Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czy taki sufit
w nieba błękitach
mógłby radośnie
rankiem mnie witać?

tuż za firanką
stoi drabina,
mały remoncik
zaraz zaczynam.

pokój maciupki
nie ma co smucić,
nawet drabina
się nie przewróci.

dałam zajęcie
myśli motylkom
złączyć kolory
pędzlową chwilką.

od tamtej pory
już przyznam się tu,
mam pod sufitem
niestety fiu bździu!



09.07. 2006.

Opublikowano

taki pocieszny wierszyk
aż by się go chciało na dobranoc dziecku przeczytać,

a wspierając akcję "cała polska czyta dzieciom" stawiam w tym wypadku dużego plusa gdyż mi się nawet pojawił uśmiech na twarzy po skończeniu


pozdrawiam

Opublikowano

Pani ma fiu bździu,
oj jaka szkoda,
ale ten sufit
trzeba malować.

może w kolory,
kreski,kropeczki,
lub sztukaterią
sufit upiększyć.

odnowić trzeba,
mówi się trudno,
bo pod sufitem
musi być równo.

ps.
wejść na drabinę,
trzeba uważać,
bo najważniejsze
umieć z niej spadać.

Opublikowano

Lubię Alu jak pod sufitem masz fiu bździu, od razu weselej się robi w ten niemiłosiernie upalny dzień.
No i oczywiście niezawodny Jacek. Jego komentarz, jak zwykle dodaje kolejną porcję wesołości i niestety nic już dodawać nie potrzeba – wszystko spięte klamrą
Pozdrawiam serdecznie Autorkę i Komentatora

Opublikowano

Bartosz napisał -
nie zdadzą się na nic
- w kolorach popływać,
z krańca na kraniec
tęczy. >>>


wszyscy fachowcy
nie są jednacy
mógłbym u Ali
wziąć się do pracy

żadna to szkoda -
fiu bździu maleńkie
mogę zabarwić
swoim pędzelkiem

lub użyć wałka
o kształtach różnych
i pomalować
w ciapki podłużne

sufit rozjaśnię
zapalę słonko
dla ciebie skradnę
kropki biedronkom

a każda sciana
w kolorze tęczy
fiu bździu wygoni
przestanie męczyć

dobry fachowiec
załatwi sprawę
nie wierzysz? zaproś
mnie więc na kawę...

Pozdrawiam miło - Fachowiec

Opublikowano

uśmiech na twarzy
mam ci jak dziecko
przez tę ofertę
złożoną piąteczką

jeśli pozwolisz
się zastanowię
powiedz za ile?
a ja odpowiem :)

Dziękuję Leszku, pozdrawiam wesolutko :)

Michaś, Tobie także :)

Beenie - niczym Stokrotka
na swojej drodze
zawsze Cię spotkam

SkAzAnA zA - witaj :)

Opublikowano

Hmm, eee, tego, myślę...

Kosztorys piszę -
obliczyć muszę
bo wkładam w pracę
całą swą duszę

sumuję skrzętnie
już wiem za ile
więc odpowiadam -
za małą chwilę...

a za materiał
suma jest taka
siedem przecinek
cztery buziaka

Pozdrawim Fachowiec

Opublikowano

Alicjo... czasami, nieco fiu bżdziu znakomicie poprawia nasz nastrój..:)...to co ..nierówne.. wyszło Ci bardzo fajnie, jestem za..... a określenie Piasta.."dla ciebie skradnę kropki biedronkom"... jest po prostu rewelacyjne..:)... od razu widziałam, ja je z kropek ogałaca..:)).. biedactwa..;(.. i to wszytko dla Ali....za małą chwilkę..:))...życzyłabym sobie więcej takich wierszy... Pozdrawiam..:)

