższego słowo "gdzie" nie wskazuje, że chodzi o przelewający się ocean, a o krawędź, która przelewać się nie może!
Nie wiem, czy zgodzicie się ze mną, i ty - szanowny autorze, że trzeba określić tutaj jednoznacznie, że to ocean przelewa sie w kosmos, i takim wyjściem z sytuacji będzie - kurs na krawędź oceanu, co w kosmos się przelewa!
Ocean przelewa sie w kosmos na całej krawedzi widnokręgu, a nie w szczególnym tylko miejscu - jednym, wybranym, dokąd podążyć chce peel, chyba ze on zna jedno takie miejsce i tam kurs obiera...
Nie mówię jednak kategorycznie, ze moje wywody poszły w dobrym kierunku. Moze być przecież tak, że to ja nie mogę uchwycić przyczółka myślowego i tym samym załapać sedna...

Jeszcze jedno bym napomknął - jest tu kilka zwrotów typu łamańce języka, lecz wiem, że nie było to celem Bartosza. Można więc wyeliminować jeden dla płynności czytania, by nie sąsiadowały ze sobą powtarzające się głoski: go - ugo... - jak harpunem go raził – wizg mi zaklął w uszach;

A trzecią część także wlepiam do ula, zaczekam jednak, co na moje wywody mądrzejsi powiedzą i sam mistrz oczywiście...
Pozdro Piast

[M._Krzywak]

Hm, Piast podał konkretny może nie tyle zarzut, ale pewną sprawę do dyskusji. Oto ten wers:
kurs na krawędź oceanu, gdzie w kosmos się przelewa!
Ja czytając wiersz od razu skojarzyłem, że "ocean" się przelewa, przez łącznik gdzie (rodzaj męski). Gdyby chodziło o krawędź, musiałoby byc "która się przelewa". Przynajmniej dla mnie ten wers nie jest błędny, chociaz ja też nie musze miec racji. Za to miałem problem w innym punkcie tego wersu - chodzi mi o "krawędź oceanu".
Ja bym to odczytał w dwójnasób - albo uznał krawędź za błąd językowy, albo - za metaforę. Pierwsze pomine, a skąd drugie skojarzenie - patrząc na osean widzimi praktycznie płaski pejzaż i właśnie niebo - czyli to "w kosmos się przelewał" moze byc takim obrazowaniem (jak "wpłynąłem na suchego przestwór oceanu") - widac tutaj nawet pewne podobieństwo. Nie będe pisał o symbolice kosmosu i oceanu, bo to by dużo zajęło.

[Lady Aj]

Bartosz, chyba się powtórzę - ale to strasznie fajny wiersz, który kunsztownie dopełnia ten naprawdę udany Tryptyk. Bardzo mi się podoba, (choć Astronauta II w dalszym ciągu jest moim "ulubieńcem") Pozdrawiam ciepło.
Ps. Zgadzam się z Piastem, że ostatni wers jest niejasny - już wczoraj się nad nim zastanawiałam. Rozumiem, że miałeś na myśli ocean, ale w pierwszej chwili nie wiedziałam co się przelewa, bo mi z kolei przyszło na myśl że przelewającym się podmiotem jest kurs. Więc poprzestawiaj troszkę i będzie super. Ściskam. L.A.

[Miłka Maj]

a ja taka zacofana, muszę najpierw poszpiegować i dopiero wrócę:)
pozdr./V.

[Bartosz Wojciechowski]

Piaście, Michale, Lady. Naprawdę długo się już zastanawiam nad waszymi uwagami
i nie za bardzo wiem, co począć teraz. Tzn. Michał jakby broni oryginalnej koncepcji
- i za to mu chwała, no ale przecież Piast i LA to też profesjonaliści i spece od rymów.

Wg mnie w ostatnim wersie zmiana "gdzie" na "co" w gruncie rzeczy nic nie zmieni,
przynajmniej dla czytelnika, który nie jest aż tak "zaangażowany", by domagać się
łączników odpowiedniego rodzaju:) Co nie znaczy, że tego nie zmienię, bo faktycznie
przy pierwszym czytaniu brzmi po prostu bardziej klarownie. Co do przelewania się kursu
w kosmos, co zauważyła milady Aj, to nie mam nic przeciwko takiej interpretacji:)

Piaście, nie jestem również przekonany co do zmiany w wersie 3; oczywiście zdawałem
sobie sprawę z pewnej niezręczności takiego zestawienia, ale najzwyczajniej w świecie
jest ono dźwięczniejsze, przynajmniej dla mnie. Tutaj również ew. zmiana to kwestia
otwarta:)

Na koniec mam do was pytanie, dobrzy ludzie: czy mam napisać "akwariusa" z dużej litery,
czy to jest czytelne? Prawdę rzekłszy - to mnie właśnie najbardziej nurtowało przy pisaniu.

