Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Rozluźnij umysł. To jest wiersz
Oceniaj go nie mnie
To nie jest życie ani śmierć
To słów mozaika-wiersz

Splątana sieć poezji nić
pozwala egzystować
Krytyk-nie pająk. Pozwól żyć
Nie wiąż mi rąk tylko prowadź

Opublikowano

Nie wiem,czy z moim stażem mogę sobie pozwolić na żarcik. Ale zaryzykuję ;) Układ rymów w drugiej zwrotce raczej nie jest dobry i proszę o rady. Sensowne komenatrze mile widziane. Z góry dziękuję!

Opublikowano

"nie wiąż mi rąk tylko prowadź"---> to jest po prostu świetne
wiersz bardzo rytmiczny, jak dla mnie nawet troszke za bardzo, ale ja ogólnie wolę białe
poza tym czasem troszkę nielogiczny. spróbuj wprowadzić znaki interpunkcyjne, ja też ich nie lubię, ale myślę że się przydadzą
pozdrawiam:)

Opublikowano

"Rozluźnij umysł. To jest wiersz
Oceniaj go, nie mnie
To nie jest życie ani śmierć
To słów mozaika-wiersz

Splątana sieć - poezji nić
pozwala egzystować
Krytyk-nie pająk. Pozwól żyć
Nie wiąż mi rąk tylko prowadź"

Może tyle wystarczy. Myślnik między siecią a poezją powinien się przydać, a przecinek po "go"... nie jest niezbędny, ale skoro radziłaś dodać znaki... ;)

Opublikowano

nie ufałbym za bardzo krytykom; albo nie ufałbym tak do końca;
żarcik na czasie, niezły, apelujący;
wydaje się nieco zagmatwany wers 1 i 2 w drugiej strofie, jakoś bym to uprościł;
i czemu to i w jaki to sposób "poezji nić pozwala egzystować"? - bez poezji egzystuje większość i całkiem ma się dobrze, a nie mają obowiązku iść na "lep" tej nici...
J.S

Opublikowano

Poezja jest nieodzownym elementem mojej egzystencji. Potrzebuję pisania. Nie umiem nie pisać i nie czytać, dla mnie to wtórny analfabetyzm. Stąd "nić poezji pozwala egzystować". Wiersz to moja perspektywa. Nie narzucam własnego zdania. Owszem, są tacy, których poezja nie inetresuje. Założenie było takie, że przeczytają to jedynie zainteresowani :D Pisałam głównie z myślą o tych, którzy krytykują, nie mając o tym pojęcia. Zastanawiam się, ile prawdziwych talentów zostało w ten sposób zmarnowanych.
Dziękuję za cenne uwagi :) Tytułem wiersza chciałam dać do zrozumienia, że je przyjmuję.

PS. Też jestem z Krakowa :)

Opublikowano

Skorzystałem z zaproszenia i jestem :-)
Sympatyczny utworek, czemu nie, przewrotny tytuł, wydaje mi się, że można by tu użyć jeszcze mniej słów np. te powtarzające się „TO” w pierwszych wersach, i zmienił bym nieco początek w drugiej strofie, wydaje mi się, że powinieneś jeszcze bardziej emocjonalnie przedstawić, że nie wyobrażasz sobie twojego życia bez poezja, i w mniej dosłowny sposób choć też nie przeginać, jak to się mówi należy znaleźć złoty środek :-), ale to tylko moje takie tam subiektywne uwagi.
Pomijając jednak te szczegóły całkiem fajny wiersz, a puenta no po prostu mistrzowska, zgrabnie i lekko domyka całość, gdybym miał to oceniać byłbym na plus :-)
Pozdrawiam

Opublikowano

Bardzo dziękuję :) Takie komentarze bardzo mnie cieszą, zwłaszcza, że do niedawna byłam ostro krytkowana na innym forum i straciłam nadzieję, że umiem napisać cokolwiek oprócz listy zakupów. Pochwały, paradoksalnie, skłaniają mnie do jeszcze większego wysiłku, a rady i uwagi krytyczne zawsze wnikliwie rozważam.
Dzięki Ci!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem. Witaj - miło że skusił cię ten wiersz do smakowitej kawy - miło że czytasz -                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie. Witaj - cieszy mnie twoje tak - dzięki -                                                                      Pzdr.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz -                                                                                                                 Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
    • @Grahamoza Pośród powitań i pośród rozstan na scenie życia  Nikt nie jest sam wojny przeminą zostanie troska oczy z księżycem pośród nieba gwiazd i wszystko minie bo wszystko już było a to co najpiękniejsze jeszcze przed nami bo wszystko jest po coś pokażmy Światu naszą ludzką twarz i bawmy się z nim     za szybą deszcz dzwoni niech nad nami nie płacze-:) pozdrawiam z podwrocławskiej wsi a prawa swoje ma dopiero od roku-dobrze czy żle czas pokaże Jest przecież darem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @karenka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...