Opublikowano

gdy oczy zamknę
widzę tę chwilę
jak Leszek fruwa
niczym motylek

i kiedy tylko
zaświeci słonko
zdejmuje kropki
małym biedronkom

liczy wieczorkiem
żeby o świce
wszystkie zmalować
mi na suficie

Leszku Milusi
bo bedę płakać
za darmo dam Ci
tego buziaka :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Masz rację, dziękuję :)   @Alicja_Wysocka Tak, bo tu zależało mi bardziej na oddaniu nastroju, stworzeniu pewnego rodzaju lirycznej widokówki, ale takiej, która jednak pozwala spojrzeć trochę głębiej. Dla uspokojenia emocji :)
    • Link do piosenki:     Marzył chłopiec o piosence Marzył chłopiec o panience   Śnił i marzył, i śmierć przyszła Z ciała dusza wyszła Uleciała hen daleko A pod powieką Ciężką jak ołowiu bryła Jeszcze miłość żyła   I przeżyła chłopca I przeżyła świat i Boga I zapłakała: moja droga, Moja droga, moje drogi Niezbadane ich odnogi   Gdzieś się chłopcze włóczył Czegoś się nauczył Za żywota swego I śmierci ciała twego   Gdzieś się błąkał Ile łez wylałeś Nim zrozumiałeś Żeś za życia martwy chodził I w cierpieniu trupim brodził   A chłopiec tak powiada: Toś nie ty mnie tu wiodła Lecz twa złuda podła Czemuś tak mnie okłamała Przecież we mnie trwała I wiara, i nadzieja Czy zabrakło miłości Ach, pożółkły moje kości   A miłość na to: Nie, za dużo miałeś A za mało chciałeś   I wie już chłopiec Gdy śmierć przyszła A z ciała dusza wyszła Kochał, był i żył   I minął świat, minął Bóg Minęło wszystko Została piosenka Został złoty róg Co w serca sięga   Serca z kamienia Budzi ze złudzenia   I panienka zapłakała A miłość wciąż trwała  
    • A przecież możemy mówić sobie prawdę, rozum zabrania, a serce tęskni z niemocy Przecież mogliśmy rozmawiać szczerze nie tasując kart, nie czyszcząc lustra   Nie chowałbym się za roślinami, serialami i wakacjami, z tabletkami, którymi chcę przeżyć nasze rozmowy Nie tasując kart, razem przy ognisku powiedzieć wszystko co przychodzi do głowy   A przecież mogliśmy nie dzielić się na dwa zwalczające obozy, albo faszysta, albo lewak – wybieraj, wciśnij selfie maszerując na wybory i jak łasisz się do jednych czy drugich, piszesz systemowe wersy, byle lodówka oferowała ci z internetowych zdjęć kęsy i nie używaj rymu to nie modne i śmierdzi Częstochową i nie pisz w pierwszej osobie to mogą jedynie wybrani, a najlepiej niech słowa tworzy sztuczna inteligencja, wyśpiewasz je tylko dostając nagrody, pieniądze na ciuchy, żarcie, rozrywkę, podróże, seks, jak będziesz posłuszny wszystko to możesz mieć i możesz nie być robolem Bądź pięknym klasistą Od rasistów wyzywaj biedniejszych Zmieniaj make – up, nie czyść serca, bo na trzeźwo nigdy byś nie łamał pod kimś krzesła, nie czyść serca, bo jeszcze je usłyszysz   A przecież nie musimy tasować kart i różniąc się pięknie omijać lustra i kasyna, by nie rozłączyć serc nawet jak opadną ręce przez chwilową złość, bo nauczyliśmy się wybaczać i wreszcie jesteśmy jak Kiplinga człowiek bez przeszłości i broni, by nie stanąć znów przeciw sobie                            
    • I lodów zwód Oli...   A psy w las, a woda do was, a lwy - SPA.    
    • @vioara stelelor Czytam ten wiersz jak wejście w inny świat. Bardziej w pejzaż i obrzęd niż w bezpośrednie dotknięcie emocji. Czuć w nim Twoje zanurzenie w rumuńskim klimacie, w muzyce, w nocnej magii, w tym półśnie, który tak lubisz budować. Zostały mi pod powieką szczególnie te momenty, gdzie skrzypce zaczynają mówić głosami natury - to bardzo obrazowe i konsekwentnie poprowadzone. Widać wyraźnie, jak bardzo ten świat Cię teraz woła.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...