Wielkie dzięki za solidne komenty - za uszy ten tekst chcecie chyba dociągnąć do jakiejś
doskonałości, czy co?
Czekam na jakieś dodatkowe argumenty w sprawach zakreślonych powyżej:)

[Bartosz Wojciechowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj wróć, wróć - upiekę ciasto i takie tam:)

[Bartosz Wojciechowski]

I tak sobie jeszcze myślę, że "co" kładzie nacisk głównie na wodę, ocean, natomiast "gdzie" - na miejsce, na tę krawędź, a o to mi właśnie chodziło; tzn.
"oni" obierają konkretny kurs - na krawędź, a więc chcą dotrzeć do miejsca,
jakkolwiek jest ono mało precyzyjne (nie jest punktem), to jednak pozostaje miejscem.
heh...

Zresztą całe to zdanie "Koszykiem lin i drewna kurs na krawędź oceanu,
gdzie w kosmos się przelewa!" jest przecież jednym wielkim skrótem myślowym...:)

[Beenie M]

Jak widzę, podczas gdy szary ludek lansował się na leśnych dróżkach i z rozwichrzonym włosem pomykał szosami, podziwiając świat z rowerowego siodełka, panowie od poezji nie próżnowali. Zgodnie z obietnicą pojawiła się III część tryptyku i jak widzę hymny pochwalne nie ustają. Co prawda dotarłam na końcówkę oklaskiwania Twojego wiersza, ale na szczęście, jeszcze widzę Cię na scenie i zdążyłam rzucić olbrzymią wiązankę kwiatów pod Twoje nogi.

A tak na marginesie Bartosz, jeszcze niedawno bałeś się, że nie zdążysz http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=37692, a tak niewiele czasu upłynęło, a Ty już na górne półki wchodzisz, zdobywając uznanie krytyków. Szczerze gratuluję.

[Alicja_Wysocka]

Spóźniłam się?
No niech jeszcze po mnie ktoś przyjdzie.

Oj wywijasz tym piórem, że nie nadążam chwalić!

Pozdrawiam serdecznie :)

[Bartosz Wojciechowski]

Beenie Uch, to ponad moje siły. Beenie, przygniotłaś mnie wiązanką;)))

Alicja Jestem - na wezwanie:)

Dziękuję dziewczyny:) Ale i tak już postanowione - następnym razem wklejam
coś lichego, żeby równowagę przywrócić, żeby się inne wiązanki posypały... ;)

[Miłka Maj]

Jestem:)...i jestem pod wrażeniem wszystkich trzech części;
Wody, wody mi trza! Byle się jakoś po ludzku wysłowić teraz.

wyżej, głębiej, dalej
no to szukam - jako kobieta-czarownica i wizjonerka dopatruję się ino uczuć, tak cudnie skondensowanych w przyziemnościach(?), powiedzmy;
cholera, jestem na etapie
kursu na krawędź oceanu, gdzie w kosmos się przelewa!, może przesadzam z nadinterpretacją, ale sięgam dalej, gdzie wzrok nie sięga...
wszystkie trzy w ulu, by jeszcze się porozkoszować:)

ps. Migdał tak analitycznie podszedł - chłop, ja Ci mówię mniam:)
pozdr./V.

[Nata_Kruk]

W tej witrynie juz samo czytanie komentarzy jest wielką przyjemnością.. doczytałam... Piasta i Miachała... stop... ryzykuję moje spojrzenie...
(...)..."kurs na krawędzi oceanu, gdzie w kosmos się przelewa"....
krawędż, może być powierzchnią oceanu, a zarazem linią kursu... w kosmos przelewa... to bezmiar
zarówno oceanu jak i kosmosu, połaczonych w jednej przenośni... czy tak..?

[Nata_Kruk]

...jejku.. ale namieszaliśmy.. wszyscy po trochu..:))... Bartosz.. wiesz, że czytając wiersz po raz pierwszy, też się zastanawiałam nad tym Akwariusem.. no tak, już dałam wielka literę.. pominęłam to w komentarzu, bo uznałam ten fakt za mniej znaczący.. mała czy duża.. nie ujmuje to literackim walorom wiersza, on sam się broni... po prostu... a ostatni wieeelki skrót myślowy jest dla mnie ...ehh... juz pisałam..:) Dobranoc.