Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pędzę niewiadomo dokąd
po obrzeżach dni i nocy
hen daleko od środka
powinno być cicho i chłodno

ale spokój z marzeniami
jeszcze dalej nie sięgam
ani wzrokiem ani myślą
zaklęcia okłamują modlitwy

kotwica szuka twardego dna
sfatygowane żagle nadęte
stery oszukują busolę
rafy

s o s

kamery stop

Opublikowano

Ja myślę, że to osobliwy sen umęczonego życiem peela.To moje myślenie ale
nie pasują mi kamery chyba, że jako przenośnia dodatkowo potęgować
mają odbiór.Ciekawe spojrzenie.:) A.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To jest myślenie Syzyfa, naszego dobermana, który został 3 dni temu wykastrowany, bo molestował Bacę (owczarek podhalański). Mówił tak do mnie, to co miałem napisać. Pan Edzio by nawkładał, mocniej niż Ty. Pozdrawiam, Stefan. P.S. Obkaszam żyto w Lesie Księżnej, ale obrodziło! Co ja z tym zrobię.
Opublikowano

pointa zaskakuje, jest jak błysk flesza.

całe życie śnimy, raz lepiej raz gorzej, można by się zastanowić czy cała ludzka egzystencja nie jest jakąś łudą, zachciąnką istoty wyższej, albo po prostu łudą, przez całe życie zmierzamy do jakiegoś celu, do jakiejś Itaki, sami wyznaczamy sobie cele, a gdy udaje się już nam je usiągnąć nasteje czas gdy musimy się ubudzić, ubudzić po cieżkim życiu pełnym cierpień, ubudzić po pięknym życiu pełnym zachodów i wschodów słońca, właśnie ubudzić...

fajny wiersz...

Opublikowano

[quote]zaklęcia okłamują modlitwy
kotwica szuka twardego dna
sfatygowane żagle nadęte
stery oszukują busolę


to mnie rozbiło, objawia prawdziwy mechanizm człowieka, to jak lubimy się łudzić, ale do czasu, bo później pada: "kamery stop" i chciał nie chciał zostaje jedynie zwodny reżim rzeczywistości. Dobre,(chociaż ulubione już mam) skłania do myślenia.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @MIROSŁAW C.   ale Mirek.....   ta czereśnia?   jedna ale zawsze;)   dziękuję serdecznie;)       @Na liniach czasu   tak, to proza poetycka.   ale nie zmienia to faktu, że świat przestępczy sięga po selery, marchewki, pietruszki.   mafia to mało.....     bardzo dziękuję;)   pozdrawiam:)        
    • @viola arvensis     moja ulubiona poetka.   to piękny, cichy drogowskaz dla każdej obolałej duszy.   ujęła mnie w tych słowach niezwykła czułosć, z jaką traktujesz to co w nas trudne i krwawiące.   to nie jest tylko poezja, to rodzaj duchowego okładu, ktory przynosi natychmiastową ulgę .     fajna  przypominajka, że wolnosć zaczyna się od odpuszczenia, a dobra zmiana potrzebuje ciszy w sercu.      piękna Poezja tu się zdarzyła.    
    • @Poet Ka Co do tytułu, to bardzo dawno temu oglądałem Zmienników i mało co z tego pamiętam, czysty przypadek, na innych portalach nie podobał się ten tytuł, więc zacząłem się zastanawiać czy go nie zmienić. To już kilka lat temu, napisałem pod wpływem tragedii Kamilka, bardzo mnie ta sprawa ruszyła. @Alicja_Wysocka Dzięki za odwiedziny.
    • @Berenika97 Bardzo lubię takie odczytania, kiedy ktoś wchodzi w tekst głębiej i wyciąga z niego rzeczy, które rzeczywiście były tam poukrywane

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Choć przyznam, że teraz już trochę boję się pisać dalej, bo zaraz się okaże, że 'łyżeczka oliwy' była metaforą upadku cywilizacji późnego kapitalizmu, a ja po prostu byłem głodny Ale serio - cieszę się, że wybrzmiał ten kontrast między naturą a tym ciągłym 'tłem alarmowym' współczesności. Chyba coraz trudniej usłyszeć same rudziki bez domieszki karetek, ekranów i betonu. Fajnie, że zatrzymałaś się przy 'rozbitku'.  Lubię, kiedy jedno słowo potrafi nieść za sobą cały krajobraz, bez konieczności dopowiadania reszty. No i chyba dlatego, kiedy piszę 'łąka', rzeczywistość uparcie odpowiada: 'kolejne osiedle'   @aff Pięknie to napisałaś. I chyba właśnie dlatego wolę zostawiać w wierszu pewne rzeczy niedomknięte — bo każdy nosi własne granice między snem, pamięcią, lękiem, spokojem czy nadzieją. A rudzik musi zostać prawdziwy Bo jeśli nawet jego oddamy metaforom, ekranom i interpretacjom, to już naprawdę nie będzie gdzie wracać. I bardzo poruszyło mnie to, co napisałaś o tej pani. Chyba największą formą czułości jest właśnie nie wyprzedzać człowieka — tylko być obok, kiedy jeszcze wraca. Trzymaj się  
    • @Robert Witold Gorzkowski     fascynujący akt afektywnego ikonoklazmu.   rożowa kula nie tyle niszczy co dekonstruuje nasze wewnętrzne hierarchie  by w gruzach dawnych pałacow odsłonić nagą prawdę o spotkaniu z drugim człowiekiem .   to wiersz o tym, że autentycznosć zawsze rodzi się w miejscu pęknięcia  a tytułowe trwanie to blizna ktora staje się naszym nowym fundamentem .     Twoje wiersze mają te smaki ktore poezji nadają elegancji!    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...